sig

See also: Appendix:Variations of "sig"

Translingual

Etymology

Clipping of English Sisaala with g as a placeholder.

Symbol

sig

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Paasaal.

See also

  • Wiktionary’s coverage of Paasaal terms

English

Pronunciation

  • enPR: sĭg, IPA(key): /sɪɡ/
  • Audio (Southern England):(file)
  • Rhymes: -ɪɡ
  • Homophone: cig

Etymology 1

Clipping of signature.

Noun

sig (plural sigs)

  1. (Internet, informal) A signature, especially one on emails or newsgroup postings.
    • 1995, Vince Emery, How to grow your business on the Internet:
      Your sig should ideally be four or five lines long, six or seven at the maximum. Since it will be repeated on hundreds of messages, a long signature wastes bandwidth and is therefore rude.
    • 2004, Brad Hill, Building Your Business with Google For Dummies, page 48:
      Posting good content is the best way to get people clicking your sig link.
Derived terms

Etymology 2

Clipping of signify (“to boast, brag, insult”).[1]

Verb

sig (third-person singular simple present sigs, present participle sigging, simple past and past participle sigged)

  1. (intransitive, African-American Vernacular, slang) To good-naturedly make fun of someone; to signify.
    Synonyms: banter, (AAVE) jone
    • 1969 September, Carolyn M[arie] Rodgers, “Black Poetry—Where It's At”, in Negro Digest, volume XVIII, number 11, Chicago, I.L.: Johnson Publishing Company, Inc., →OCLC, page 16:
      And it is a matter of pride. No Black person wants to be "sigged" about or capped all over.
    • 2005, Kermit Ernest Campbell, Gettin' Our Groove On: Rhetoric, Language, and Literacy for the Hip Hop Generation, Detroit, M.I.: Wayne State University Press, →ISBN, page 29:
      Clearly, signifying ain't lost a beat on the bumpy ride from Africa to America. In fact, it seem like brothas been sigging since they stepped off the boat.
    • 2010, Ronald L. Jackson II, editor, Encyclopedia of Identity, Thousand Oaks, C.A.: SAGE Publications, Inc., →ISBN, page 730, column 1:
      Those siggin' are also master wordsmiths. They have a variety of concepts to choose from in their rhetorical tool bags.
See also

Etymology 3

Clipping of sigma.

Noun

sig (plural sigs)

  1. (university slang) Sigma (in the names of Greek-letter organizations).
    Sig Chi; Kappa Sig; Sig Nu
    • 2014 April 17, Allie Jones, “After Years of Bad Press, the Great Fraternity Crackdown Is Here”, in James Bennet, editor, The Atlantic‎[1], Washington, D.C.: The Atlantic Monthly Group, →ISSN, →OCLC, archived from the original on 25 March 2023:
      Outright banning fraternities, however, is a tough move for a university president to make. Greek alums tend to be big donors. [Phil] Hanlon has shied away from making his reform all Greek life, no doubt to avoid the ire of deep-pocketed former Sig Chis.
    • 2014 May 29, Prachi Gupta, “Your fraternity email chain will come back to haunt you”, in Salon.com‎[2], archived from the original on 13 December 2023:
      Here are 6 of the most cartoonishly sexist, aggressive, and straight-up nuts fraternity and sorority email chains ever released to the public. Let them be a warning to young Kappa Sigs everywhere.
    • 2022 October 6, Eliza Josephson, “POV: You're dancing at a Yale Frat, or not”, in Yale Daily News‎[3], archived from the original on 13 October 2022:
      My time at Sig Nu was quite brief, unfortunately, so I'll do my best with the data I gathered.
  2. (slang, humorous) Short for sigma in phrases like "what the sigma"
    What the sig is this?
Derived terms

Etymology 4

From Middle English sige. Cognate with Middle Dutch seic, seike, Middle Low German seyche. Related also to sink (“to fall”). This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Alternative forms

  • zigg

Noun

sig (uncountable)

  1. (UK, dialectal, dated) Urine.

References

Further reading

Anagrams

Danish

Etymology 1

From Old Norse sik, from Proto-Germanic *sik.

Pronunciation

  • IPA(key): /saj/, [sɑ(j)]
  • Rhymes: -aj
  • Rhymes: -iːˀ

Pronoun

sig

  1. (reflexive pronoun) third-person pronoun
    Hunden slikkede sig ren.
    The dog licked itself clean.
Usage notes

For all other persons (both singular and plural) the personal accusative pronoun is used.

See also
Danish personal pronouns
Number Person Type Nominative Oblique Possessive
common neuter plural
Singular First – jeg mig min mit mine
Second modern / informal du dig din dit dine
formal (uncommon) De Dem Deres
Third masculine (person) han ham hans
feminine (person) hun hende hendes
common (noun) den dens
neuter (noun) det dets
indefinite man en ens
reflexive – sig sin sit sine
Plural First modern vi os vores
archaic / formal vor vort vore
Second – I jer jeres
Third – de dem deres
reflexive – sig

Etymology 2

See sige.

Pronunciation

  • IPA(key): /siː/, [siːˀ]

Verb

sig

  1. imperative of sige

Faroese

Verb

sig

  1. imperative singular of siga

Icelandic

Etymology 1

Inherited from Old Norse sik, from Proto-Germanic *sik.

Alternative forms

Pronunciation

  • IPA(key): [sɪɣ] (when unstressed)
  • IPA(key): [ˈsɪːɣ] (when stressed)
    Rhymes: -ɪːɣ

Pronoun

sig (genitive singular sín, no plural)

  1. (reflexive pronoun) oneself (and also depending on context himself, herself, itself and themselves)
    Hann drap sig.
    He killed himself.
    Hún drap sig.
    She killed herself.
Declension
Declension of sig
nominative —
accusative sig
dative sér
genitive sín
Derived terms
terms derived from the accusative form, or sig
  • aðlaga sig
  • ata sig út
  • athafna sig
  • átta sig
  • átta sig á
  • baða sig
  • baktryggja sig
  • beita sig hörðu
  • belgja í sig
  • belgja sig
  • bera fyrir sig
  • bera sig
  • bera sig eftir
  • bera sig eftir björginni
  • bera sig til við
  • bera sig upp
  • beygja sig
  • binda sig við
  • bíta í sig
  • bjóða sig fram
  • bjóða sig fram til
  • bjóða sig fram til þings
  • blóðga sig
  • borga sig
  • bregða fyrir sig
  • brenna sig
  • brjóta undir sig
  • brúka sig
  • búa sig
  • búa sig til ferðar
  • búa sig undir
  • búa sig upp á
  • búsetja sig
  • byrgja sig upp af
  • bæla sig niður
  • bæta á sig
  • bæta við sig tímum
  • derra sig
  • draga í sig
  • draga sig eftir
  • draga sig inn í skelina
  • draga sig í hlé
  • draga sig saman
  • drekka í sig
  • drífa sig
  • drífa sig af stað
  • drjúgur með sig
  • drulla sig út
  • dubba sig upp
  • dúða sig
  • eðla sig
  • einhæfa sig
  • einskorða sig við
  • éta í sig
  • éta ofan í sig
  • fara með sig
  • fá framan í sig
  • fá í sig og á
  • fá sig fullsaddan af
  • fá sig til
  • fela sig
  • fella sig við
  • feta sig áfram
  • fetta sig
  • fetta sig og bretta
  • fikra sig áfram
  • finna sig
  • flotta sig
  • fullnuma sig
  • furða sig á
  • færa sig
  • færa sig um set
  • færa sig upp á skaftið
  • gefa sig
  • gefa sig að
  • gefa sig fram
  • gefa sig út fyrir
  • geifla sig
  • gera á sig
  • gera sig að undri
  • gera sig heimakominn
  • gera sig líklegan til
  • gera sig til
  • gera upp við sig
  • gera vart við sig
  • gifta sig
  • glenna sig
  • gleypa í sig matinn
  • glöggva sig á
  • grenna sig
  • gretta sig
  • grúfa sig niður
  • gyrða sig
  • hafa hægt um sig
  • hafa í sig og á
  • hafa ofan í sig
  • hafa sig að
  • hafa sig allan við
  • hafa sig á burt
  • hafa sig eftir
  • hafa sig í
  • hafa sig í burt
  • hafa sig í frammi
  • hafa sig úr
  • hafa upp á sig
  • hafa vaðið fyrir neðan sig
  • hafa við sig
  • hakka í sig
  • halda sig frá
  • háma í sig
  • hátta sig
  • hefja sig til flugs
  • helga sig
  • herða sig
  • hirða sig
  • hita sig upp
  • hjúfra sig upp að
  • hlaupa á sig
  • hleypa í sig kjarki
  • hnappa sig saman
  • hneigja sig
  • hnipra sig saman
  • hreiðra sig
  • hreiðra um sig
  • hreinsa sig af
  • hressa sig á
  • hreyfa sig
  • hrufla sig
  • hugsa sig um
  • hver um sig
  • hvíla sig
  • hvolfa í sig
  • hvor um sig
  • hypja sig
  • hysja upp um sig buxurnar
  • jafna sig
  • játa sig sekan
  • kalla yfir sig
  • kenna sig við
  • klára sig af
  • klóra sig fram úr
  • klæða sig
  • klæða sig úr
  • krafla sig fram úr
  • krossa sig
  • kunna sig fyrir
  • kunna sig vel
  • kynna sig
  • kæra sig kollóttan
  • kæra sig kollóttan um
  • kæra sig um
  • laga sig að aðstæðum
  • lauga sig
  • láta ekki vaða ofan í sig
  • láta klippa sig
  • láta sig
  • láta véla sig til
  • leggja á sig
  • leggja fyrir sig
  • leggja sig
  • leggja sig í framkróka
  • leggja sig í líma
  • leggja sig niður við
  • leggja undir sig land
  • lesa sig upp eftir kaðli
  • létta sig
  • liðka sig
  • lifa sig inn í
  • líta stórt á sig
  • losa sig við
  • læsa sig inni
  • læsa sig um
  • læsa sig úti
  • maka sig í
  • manna sig upp í
  • mála sig
  • megra sig
  • mennta sig
  • merja sig
  • merkilegur með sig
  • minnka við sig
  • miskuna sig yfir
  • mismæla sig
  • misreikna sig
  • misstíga sig
  • monta sig
  • monta sig af
  • naga sig í handarbökin út af
  • ofkæla sig
  • ofreyna sig
  • olnboga sig áfram
  • opna sig um
  • para sig
  • passa sig
  • passa sig á
  • pissa á sig
  • pissa í sig
  • pluma sig vel
  • prísa sig sælan
  • raða í sig
  • raka sig
  • ráða sig til
  • ráðfæra sig við
  • reka sig á
  • renta sig
  • reyna á sig
  • riðja sig
  • rifa sig
  • rífa í sig
  • rífa sig
  • rígbinda sig við
  • runka sig
  • ræskja sig
  • salla á sig
  • samlaga sig
  • samsama sig
  • segja sig í
  • segja sig sjálft
  • segja sig úr
  • semja sig að
  • setja á sig
  • setja á sig skeifu
  • setja á sig snúð
  • setja fyrir sig
  • setja í sig kjark
  • setja sig á háan hest
  • setja sig í stellingar
  • setja sig úr færi með
  • sérhæfa sig í
  • signa sig
  • sjá sig um hönd
  • sjúga í sig
  • sjússa sig
  • skaða sig
  • skeina sig
  • skera sig
  • skera sig úr
  • skima í kringum sig
  • skíta á sig
  • skjóta sig í
  • skoða sig um
  • skrá sig
  • skrá sig inn
  • skrumskæla sig
  • skuldbinda sig
  • skuldbinda sig til
  • skvetta í sig
  • skæla sig
  • slasa sig
  • slá um sig
  • sleikja sig upp við
  • slíta sig af
  • slíta sig frá
  • snurfusa sig
  • snúa sig
  • snúa sig út úr
  • snúa upp á sig
  • snússa sig
  • snyrta sig
  • sofa yfir sig
  • sóla sig
  • spara við sig
  • spegla sig
  • sperra sig
  • sperra sig við
  • spjara sig
  • spóka sig
  • sprengja sig á
  • spreyta sig
  • spæna í sig
  • standa sig
  • standa sig illa
  • standa sig með glans
  • standa sig vel
  • stilla sig
  • stilla sig um
  • stinga á sig
  • stinga sig
  • stinga sig á
  • stinga upp í sig
  • stór um sig
  • stór upp á sig
  • stramma sig af
  • sturta í sig
  • stúta sig
  • styðja sig við
  • stæra sig af
  • svara fyrir sig
  • svelgja í sig
  • svæla í sig
  • svæla undir sig
  • sýna sig
  • sækja í sig veðrið
  • sætta sig við
  • sölsa undir sig
  • taka á sig
  • taka á sig krók
  • taka á sig mynd
  • taka á sig náðir
  • taka á sig rögg
  • taka í sig kjark
  • taka mikið upp í sig
  • taka sig saman
  • taka sig til
  • taka sig upp
  • taka sig út
  • taka sig út úr
  • teygja sig
  • teygja sig eftir
  • tjá sig
  • trúlofa sig
  • tygja sig
  • úða í sig
  • út af fyrir sig
  • útbúa sig
  • úttala sig um
  • vanda sig
  • vara sig
  • vara sig á
  • vefja sig utan um
  • vega sig upp
  • venja sig af
  • venja sig á
  • venja sig við tilhugsunina
  • vera eftir sig
  • vera góður með sig
  • vera samur við sig
  • vera utan við sig
  • vera var við sig
  • verja sig
  • viðra sig
  • viðra sig upp við
  • vinna sig upp
  • vita ekki hvaðan á sig stendur veðrið
  • vita upp á sig skömmina
  • ybba sig
  • yfirkeyra sig
  • það er betra að hafa vaðið fyrir neðan sig
  • þekkja sig
  • þemba sig út
  • þenja sig
  • þerra sig
  • þreifa sig áfram
  • þurka sig
  • æfa sig
  • æpa upp yfir sig
terms derived from the dative form, or sér
terms derived from the genitive form, or sín
  • axla sín skinn
  • blygðast sín
  • falla á sjálfs sín bragði
  • gæta sín
  • halda orð sín
  • hefna sín
  • hefna sín á
  • kalla til sín
  • kveðja til sín
  • laða til sín
  • mega missa sín
  • mega sín ekki við
  • mega sín mikils
  • njóta sín
  • segir til sín
  • segja til sín
  • sín á milli
  • skammast sín
  • skipa milli sín
  • skipta á milli sín
  • taka orð sín aftur
  • tala sín á milli
  • vera miður sín
  • vera sjálfs sín herra
  • vista til sín
  • vænta sín

Etymology 2

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɪːɣ]
  • Rhymes: -ɪːɣ

Noun

sig n (genitive singular sigs, nominative plural sig)

  1. subsidence (a sinking of something to a lower level)
  2. prolapse (a moving out of place, especially a protrusion of an internal organ)
    Synonym: framfall
Declension
Declension of sig (neuter)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative sig sigið sig sigin
accusative sig sigið sig sigin
dative sigi siginu sigum sigunum
genitive sigs sigsins siga siganna
Derived terms
  • jarðsig
  • sig í bjarg (“rappeling down a cliff face”)
See also

Norwegian Nynorsk

Verb

sig

  1. inflection of siga:
    1. present
    2. imperative

Old English

Etymology 1

Pronunciation

  • IPA(key): /siːj/
  • Rhymes: -iːj

Verb

sīġ

  1. alternative form of sīe

Etymology 2

From Proto-West Germanic *sik.

Pronunciation

  • IPA(key): /siɡ/, [siɣ]

Pronoun

sig

  1. (reflexive pronoun) alternative form of sic

Sumerian

Romanization

sig

  1. romanization of 𒋝 (sig)

Swedish

Alternative forms

  • sej (strongly colloquial)

Etymology

From Old Norse sik, from Proto-Germanic *sek, from Proto-Indo-European *se.

Pronunciation

  • IPA(key): /sɛj/
  • (Scania) IPA(key): /saj/
  • Homophones: sej, säg
  • Rhymes: -ɛj, -aj

Pronoun

sig

  1. reflexive case of han, hon, den, det, de or man; compare himself, herself, itself, themselves, oneself
    Antagligen skulle han vilja lära sig jonglera.
    Presumably he would like to learn how to juggle.
    Hon lärde sig själv.
    She taught herself.
    Skar de sig på knivarna?
    Did they cut themselves on the knives?

Declension

Swedish personal pronouns
Number Person nominative oblique possessive
common neuter plural
singular first — jag mig, mej3 min mitt mina
second — du dig, dej3 din ditt dina
third masculine (person) han honom, han2, en5 hans
feminine (person) hon henne, na5 hennes
gender-neutral (person)1 hen hen, henom7 hens
common (noun) den den dess
neuter (noun) det det dess
indefinite man or en4 en ens
reflexive — sig, sej3 sin sitt sina
plural first — vi oss vår, våran2 vårt, vårat2 våra
second — ni er er, eran2, ers6 ert, erat2 era
archaic I eder eder, eders6 edert edra
third — de, dom3 dem, dom3 deras
reflexive — sig, sej3 sin sitt sina
1Neologism. Usage has increased since 2010, though it remains limited.
2Informal
4Dialectal, also used lately as an alternative to man, to avoid association to the male gender.
5Informal, somewhat dialectal
6Formal address
7Discouraged by the Swedish Language Council

Derived terms

References

Western Apache

Etymology

From Proto-Athabaskan *sətʼ. Cognates include Navajo sid, Mescalero sįh.

Pronunciation

  • IPA(key): [sɪ̀k]

Noun

sig

  1. scar

Usage notes

The form sig in the White Mountain variety; sid occurs in White Mountain and Dilzhe’eh (Tonto); shig occurs in Cibecue; shid occurs in Dilzhe’eh and San Carlos varieties;