saka

See also: Appendix:Variations of "saka"

Acehnese

Etymology

Likely borrowed from Khmer ស្ករ (skɑɑ, “sugar”).

Pronunciation

  • IPA(key): /saka/

Noun

saka

  1. sugar

Balinese

Pronunciation

  • IPA(key): /sakə/
  • Hyphenation: sa‧ka

Etymology 1

Borrowed from Old Javanese saka (“post, pillar”), from Sanskrit शाखा (śākhā, “a door-post”, literally “branch”).

Noun

saka (Balinese script ᬲᬓ)

  1. pillar
Derived terms

Etymology 2

Borrowed from Old Javanese saka (“each, from, than”).

Adverb

saka (Balinese script ᬲᬓ)

  1. each

Etymology 3

Borrowed from Old Javanese śāka, śaka (“Shaka year”), from Sanskrit शक (śaka).

Noun

saka (Balinese script ᬰᬓ)

  1. Shaka year

Etymology 4

From Sanskrit शाखा (śākhā, “branch”).

Noun

saka (Balinese script ᬰᬵᬓᬵ)

  1. branch

Further reading

  • “saka”, in Balinese–Indonesian Dictionary [Kamus Bahasa Bali–Indonesia] (in Balinese), Denpasar, Indonesia: The Linguistic Center of Bali Province [Balai Bahasa Provinsi Bali].

Cebuano

Etymology

    Inherited from Proto-Philippine *saka. Compare Aklanon saka'.

    Pronunciation

    • IPA(key): /saˈka/ [s̪aˈka]
    • Hyphenation: sa‧ka

    Verb

    saká (Badlit spelling ᜐᜃ)

    1. to climb
      Synonym: katkat

    Derived terms

    Central Bikol

    Etymology 1

      Inherited from Proto-Philippine *saká (“and, also”).

      Pronunciation

      • IPA(key): /saˈka/ [saˈka]
      • Hyphenation: sa‧ka

      Conjunction

      saká (Basahan spelling ᜐᜃ)

      1. (Naga) and
        Synonyms: asin, buda, at, sagkod, nan, pagkan

      Interjection

      saká (Basahan spelling ᜐᜃ)

      1. (Naga) so what?
        Synonym: ano kaiyan

      Etymology 2

        Inherited from Proto-Philippine *sáka (“leg of a fowl”).

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈsaka/ [ˈsa.ka]
        • Hyphenation: sa‧ka

        Noun

        sáka (Basahan spelling ᜐᜃ)

        1. (rare) cockspur
          Synonym: bulang
        Derived terms

        Chungli Ao

        Conjunction

        saka

        1. but, though

        Further reading

        • Clark, Mary M. (1893), Ao Naga grammar with illustrative phrases and vocabulary, Molung: Assam Secretariat Printing Office, page 100

        Esperanto

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈsaka/
        • Rhymes: -aka
        • Syllabification: sa‧ka

        Adjective

        saka (accusative singular sakan, plural sakaj, accusative plural sakajn)

        1. baglike

        Faroese

        Noun

        saka

        1. indefinite genitive plural of sak

        Finnish

        Etymology

        From Persian ساکا (sâkâ).

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈsɑkɑ/, [ˈs̠ɑ̝kɑ̝]
        • Rhymes: -ɑkɑ
        • Syllabification(key): sa‧ka
        • Hyphenation(key): sa‧ka

        Noun

        saka

        1. Saka (person)
        2. Saka (language)

        Declension

        Inflection of saka (Kotus type 9/kala, no gradation)
        nominative saka sakat
        genitive sakan sakojen
        partitive sakaa sakoja
        illative sakaan sakoihin
        singular plural
        nominative saka sakat
        accusative nom. saka sakat
        gen. sakan
        genitive sakan sakojen
        sakain rare
        partitive sakaa sakoja
        inessive sakassa sakoissa
        elative sakasta sakoista
        illative sakaan sakoihin
        adessive sakalla sakoilla
        ablative sakalta sakoilta
        allative sakalle sakoille
        essive sakana sakoina
        translative sakaksi sakoiksi
        abessive sakatta sakoitta
        instructive — sakoin
        comitative See the possessive forms below.
        Possessive forms of saka (Kotus type 9/kala, no gradation)
        first-person singular possessor
        singular plural
        nominative sakani sakani
        accusative nom. sakani sakani
        gen. sakani
        genitive sakani sakojeni
        sakaini rare
        partitive sakaani sakojani
        inessive sakassani sakoissani
        elative sakastani sakoistani
        illative sakaani sakoihini
        adessive sakallani sakoillani
        ablative sakaltani sakoiltani
        allative sakalleni sakoilleni
        essive sakanani sakoinani
        translative sakakseni sakoikseni
        abessive sakattani sakoittani
        instructive — —
        comitative — sakoineni
        second-person singular possessor
        singular plural
        nominative sakasi sakasi
        accusative nom. sakasi sakasi
        gen. sakasi
        genitive sakasi sakojesi
        sakaisi rare
        partitive sakaasi sakojasi
        inessive sakassasi sakoissasi
        elative sakastasi sakoistasi
        illative sakaasi sakoihisi
        adessive sakallasi sakoillasi
        ablative sakaltasi sakoiltasi
        allative sakallesi sakoillesi
        essive sakanasi sakoinasi
        translative sakaksesi sakoiksesi
        abessive sakattasi sakoittasi
        instructive — —
        comitative — sakoinesi
        first-person plural possessor
        singular plural
        nominative sakamme sakamme
        accusative nom. sakamme sakamme
        gen. sakamme
        genitive sakamme sakojemme
        sakaimme rare
        partitive sakaamme sakojamme
        inessive sakassamme sakoissamme
        elative sakastamme sakoistamme
        illative sakaamme sakoihimme
        adessive sakallamme sakoillamme
        ablative sakaltamme sakoiltamme
        allative sakallemme sakoillemme
        essive sakanamme sakoinamme
        translative sakaksemme sakoiksemme
        abessive sakattamme sakoittamme
        instructive — —
        comitative — sakoinemme
        second-person plural possessor
        singular plural
        nominative sakanne sakanne
        accusative nom. sakanne sakanne
        gen. sakanne
        genitive sakanne sakojenne
        sakainne rare
        partitive sakaanne sakojanne
        inessive sakassanne sakoissanne
        elative sakastanne sakoistanne
        illative sakaanne sakoihinne
        adessive sakallanne sakoillanne
        ablative sakaltanne sakoiltanne
        allative sakallenne sakoillenne
        essive sakananne sakoinanne
        translative sakaksenne sakoiksenne
        abessive sakattanne sakoittanne
        instructive — —
        comitative — sakoinenne
        third-person possessor
        singular plural
        nominative sakansa sakansa
        accusative nom. sakansa sakansa
        gen. sakansa
        genitive sakansa sakojensa
        sakainsa rare
        partitive sakaansa sakojaan
        sakojansa
        inessive sakassaan
        sakassansa
        sakoissaan
        sakoissansa
        elative sakastaan
        sakastansa
        sakoistaan
        sakoistansa
        illative sakaansa sakoihinsa
        adessive sakallaan
        sakallansa
        sakoillaan
        sakoillansa
        ablative sakaltaan
        sakaltansa
        sakoiltaan
        sakoiltansa
        allative sakalleen
        sakallensa
        sakoilleen
        sakoillensa
        essive sakanaan
        sakanansa
        sakoinaan
        sakoinansa
        translative sakakseen
        sakaksensa
        sakoikseen
        sakoiksensa
        abessive sakattaan
        sakattansa
        sakoittaan
        sakoittansa
        instructive — —
        comitative — sakoineen
        sakoinensa

        Anagrams

        Garo

        Etymology

        Related to sakao (“above, on top”)

        Noun

        saka

        1. upland, upper place

        Icelandic

        Pronunciation

        • IPA(key): [ˈsaːka]
        • Rhymes: -aːka

        Etymology 1

        From Old Norse saka, from Proto-Germanic *sakōną.

        Verb

        saka (weak verb, third-person singular past indicative sakaði, supine sakað)

        1. to accuse [with accusative]
          Synonyms: ásaka, ákæra, klaga, kæra
          saka einhvern um eitthvað ― accuse someone of something.
        2. (impersonal) to hurt, to injure, to damage
        Conjugation
        saka – active voice (germynd)
        infinitive nafnháttur að saka
        supine sagnbót sakað
        present participle
        sakandi
        indicative
        subjunctive
        present
        past
        present
        past
        singular ég saka sakaði saki sakaði
        þú sakar sakaðir sakir sakaðir
        hann, hún, það sakar sakaði saki sakaði
        plural við sökum sökuðum sökum sökuðum
        þið sakið sökuðuð sakið sökuðuð
        þeir, þær, þau saka sökuðu saki sökuðu
        imperative boðháttur
        singular þú saka (þú), sakaðu
        plural þið sakið (þið), sakiði1
        1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
        sakast – mediopassive voice (miðmynd)
        infinitive nafnháttur að sakast
        supine sagnbót sakast
        present participle
        sakandist (rare; see appendix)
        indicative
        subjunctive
        present
        past
        present
        past
        singular ég sakast sakaðist sakist sakaðist
        þú sakast sakaðist sakist sakaðist
        hann, hún, það sakast sakaðist sakist sakaðist
        plural við sökumst sökuðumst sökumst sökuðumst
        þið sakist sökuðust sakist sökuðust
        þeir, þær, þau sakast sökuðust sakist sökuðust
        imperative boðháttur
        singular þú sakast (þú), sakastu
        plural þið sakist (þið), sakisti1
        1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
        sakaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
        strong declension
        (sterk beyging)
        singular (eintala) plural (fleirtala)
        masculine
        (karlkyn)
        feminine
        (kvenkyn)
        neuter
        (hvorugkyn)
        masculine
        (karlkyn)
        feminine
        (kvenkyn)
        neuter
        (hvorugkyn)
        nominative
        (nefnifall)
        sakaður sökuð sakað sakaðir sakaðar sökuð
        accusative
        (þolfall)
        sakaðan sakaða sakað sakaða sakaðar sökuð
        dative
        (þágufall)
        sökuðum sakaðri sökuðu sökuðum sökuðum sökuðum
        genitive
        (eignarfall)
        sakaðs sakaðrar sakaðs sakaðra sakaðra sakaðra
        weak declension
        (veik beyging)
        singular (eintala) plural (fleirtala)
        masculine
        (karlkyn)
        feminine
        (kvenkyn)
        neuter
        (hvorugkyn)
        masculine
        (karlkyn)
        feminine
        (kvenkyn)
        neuter
        (hvorugkyn)
        nominative
        (nefnifall)
        sakaði sakaða sakaða sökuðu sökuðu sökuðu
        accusative
        (þolfall)
        sakaða sökuðu sakaða sökuðu sökuðu sökuðu
        dative
        (þágufall)
        sakaða sökuðu sakaða sökuðu sökuðu sökuðu
        genitive
        (eignarfall)
        sakaða sökuðu sakaða sökuðu sökuðu sökuðu

        Etymology 2

        Noun

        saka

        1. indefinite genitive plural of sök

        Anagrams

        Indonesian

        Pronunciation

        Etymology 1

        Inherited from Malay saka, from Pali saka (“name of a tree (Tectona grandis)”), from Sanskrit शाखा (śākhā, “branch, door post”).

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. house pole
        Alternative forms

        Compounds

        • saka guru
        • saka penanggap
        • saka pendem
        • saka penitih
        • saka santen
        • saka tatal
        • saka tepas

        Etymology 2

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. (clipping) alternative spelling of pusaka (“heirloom, inheritance”)
        Alternative forms

        Etymology 3

        From Minangkabau [Term?], probably from Sanskrit सखा (sakhā), सखि (sakhi, “friend, assistant, brother-in-law”), from Proto-Indo-Iranian *sákʰā, from Proto-Indo-European *sokʷH- (“friend, companion”), from *sekʷ- (“follow”). Doublet of saki.

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. maternal family
        2. the customary rank of the people who are hereditary

        Compounds

        • saka baka
        • saka lipek

        Etymology 4

        From Minangkabau [Term?], from Persian شکر (šakar), from Sanskrit शर्कर (śárkarā), from Proto-Indo-Iranian, from Proto-Indo-European *ḱorkeh₂. Doublet of sakar (“sugar”).

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. cane sugar
          Hypernym: gula

        Etymology 5

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. (scouting) syllabic abbreviation of satuan karya pramuka

        Compounds

        • saka bahari
        • saka bakti husada
        • saka bhayangkara
        • saka dirgantara
        • saka kalpataru
        • saka kencana
        • saka pariwisata
        • saka taruna bumi
        • saka wanabakti
        • saka widya budaya bakti
        • saka wira kartika

        Etymology 6

        Borrowed from Kamang [Term?]

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. dry coconut leaves

        Etymology 7

        Borrowed from Ngaju [Term?]

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. (dialect) affluent, rivulet, tributary
          Synonym: anak sungai

        Etymology 8

        Borrowed from Tolaki [Term?]

        Noun

        saka (plural saka-saka)

        1. (dialect) fist competition

        Further reading

        Jamamadí

        Verb

        saka

        1. (Banawá) to jab, pierce

        References

        Japanese

        Romanization

        saka

        1. Rōmaji transcription of さか

        Javanese

        Romanization

        saka

        1. romanization of ꦱꦏ

        Kapampangan

        Etymology

        Compare Tagalog saka.

        Pronunciation

        • IPA(key): /səˈka/ [səˈxa]
        • Hyphenation: sa‧ka

        Conjunction

        saka

        1. and
          Synonyms: at, atsaka, ampo
          Mayilig kung manyeseng asu saka pusa saka ayup.
          I love taking care of animals like dogs and cats and birds.

        Adverb

        saka

        1. then; and then; afterwards
          Synonyms: kaibat, kayari, kanita
        2. besides; moreover
          Synonym: maliban king
        3. at another time
          Synonyms: saka na, tutuki na
        4. such as, and so on; or something
          Synonyms: ampo pa, nanu pa

        Verb

        saka

        1. to get on
        2. gone up
        3. climb up

        Latvian

        Verb

        saka

        1. third-person singular/plural present indicative of sacīt
        2. (with the particle lai) third-person singular imperative of sacīt
        3. (with the particle lai) third-person plural imperative of sacīt

        Malagasy

        Etymology

        (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

        Pronunciation

        • Audio:(file)

        Noun

        saka

        1. cat, Felis silvestris catus
          Synonym: piso

        Mansaka

        Etymology

        Akin to Aklanon saka'.

        Verb

        saka

        1. to climb

        Norwegian Bokmål

        Alternative forms

        Noun

        saka m or f

        1. definite feminine singular of sak

        Norwegian Nynorsk

        Etymology 1

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈsɑːkɑ/

        Noun

        saka f

        1. definite singular of sak

        Etymology 2

        From Old Norse sakaðr.

        Pronunciation

        • IPA(key): /²sɑːkɑ/

        Adjective

        saka (singular and plural saka, comparative meir saka, superlative mest saka)

        1. (archaic) guilty
        Synonyms
        Antonyms

        References

        Old Javanese

        Pronunciation

        Etymology 1

        Borrowed from Sanskrit शाखा (śākhā, “a door-post”, literally “branch”).

        Noun

        saka

        1. post (pillar)
        Derived terms
        Descendants
        • Javanese: ꦱꦏ (saka, “pillar”)
        • → Balinese: ᬲᬓ (saka, “post, pillar, column”)

        Etymology 2

        Compare Proto-Philippine *saká (“and, also”).

        Preposition

        saka

        1. from
        2. than
        Derived terms
        • saka-saka
        • sake hiriṅ
        • sinake-hiriṅakĕn
        Descendants
        • Javanese: ꦱꦏ (saka, “from, than”)

        Adverb

        saka

        1. each
        Descendants
        • → Balinese: ᬲᬓ (saka, “each”)

        Further reading

        • "saka" in P.J. Zoetmulder with the collaboration of S.O. Robson, Old Javanese-English Dictionary. 's-Gravenhage: M. Nijhoff, 1982.

        Old Norse

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈsaka/
        • Rhymes: -aka

        Etymology 1

        From Proto-Germanic *sakōną.

        Verb

        saka (singular past indicative sakaða, plural past indicative sǫkuðu, past participle sakaðr)

        1. to do harm, to scathe
          1. (impersonal, with accusative)
            hvat sem at var gǫrt, sakaði hann ekki
            no matter what they did, no harm came to him.
        2. to blame, find fault with
        Conjugation
        Conjugation of saka — active (weak class 2)
        infinitive saka
        present participle sakandi
        past participle sakaðr
        indicative subjunctive
        present past present past
        1st person singular saka sakaða saka sakaða
        2nd person singular sakar sakaðir sakir sakaðir
        3rd person singular sakar sakaði saki sakaði
        1st person plural sǫkum sǫkuðum sakim sakaðim
        2nd person plural sakið sǫkuðuð sakið sakaðið
        3rd person plural saka sǫkuðu saki sakaði
        imperative present
        2nd person singular saka
        1st person plural sǫkum
        2nd person plural sakið
        Conjugation of saka — mediopassive (weak class 2)
        infinitive sakask
        present participle sakandisk
        past participle sakazk
        indicative subjunctive
        present past present past
        1st person singular sǫkumk sǫkuðumk sǫkumk sǫkuðumk
        2nd person singular sakask sakaðisk sakisk sakaðisk
        3rd person singular sakask sakaðisk sakisk sakaðisk
        1st person plural sǫkumsk sǫkuðumsk sakimsk sakaðimsk
        2nd person plural sakizk sǫkuðuzk sakizk sakaðizk
        3rd person plural sakask sǫkuðusk sakisk sakaðisk
        imperative present
        2nd person singular sakask
        1st person plural sǫkumsk
        2nd person plural sakizk
        Derived terms
        Descendants
        • Icelandic: saka
        • Norwegian:
          Norwegian Bokmål: sake
          Norwegian Nynorsk: saka, sake

        Further reading

        • Richard Cleasby; Guðbrandur Vigfússon (1874), “saka”, in An Icelandic-English Dictionary, 1st edition, Oxford: Oxford Clarendon Press, page 509
        • Zoëga, Geir T. (1910), “saka”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive

        Etymology 2

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Noun

        saka

        1. genitive plural of sǫk

        Ometepec Nahuatl

        Noun

        saka

        1. zacate, grass

        Pali

        Alternative forms

        Etymology 1

        Adjective

        saka

        1. one's own
        Declension

        Etymology 2

        Extracted from Pali sakkoti and sakkati.

        Noun

        saka ?

        1. The Pali roots sak and sakk.
          • c. 500 AD, Dhatumañjusa; republished in Dines Andersen & Helmer Smith, The Pāli Dhātupāṭha and the Dhātumañjūsā, Copenhagen: Andr. Fred. Host & son, 1921, page 46:
            121. Su savane saka sattimhi
            khi khayamhi gi saddane
            apa sambhu ca pāpuṇane
            hi gatimhi vu saṃvare.
            121. Su for listening, sak for strength, / khī for dimunition, ge for sound / ap for progeny and attainment / hi for gone, var for restraint.


        References

        Pali Text Society (1921–1925), “saka”, in Pali-English Dictionary‎, London: Chipstead

        Papiamentu

        Etymology

          Derived from Portuguese sacar and Spanish sacar.

          Verb

          saka

          1. to vomit

          Polish

          Etymology

            See the etymology of the corresponding lemma form.

            Pronunciation

            • IPA(key): /ˈsa.ka/
            • Rhymes: -aka
            • Syllabification: sa‧ka

            Noun

            saka m inan

            1. genitive singular of sak

            Swahili

            Pronunciation

            Verb

            -saka (infinitive kusaka)

            1. to chase, to hunt down, to track down, to search for

            Conjugation

            Conjugation of -saka
            Positive present -nasaka
            Subjunctive -sake
            Negative -saki
            Imperative singular saka
            Infinitives
            Positive kusaka
            Negative kutosaka
            Imperatives
            Singular saka
            Plural sakeni
            Tensed forms
            Habitual husaka
            Positive past positive subject concord + -lisaka
            Negative past negative subject concord + -kusaka
            Positive present (positive subject concord + -nasaka)
            Singular Plural
            1st person ninasaka/nasaka tunasaka
            2nd person unasaka mnasaka
            3rd person m-wa(I/II) anasaka wanasaka
            other classes positive subject concord + -nasaka
            Negative present (negative subject concord + -saki)
            Singular Plural
            1st person sisaki hatusaki
            2nd person husaki hamsaki
            3rd person m-wa(I/II) hasaki hawasaki
            other classes negative subject concord + -saki
            Positive future positive subject concord + -tasaka
            Negative future negative subject concord + -tasaka
            Positive subjunctive (positive subject concord + -sake)
            Singular Plural
            1st person nisake tusake
            2nd person usake msake
            3rd person m-wa(I/II) asake wasake
            other classes positive subject concord + -sake
            Negative subjunctive positive subject concord + -sisake
            Positive present conditional positive subject concord + -ngesaka
            Negative present conditional positive subject concord + -singesaka
            Positive past conditional positive subject concord + -ngalisaka
            Negative past conditional positive subject concord + -singalisaka
            Gnomic (positive subject concord + -asaka)
            Singular Plural
            1st person nasaka twasaka
            2nd person wasaka mwasaka
            3rd person m-wa(I/II) asaka wasaka
            m-mi(III/IV) wasaka yasaka
            ji-ma(V/VI) lasaka yasaka
            ki-vi(VII/VIII) chasaka vyasaka
            n(IX/X) yasaka zasaka
            u(XI) wasaka see n(X) or ma(VI) class
            ku(XV/XVII) kwasaka
            pa(XVI) pasaka
            mu(XVIII) mwasaka
            Perfect positive subject concord + -mesaka
            "Already" positive subject concord + -meshasaka
            "Not yet" negative subject concord + -jasaka
            "If/When" positive subject concord + -kisaka
            "If not" positive subject concord + -siposaka
            Consecutive kasaka / positive subject concord + -kasaka
            Consecutive subjunctive positive subject concord + -kasake
            Object concord (indicative positive)
            Singular Plural
            1st person -nisaka -tusaka
            2nd person -kusaka -wasaka/-kusakeni/-wasakeni
            3rd person m-wa(I/II) -msaka -wasaka
            m-mi(III/IV) -usaka -isaka
            ji-ma(V/VI) -lisaka -yasaka
            ki-vi(VII/VIII) -kisaka -visaka
            n(IX/X) -isaka -zisaka
            u(XI) -usaka see n(X) or ma(VI) class
            ku(XV/XVII) -kusaka
            pa(XVI) -pasaka
            mu(XVIII) -musaka
            Reflexive -jisaka
            Relative forms
            General positive (positive subject concord + (object concord) + -saka- + relative marker)
            Singular Plural
            m-wa(I/II) -sakaye -sakao
            m-mi(III/IV) -sakao -sakayo
            ji-ma(V/VI) -sakalo -sakayo
            ki-vi(VII/VIII) -sakacho -sakavyo
            n(IX/X) -sakayo -sakazo
            u(XI) -sakao see n(X) or ma(VI) class
            ku(XV/XVII) -sakako
            pa(XVI) -sakapo
            mu(XVIII) -sakamo
            Other forms (subject concord + tense marker + relative marker + (object concord) + -saka)
            Singular Plural
            m-wa(I/II) -yesaka -osaka
            m-mi(III/IV) -osaka -yosaka
            ji-ma(V/VI) -losaka -yosaka
            ki-vi(VII/VIII) -chosaka -vyosaka
            n(IX/X) -yosaka -zosaka
            u(XI) -osaka see n(X) or ma(VI) class
            ku(XV/XVII) -kosaka
            pa(XVI) -posaka
            mu(XVIII) -mosaka
            Some forms not commonly seen in modern Standard Swahili are absent from the table. See Appendix:Swahili verbs for more information.

            Derived terms

            • Verbal derivations:
            • Nominal derivations:
              • msako (“chase, hunt, search”)

            Swedish

            Verb

            saka (present sakar, preterite sakade, supine sakat, imperative saka)

            1. (card games) to play an arbitrary (useless) card instead of one in the correct suit, when one is obliged but unable to follow suit

            Conjugation

            Conjugation of saka (weak)
            active passive
            infinitive saka sakas
            supine sakat sakats
            imperative saka —
            imper. plural1 saken —
            present past present past
            indicative sakar sakade sakas sakades
            ind. plural1 saka sakade sakas sakades
            subjunctive2 sake sakade sakes sakades
            present participle sakande
            past participle sakad

            1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

            Anagrams

            Tagalog

            Alternative forms

            Etymology 1

              Inherited from Proto-Philippine *saká (“and, also”).

              Pronunciation

              • (Standard Tagalog) IPA(key): /saˈkaʔ/ [sɐˈx̠aʔ], /saˈka/ [sɐˈx̠a]
              • Rhymes: -aʔ, -a
              • Syllabification: sa‧ka

              Conjunction

              sakâ or saká (Baybayin spelling ᜐᜃ)

              1. and
                Synonyms: at, at saka, 'tsaka, pati
              See also

              Adverb

              sakâ (Baybayin spelling ᜐᜃ)

              1. then; and then; afterwards
              2. besides; moreover
                Synonym: bukod sa
              3. at another time
                Synonym: saka na
              Derived terms

              Etymology 2

                Uncertain. Possibly from the following:

                Pronunciation

                • (Standard Tagalog) IPA(key): /ˈsaka/ [ˈsaː.x̠ɐ]
                • Rhymes: -aka
                • Syllabification: sa‧ka

                Noun

                saka (Baybayin spelling ᜐᜃ)

                1. farming; cultivation of a piece of land
                  Synonyms: pagsasaka, agrikultura, pagbubukid, paglilinang
                2. farmland
                  Synonyms: linang, taniman
                Derived terms

                Etymology 3

                  Borrowed from Spanish sacar, from Old Spanish sacar, possibly borrowed from Gothic 𐍃𐌰𐌺𐌰𐌽 (sakan), from Proto-Germanic *sakaną, from Proto-Indo-European *séh₂gti, from *seh₂g- + *-ti.

                  Pronunciation

                  • (Standard Tagalog) IPA(key): /saˈka/ [sɐˈx̠a]
                  • Rhymes: -a
                  • Syllabification: sa‧ka

                  Noun

                  saká (Baybayin spelling ᜐᜃ)

                  1. copying; tracing (of a drawing, figure, or design)
                    Synonyms: kopya, pagkopya
                  2. acquisition of goods by consignment
                  3. importation (of goods)
                    Synonyms: angkat, pag-angkat
                  Derived terms

                  Further reading

                  • “saka”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018
                  • Potet, Jean-Paul G. (2016), Tagalog Borrowings and Cognates, Lulu Press, →ISBN, page 294

                  Anagrams

                  Ternate

                  Etymology 1

                  Pronunciation

                  • IPA(key): /ˈsa.ka/

                  Verb

                  saka

                  1. (transitive) to thrust
                  Conjugation
                  Conjugation of saka
                  singular plural
                  inclusive exclusive
                  1st person tosaka fosaka misaka
                  2nd person nosaka nisaka
                  3rd
                  person
                  masculine osaka isaka
                  yosaka (archaic)
                  feminine mosaka
                  neuter isaka

                  Etymology 2

                  Pronunciation

                  • IPA(key): /ˈsa.ka/

                  Verb

                  saka

                  1. (stative) to be almost bearing fruit
                  Conjugation
                  Conjugation of saka
                  singular plural
                  inclusive exclusive
                  1st person tosaka fosaka misaka
                  2nd person nosaka nisaka
                  3rd
                  person
                  masculine osaka isaka
                  yosaka (archaic)
                  feminine mosaka
                  neuter isaka

                  References

                  • Rika Hayami-Allen (2001), A descriptive study of the language of Ternate, the northern Moluccas, Indonesia, University of Pittsburgh

                  Turkish

                  Pronunciation

                  • IPA(key): [saka]
                  • Hyphenation: sa‧ka

                  Etymology 1

                  Inherited from Ottoman Turkish سقا (sakka, saka, “water carrier”), from Arabic سَقَّاء (saqqāʔ, “water-carrier”).

                  Noun

                  saka (definite accusative sakayı, plural sakalar)

                  1. water carrier, waterman, someone who distributes or supplies water for a living
                    Synonym: sucu
                  2. ellipsis of saka kuşu (“goldfinch”)
                  Declension
                  Declension of saka
                  singular plural
                  nominative saka sakalar
                  definite accusative sakayı sakaları
                  dative sakaya sakalara
                  locative sakada sakalarda
                  ablative sakadan sakalardan
                  genitive sakanın sakaların
                  Derived terms
                  idiomatic uses of "saka"
                  • saka beygiri gibi

                  Further reading

                  Etymology 2

                  Inherited from Ottoman Turkish صعقه (saʼka), from Arabic صَعْقَة (ṣaʕqa, “fainting”).

                  Noun

                  saka (definite accusative sakayı, plural sakalar)

                  1. synonym of bayılma (“faint, swoon”)
                  Declension
                  Declension of saka
                  singular plural
                  nominative saka sakalar
                  definite accusative sakayı sakaları
                  dative sakaya sakalara
                  locative sakada sakalarda
                  ablative sakadan sakalardan
                  genitive sakanın sakaların
                  Derived terms
                  • saka-i hafife
                  • saka-i şedide

                  Further reading

                  Etymology 3

                  Inherited from Ottoman Turkish ساقه (saka, “rearguard”), from Arabic سَاقَة (sāqa, “rear, back”).

                  Noun

                  saka (definite accusative sakayı, plural sakalar)

                  1. (military) synonym of artçı (“rearguard”)
                  Declension
                  Declension of saka
                  singular plural
                  nominative saka sakalar
                  definite accusative sakayı sakaları
                  dative sakaya sakalara
                  locative sakada sakalarda
                  ablative sakadan sakalardan
                  genitive sakanın sakaların
                  Derived terms
                  • sakatü’l-ceyş

                  Further reading

                  Etymology 4

                  See the etymology of the corresponding lemma form.

                  Noun

                  saka (definite accusative sakayı, plural sakalar)

                  1. alternative form of sakağı (“glanders”)
                  Declension
                  Declension of saka
                  singular plural
                  nominative saka sakalar
                  definite accusative sakayı sakaları
                  dative sakaya sakalara
                  locative sakada sakalarda
                  ablative sakadan sakalardan
                  genitive sakanın sakaların
                  Possessive forms
                  nominative
                  singular plural
                  1st singular sakam sakalarım
                  2nd singular sakan sakaların
                  3rd singular sakası sakaları
                  1st plural sakamız sakalarımız
                  2nd plural sakanız sakalarınız
                  3rd plural sakaları sakaları
                  definite accusative
                  singular plural
                  1st singular sakamı sakalarımı
                  2nd singular sakanı sakalarını
                  3rd singular sakasını sakalarını
                  1st plural sakamızı sakalarımızı
                  2nd plural sakanızı sakalarınızı
                  3rd plural sakalarını sakalarını
                  dative
                  singular plural
                  1st singular sakama sakalarıma
                  2nd singular sakana sakalarına
                  3rd singular sakasına sakalarına
                  1st plural sakamıza sakalarımıza
                  2nd plural sakanıza sakalarınıza
                  3rd plural sakalarına sakalarına
                  locative
                  singular plural
                  1st singular sakamda sakalarımda
                  2nd singular sakanda sakalarında
                  3rd singular sakasında sakalarında
                  1st plural sakamızda sakalarımızda
                  2nd plural sakanızda sakalarınızda
                  3rd plural sakalarında sakalarında
                  ablative
                  singular plural
                  1st singular sakamdan sakalarımdan
                  2nd singular sakandan sakalarından
                  3rd singular sakasından sakalarından
                  1st plural sakamızdan sakalarımızdan
                  2nd plural sakanızdan sakalarınızdan
                  3rd plural sakalarından sakalarından
                  genitive
                  singular plural
                  1st singular sakamın sakalarımın
                  2nd singular sakanın sakalarının
                  3rd singular sakasının sakalarının
                  1st plural sakamızın sakalarımızın
                  2nd plural sakanızın sakalarınızın
                  3rd plural sakalarının sakalarının

                  Further reading

                  Waray-Waray

                  Etymology

                  From Proto-Malayo-Polynesian *sakay, compare Tetum sa'e.

                  Verb

                  saka

                  1. to ascend, to go up