ecqualis

Latin

Etymology

    From ec- + quālis.

    Pronunciation

    Adjective

    ecquālis (neuter ecquāle, adverb ecquāliter); third-declension two-termination adjective (hapax legomenon)

    1. of which sort
      • c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 6.2.4:
        Scripsit autem Caesellius Q. Ennium in XIII. Annali "cor" dixisse genere masculino. Verba Caeselli subiecta sunt: "Masculino genere, ut multa alia, enuntiavit Ennius. Nam in XIII. Annali 'quem cor' dixit." Ascripsit deinde versus Ennii duo: "Hannibal audaci dum pectore de me hortatur / Ne bellum faciam, quem credidit esse meum cor?" Antiochus est qui hoc dixit, Asiae rex. Is admiratur et permovetur, quod Hannibal Carthaginiensis bellum se facere populo Romano volentem dehortetur. Hos autem versus Caesellius sic accipit, tamquam si Antiochus sic dicat: "Hannibal me ne bellum geram dehortatur; quod cum facit, e⟨c⟩quale putat cor habere me et quam stultum esse me credit, cum id mihi persuadere vult?"
        (please add an English translation of this quotation)

    Usage notes

    • Attested only once, in Gellius; "ecquale" is widely printed by editors, although the main manuscripts use the spelling "equale".[1][2][3] An alternative proposed emendation is "et quale" (Gruenler 1911:76,[4] rejected as "non recte" by the TLL[5]).
    • Forms starting with ec- normally are indefinite in meaning and used to introduce polar (yes-no) questions (direct or indirect): e.g. ecquis typically means "anybody" (used in a polar question), not "who".[6] However, the sense of Gellius's passage requires a content interrogative word: "what (kind of) heart", describing how Caesellius interpreted the words "quem ... cor?". Thus, ecquālis unexpectedly appears here to be more or less equivalent to bare interrogative quālis, quāle.

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative ecquālis ecquāle ecquālēs ecquālia
    genitive ecquālis ecquālium
    dative ecquālī ecquālibus
    accusative ecquālem ecquāle ecquālīs
    ecquālēs
    ecquālia
    ablative ecquālī ecquālibus
    vocative ecquālis ecquāle ecquālēs ecquālia

    References

    1. ^ Ferrís, Vicent; Dolç, Miquel (1988), Les nits àtiques, volume 3, page 27: “equale ω : ecquale Scioppius (in ed. Gronou. 1706)”
    2. ^ Marshall, P. K. (1968), Noctes Atticae, volume 1, page 220: “ecquale ‘u.c.’ apud Scioppium: equale VPR: quale Bentley et ‘u.c.’ apud Scioppium: ei VPR”
    3. ^ Marache, René (1967), Les nuits attiques: Livres 5-10, page 39: “ecquale Sciopp. : equale PRV”
    4. ^ Gruenler, F. Rudolf (1911), De ecquis sive etquis pronomine quaestiones orthographicae
    5. ^ “ecqualis” in volume 5, part 2, column 51, line 27 in the Thesaurus Linguae Latinae (TLL Open Access), Berlin (formerly Leipzig): De Gruyter (formerly Teubner), 1900–present
    6. ^ Bertocchi, Alessandra; Maraldi, Mirka; Orlandini, Anna (2010), “Quantification”, in Philip Baldi, Pierluigi Cuzzolin, editors, New Perspectives on Historical Latin Syntax 3: Constituent Syntax: Quantification, Numerals, Possession, Anaphora, De Gruyter Mouton, page 36

    Further reading

    • “ecqualis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.