kara

See also: Appendix:Variations of "kara"

English

Etymology

From Punjabi ਕੜਾ (kaṛā); see Hindi कड़ा (kaṛā, “bracelet”).

Noun

kara (plural karas)

  1. (Sikhism) A bangle worn by Sikhs, one of the five Ks, to remind them to do God's work.

Anagrams

Balinese

Pronunciation

  • IPA(key): /karə/
  • Hyphenation: ka‧ra

Etymology 1

Borrowed from Old Javanese kara, kāra, from Sanskrit कर (kara, “finger”), कृ (kṛ, “to make”).

Noun

kara (Balinese script ᬓᬭ)

  1. finger

Etymology 2

Borrowed from Old Javanese kara, kāra, from Sanskrit कार (kāra, “act, action”), कृ (kṛ, “to make”).

Noun

kara (Balinese script ᬓᬵᬭ)

  1. act, action

Basque

Noun

kara

  1. allative singular of ka

Cornish

Etymology

From Proto-Brythonic *karɨd. Cognate with Breton karout and Welsh caru.

Verb

kara

  1. to love, like, care for

Conjugation

Conjugation of kara
singular plural impersonal
first second third first second third
indicative present/future karav kerydh kar keryn kerowgh karons kerir
preterite keris kersys karas kersyn kersowgh karsons karas
imperfect karen kares kara karen karewgh karens kerys
pluperfect karsen karses karsa karsen karsewgh karsens kersys
subjunctive present/future kyrriv kyrri karro kyrryn kyrrowgh karrons karrer
imperfect karren karres karra karren karrewgh karrens kyrrys
imperative — kar kares keryn karewgh karens —
non-finites present participle verbal adjective
ow kara kerys

Derived terms

  • karadewder (“loving-kindness”)
  • karadow (“beloved”)
  • kerensa (“love, charity”, noun)
  • kerensedhek (“loving”)
  • kerensedhus (“charitable”)

Mutation

Mutation of kara
radical soft aspirate hard mixed
kara gara hara unchanged unchanged

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Cornish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Esperanto

Etymology

From Italian caro, cara, from Latin cārus. Compare French cher.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkara/
  • Audio 1:(file)
  • Audio 2:(file)
  • Rhymes: -ara
  • Syllabification: ka‧ra

Adjective

kara (accusative singular karan, plural karaj, accusative plural karajn)

  1. dear
    Mi amegas vin, mia kara.
    I love you so much, my dear.
    Kara S-ro Garcio, mi estas skribanta al vi ĉi tiun leteron, ĉar…
    Dear Mr. Garcia, I am writing you this letter because…

Derived terms

Further reading

Finnish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɑrɑ/, [ˈkɑ̝rɑ̝]
  • Rhymes: -ɑrɑ
  • Syllabification(key): ka‧ra
  • Hyphenation(key): ka‧ra

Etymology 1

    From Proto-Finnic *kara.

    Noun

    kara

    1. a dried branch, rib of a leaf or other similar dried part of a plant
      Synonym: karahka
    2. core (uneaten part of an apple or similar fruit)
      Synonyms: kota, siemenkota
    3. pin (a piece of wood, partly inserted inside the wall, that supports the frame of a window or door)
    4. pin, spindle, rod (machine part, often relatively long and narrow, used either as an axle or support)
      1. spindle (rod which turns, or on which something turns, e.g. of a door or window handle)
        1. (machining) spindle (rotary axis of a machine tool or power tool)
        2. (automotive) spindle (of a wheel)
      2. (weaving) core of a pirn (in a weaving shuttle)
      3. valve stem
      4. (manufacturing) core (portion of a mold that creates a cavity or impression within the part or that makes a hole in or through the part)
      5. mandrel (component that guides, grips or clamps)
    Declension
    Inflection of kara (Kotus type 9/kala, no gradation)
    nominative kara karat
    genitive karan karojen
    partitive karaa karoja
    illative karaan karoihin
    singular plural
    nominative kara karat
    accusative nom. kara karat
    gen. karan
    genitive karan karojen
    karain rare
    partitive karaa karoja
    inessive karassa karoissa
    elative karasta karoista
    illative karaan karoihin
    adessive karalla karoilla
    ablative karalta karoilta
    allative karalle karoille
    essive karana karoina
    translative karaksi karoiksi
    abessive karatta karoitta
    instructive — karoin
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of kara (Kotus type 9/kala, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative karani karani
    accusative nom. karani karani
    gen. karani
    genitive karani karojeni
    karaini rare
    partitive karaani karojani
    inessive karassani karoissani
    elative karastani karoistani
    illative karaani karoihini
    adessive karallani karoillani
    ablative karaltani karoiltani
    allative karalleni karoilleni
    essive karanani karoinani
    translative karakseni karoikseni
    abessive karattani karoittani
    instructive — —
    comitative — karoineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative karasi karasi
    accusative nom. karasi karasi
    gen. karasi
    genitive karasi karojesi
    karaisi rare
    partitive karaasi karojasi
    inessive karassasi karoissasi
    elative karastasi karoistasi
    illative karaasi karoihisi
    adessive karallasi karoillasi
    ablative karaltasi karoiltasi
    allative karallesi karoillesi
    essive karanasi karoinasi
    translative karaksesi karoiksesi
    abessive karattasi karoittasi
    instructive — —
    comitative — karoinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative karamme karamme
    accusative nom. karamme karamme
    gen. karamme
    genitive karamme karojemme
    karaimme rare
    partitive karaamme karojamme
    inessive karassamme karoissamme
    elative karastamme karoistamme
    illative karaamme karoihimme
    adessive karallamme karoillamme
    ablative karaltamme karoiltamme
    allative karallemme karoillemme
    essive karanamme karoinamme
    translative karaksemme karoiksemme
    abessive karattamme karoittamme
    instructive — —
    comitative — karoinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative karanne karanne
    accusative nom. karanne karanne
    gen. karanne
    genitive karanne karojenne
    karainne rare
    partitive karaanne karojanne
    inessive karassanne karoissanne
    elative karastanne karoistanne
    illative karaanne karoihinne
    adessive karallanne karoillanne
    ablative karaltanne karoiltanne
    allative karallenne karoillenne
    essive karananne karoinanne
    translative karaksenne karoiksenne
    abessive karattanne karoittanne
    instructive — —
    comitative — karoinenne
    third-person possessor
    singular plural
    nominative karansa karansa
    accusative nom. karansa karansa
    gen. karansa
    genitive karansa karojensa
    karainsa rare
    partitive karaansa karojaan
    karojansa
    inessive karassaan
    karassansa
    karoissaan
    karoissansa
    elative karastaan
    karastansa
    karoistaan
    karoistansa
    illative karaansa karoihinsa
    adessive karallaan
    karallansa
    karoillaan
    karoillansa
    ablative karaltaan
    karaltansa
    karoiltaan
    karoiltansa
    allative karalleen
    karallensa
    karoilleen
    karoillensa
    essive karanaan
    karanansa
    karoinaan
    karoinansa
    translative karakseen
    karaksensa
    karoikseen
    karoiksensa
    abessive karattaan
    karattansa
    karoittaan
    karoittansa
    instructive — —
    comitative — karoineen
    karoinensa
    Derived terms

    Further reading

    Etymology 2

      Onomatopoeic.

      Noun

      kara

      1. synonym of koskikara (“bird of the genus Cinclus”)
      Declension
      Inflection of kara (Kotus type 9/kala, no gradation)
      nominative kara karat
      genitive karan karojen
      partitive karaa karoja
      illative karaan karoihin
      singular plural
      nominative kara karat
      accusative nom. kara karat
      gen. karan
      genitive karan karojen
      karain rare
      partitive karaa karoja
      inessive karassa karoissa
      elative karasta karoista
      illative karaan karoihin
      adessive karalla karoilla
      ablative karalta karoilta
      allative karalle karoille
      essive karana karoina
      translative karaksi karoiksi
      abessive karatta karoitta
      instructive — karoin
      comitative See the possessive forms below.
      Possessive forms of kara (Kotus type 9/kala, no gradation)
      first-person singular possessor
      singular plural
      nominative karani karani
      accusative nom. karani karani
      gen. karani
      genitive karani karojeni
      karaini rare
      partitive karaani karojani
      inessive karassani karoissani
      elative karastani karoistani
      illative karaani karoihini
      adessive karallani karoillani
      ablative karaltani karoiltani
      allative karalleni karoilleni
      essive karanani karoinani
      translative karakseni karoikseni
      abessive karattani karoittani
      instructive — —
      comitative — karoineni
      second-person singular possessor
      singular plural
      nominative karasi karasi
      accusative nom. karasi karasi
      gen. karasi
      genitive karasi karojesi
      karaisi rare
      partitive karaasi karojasi
      inessive karassasi karoissasi
      elative karastasi karoistasi
      illative karaasi karoihisi
      adessive karallasi karoillasi
      ablative karaltasi karoiltasi
      allative karallesi karoillesi
      essive karanasi karoinasi
      translative karaksesi karoiksesi
      abessive karattasi karoittasi
      instructive — —
      comitative — karoinesi
      first-person plural possessor
      singular plural
      nominative karamme karamme
      accusative nom. karamme karamme
      gen. karamme
      genitive karamme karojemme
      karaimme rare
      partitive karaamme karojamme
      inessive karassamme karoissamme
      elative karastamme karoistamme
      illative karaamme karoihimme
      adessive karallamme karoillamme
      ablative karaltamme karoiltamme
      allative karallemme karoillemme
      essive karanamme karoinamme
      translative karaksemme karoiksemme
      abessive karattamme karoittamme
      instructive — —
      comitative — karoinemme
      second-person plural possessor
      singular plural
      nominative karanne karanne
      accusative nom. karanne karanne
      gen. karanne
      genitive karanne karojenne
      karainne rare
      partitive karaanne karojanne
      inessive karassanne karoissanne
      elative karastanne karoistanne
      illative karaanne karoihinne
      adessive karallanne karoillanne
      ablative karaltanne karoiltanne
      allative karallenne karoillenne
      essive karananne karoinanne
      translative karaksenne karoiksenne
      abessive karattanne karoittanne
      instructive — —
      comitative — karoinenne
      third-person possessor
      singular plural
      nominative karansa karansa
      accusative nom. karansa karansa
      gen. karansa
      genitive karansa karojensa
      karainsa rare
      partitive karaansa karojaan
      karojansa
      inessive karassaan
      karassansa
      karoissaan
      karoissansa
      elative karastaan
      karastansa
      karoistaan
      karoistansa
      illative karaansa karoihinsa
      adessive karallaan
      karallansa
      karoillaan
      karoillansa
      ablative karaltaan
      karaltansa
      karoiltaan
      karoiltansa
      allative karalleen
      karallensa
      karoilleen
      karoillensa
      essive karanaan
      karanansa
      karoinaan
      karoinansa
      translative karakseen
      karaksensa
      karoikseen
      karoiksensa
      abessive karattaan
      karattansa
      karoittaan
      karoittansa
      instructive — —
      comitative — karoineen
      karoinensa
      Derived terms
      compounds

      Etymology 3

        Clipping of karamboli.

        Noun

        kara

        1. carom billiards, carambole
        Declension
        Inflection of kara (Kotus type 9/kala, no gradation)
        nominative kara karat
        genitive karan karojen
        partitive karaa karoja
        illative karaan karoihin
        singular plural
        nominative kara karat
        accusative nom. kara karat
        gen. karan
        genitive karan karojen
        karain rare
        partitive karaa karoja
        inessive karassa karoissa
        elative karasta karoista
        illative karaan karoihin
        adessive karalla karoilla
        ablative karalta karoilta
        allative karalle karoille
        essive karana karoina
        translative karaksi karoiksi
        abessive karatta karoitta
        instructive — karoin
        comitative See the possessive forms below.
        Possessive forms of kara (Kotus type 9/kala, no gradation)
        first-person singular possessor
        singular plural
        nominative karani karani
        accusative nom. karani karani
        gen. karani
        genitive karani karojeni
        karaini rare
        partitive karaani karojani
        inessive karassani karoissani
        elative karastani karoistani
        illative karaani karoihini
        adessive karallani karoillani
        ablative karaltani karoiltani
        allative karalleni karoilleni
        essive karanani karoinani
        translative karakseni karoikseni
        abessive karattani karoittani
        instructive — —
        comitative — karoineni
        second-person singular possessor
        singular plural
        nominative karasi karasi
        accusative nom. karasi karasi
        gen. karasi
        genitive karasi karojesi
        karaisi rare
        partitive karaasi karojasi
        inessive karassasi karoissasi
        elative karastasi karoistasi
        illative karaasi karoihisi
        adessive karallasi karoillasi
        ablative karaltasi karoiltasi
        allative karallesi karoillesi
        essive karanasi karoinasi
        translative karaksesi karoiksesi
        abessive karattasi karoittasi
        instructive — —
        comitative — karoinesi
        first-person plural possessor
        singular plural
        nominative karamme karamme
        accusative nom. karamme karamme
        gen. karamme
        genitive karamme karojemme
        karaimme rare
        partitive karaamme karojamme
        inessive karassamme karoissamme
        elative karastamme karoistamme
        illative karaamme karoihimme
        adessive karallamme karoillamme
        ablative karaltamme karoiltamme
        allative karallemme karoillemme
        essive karanamme karoinamme
        translative karaksemme karoiksemme
        abessive karattamme karoittamme
        instructive — —
        comitative — karoinemme
        second-person plural possessor
        singular plural
        nominative karanne karanne
        accusative nom. karanne karanne
        gen. karanne
        genitive karanne karojenne
        karainne rare
        partitive karaanne karojanne
        inessive karassanne karoissanne
        elative karastanne karoistanne
        illative karaanne karoihinne
        adessive karallanne karoillanne
        ablative karaltanne karoiltanne
        allative karallenne karoillenne
        essive karananne karoinanne
        translative karaksenne karoiksenne
        abessive karattanne karoittanne
        instructive — —
        comitative — karoinenne
        third-person possessor
        singular plural
        nominative karansa karansa
        accusative nom. karansa karansa
        gen. karansa
        genitive karansa karojensa
        karainsa rare
        partitive karaansa karojaan
        karojansa
        inessive karassaan
        karassansa
        karoissaan
        karoissansa
        elative karastaan
        karastansa
        karoistaan
        karoistansa
        illative karaansa karoihinsa
        adessive karallaan
        karallansa
        karoillaan
        karoillansa
        ablative karaltaan
        karaltansa
        karoiltaan
        karoiltansa
        allative karalleen
        karallensa
        karoilleen
        karoillensa
        essive karanaan
        karanansa
        karoinaan
        karoinansa
        translative karakseen
        karaksensa
        karoikseen
        karoiksensa
        abessive karattaan
        karattansa
        karoittaan
        karoittansa
        instructive — —
        comitative — karoineen
        karoinensa

        Anagrams

        Gagauz

        Etymology

        Inherited from Old Anatolian Turkish قَرَه (qara), from Proto-Turkic *kara.[1] Compare Turkish kara, Azerbaijani qara,[2] Uzbek qora, Turkmen gara.

        Pronunciation

        • IPA(key): /kɑˑˈrɑ/
        • Hyphenation: ka‧ra

        Adjective

        kara (comparative taa kara, superlative en kara, intensive kapkara)

        1. black, dark
          kara balık üzer deredä
          the black fish is swimming in the river
        2. (figurative) dark, woeful, sad
          kara günnerdän geçtik
          we went through dark days
          • 2022 March 18, “Bu yıl cenktän dä taa çirkin, kömürdän dä taa kara, pelindän dä taa acı”, in Ana Sözü‎[2], archived from the original on 6 October 2025:
            Bu yıl cenktän dä taa çirkin, kömürdän dä taa kara, pelindän dä taa acı
            This year is even uglier than war, even darker than coal, even more bitter than wormwood

        Derived terms

        • kara aaç (“elm”)
        • kara ardıç (“juniper”)
        • kara beegir (“dark horse”)
        • kara booday (“buckwheat”)
        • kara ceer (“liver”)
        • kara çam (“pine”)
        • kara er (“graveyard”)
        • kara kayıp
        • kara naanä (“mint”)
        • kara sülük (“leech”)
        • karabaa (“a type of rope”)
        • karaca (“deer, elk”)
        • karacı (“slanderer”)
        • karacılık (“slander”)
        • Karadeniz (“black-sea”)
        • karagöz (“dark-eyed”)
        • karakuş (“starling”)
        • karalamaa (“to dirty”)
        • karalık (“blackness”)
        • karaman
        • karamuk (“blackberry”)
        • karannık (“darkness”)
        • kararmaa (“to darken”)

        See also

        Colors in Gagauz · renklär (layout · text)
             biyaz, ak      boz      kara
                     kırmızı, kızıl; al, kan kırmızı              turuncu, açık-mor; mor, komur, kızgıld              sarı; bej
                     laana yapraa, fıstık              eşil              öt eşili
                                  gök taşı              maavi, gök
                     zambak              purpur              pembä, gülgülü, güvez

        References

        1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “kara”, in Nişanyan Sözlük
        2. ^ András Rajki, A Concise Gagauz Dictionary with etymologies and Turkish, Azerbaijani, Crimean Tatar and Turkmen cognates, 2007

        Further reading

        • Ciachir, Mihail (1938), “cara”, in Dicționar gagauzo (tiurco)–român pentru gagauzii din Basarabia (in Romanian), Chișinău, page 26
        • Kopuşçu M. İ., Todorova S. A., Kiräkova T.İ., editors (2019), “kara”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 5-12, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 92
        • N. A Baskakov, editor (1972), “кара”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 247
        • Mavrodi M. F., editor (2019), “kara”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 1-4, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 46

        Gothic

        Romanization

        kara

        1. romanization of 𐌺𐌰𐍂𐌰

        Hungarian

        Etymology

        From kar +‎ -a (possessive suffix).

        Pronunciation

        • IPA(key): [ˈkɒrɒ]
        • Hyphenation: ka‧ra

        Noun

        kara

        1. third-person singular single-possession possessive of kar (“faculty; ensemble”)

        Usage notes

        For the possessive of kar in the sense “arm, lever”, see karja.

        Declension

        Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
        singular plural
        nominative kara —
        accusative karát —
        dative karának —
        instrumental karával —
        causal-final karáért —
        translative karává —
        terminative karáig —
        essive-formal karaként —
        essive-modal karául —
        inessive karában —
        superessive karán —
        adessive karánál —
        illative karába —
        sublative karára —
        allative karához —
        elative karából —
        delative karáról —
        ablative karától —
        non-attributive
        possessive – singular
        karáé —
        non-attributive
        possessive – plural
        karáéi —

        Ido

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈkara/

        Adjective

        kara

        1. dear

        Indonesian

        Alternative forms

        Etymology

        Borrowed from Javanese kara, from Old Javanese kara.

        Pronunciation

        Noun

        kara (plural kara-kara)

        1. (botany) hyacinth bean, lablab bean, bonavist bean, bonavist pea, dolichos bean, sem bean, lablab bean, Egyptian kidney bean, Indian bean, Australian pea; Lablab purpureus

        Derived terms

        • kara benguk
        • kara kaji

        Further reading

        Japanese

        Romanization

        kara

        1. Rōmaji transcription of から

        Javanese

        Pronunciation

        • IPA(key): /kɔ.rɔ/
        • Rhymes: -rɔ
        • Hyphenation: ka‧ra

        Etymology 1

        Inherited from Old Javanese kara.

        Noun

        kara (Javanese script ꦏꦫ)

        1. (botany) hyacinth bean, lablab-bean, bonavist bean, bonavist pea, dolichos bean, seim, sem bean, lablab bean, Egyptian kidney bean, Indian bean, Australian pea; Lablab purpureus.
        Descendants
        • → Indonesian: kara

        Etymology 2

        Inherited from Old Javanese kara (“hand; finger; ray of light, beam”), from Sanskrit कर (kara, “finger”), कृ (kṛ, “to make”).

        Noun

        kara (Javanese script ꦏꦫ)

        1. (archaic) hand
        2. (archaic) finger
        3. (archaic) trunk

        Further reading

        • The Linguistic Center of Yogyakarta (2011), “kara”, in Kamus Basa Jawa (Bausastra Jawa) [Javanese Language Dictionary (Javanese Dictionary)] (in Javanese), 2nd edition, Yogyakarta: Kanisius, →ISBN

        Jingpho

        Noun

        kara

        1. hair

        Karaim

        Adjective

        kara

        1. black

        References

        Karao

        Noun

        kara

        1. purpose; motive; intention

        Kashubian

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈka.ra/
        • Rhymes: -ara
        • Syllabification: ka‧ra

        Etymology 1

          Inherited from Proto-Slavic *kara.

          Noun

          kara f

          1. punishment; penalty, fine (negative result of something bad that was done)
            Synonym: sztrôfa
          Declension
          Declension of kara
          singular plural
          nominative kara karë
          genitive karë kar/karów
          dative karze karóm
          accusative karã karë
          instrumental karą karama
          locative karze karach
          vocative karo karë

          Etymology 2

            Borrowed from Polish kara (“cart”).

            Noun

            kara f

            1. wheelbarrow
            Declension
            Declension of kara
            singular plural
            nominative kara karë
            genitive karë kar/karów
            dative karze karóm
            accusative karã karë
            instrumental karą karama
            locative karze karach
            vocative karo karë

            Etymology 3

              Borrowed from English car.

              Noun

              kara f

              1. (Canada, United States) car

              Further reading

              • Stanislow Frymark (2020), “kara”, in Kashubian Language in Canada, the USA and New Zealand; Lexical Interferences in Kashubian Language in Canada, the USA and New Zealand, Zómk Zôbòrsczi, →ISBN
              • Sychta, Bernard (1968), “I-II kara”, in Słownik gwar kaszubskich [Dictionary of Kashubian dialects] (in Polish), volumes 2 (H – L), Wrocław: Ossolineum, page 135
              • Jan Trepczyk (1994), “kara”, in Słownik polsko-kaszubski (in Kashubian), volumes 1–2
              • Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “kara”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi‎[3]
              • “kara”, in Internetowi Słowôrz Kaszëbsczégò Jãzëka [Internet Dictionary of the Kashubian Language], Fundacja Kaszuby, 2022

              Khalaj

              Perso-Arabic کَره

              Alternative forms

              Etymology

              Borrowed from Persian کره (kare).

              Pronunciation

              Noun

              kara (definite accusative karañ, plural karalar)

              1. butter

              Declension

              Declension of kara
              singular plural
              nominative kara karalar
              genitive karañ karalarııñ
              dative karaqa karalarqa
              definite accusative karañ karaları
              locative karaça karalarça
              ablative karada karalarda
              instrumental karala karalarla
              equative karavâra karalarvâra

              References

              • Doerfer, Gerhard (1980), Wörterbuch des Chaladsch (Dialekt von Charrab) [Khalaj dictionary] (in German), Budapest: Akadémiai Kiadó

              Latvian

              Noun

              kara m

              1. genitive singular of karš

              Lower Sorbian

              Etymology

              Borrowed from Middle High German karre, ultimately from Latin carrus, from Gaulish *karros, from Proto-Celtic *karros (“wagon”).

              Pronunciation

              • IPA(key): /ˈkara/

              Noun

              kara f (diminutive karka)

              1. cart, wagon

              Declension

              Declension of kara
              singular dual plural
              nominative kara karje kary
              genitive kary karowu karow
              dative karje karoma karam
              accusative karu karje kary
              instrumental karu karoma karami
              locative karje karoma karach

              References

              Mapudungun

              Noun

              kara (Raguileo spelling)

              1. town, city
                Synonym: waria

              References

              • Wixaleyiñ: Mapucezugun-wigkazugun pici hemvlcijka (Wixaleyiñ: Small Mapudungun-Spanish dictionary), Beretta, Marta; Cañumil, Dario; Cañumil, Tulio, 2008.

              Nias

              Noun

              kara (mutated form gara)

              1. stone

              Norwegian Bokmål

              Etymology 1

              Pronunciation

              • IPA(key): /ˈkɑːrɑ/

              Noun

              kara n

              1. definite plural of kar

              Etymology 2

              Pronunciation

              • IPA(key): /²kɑ(ː)rɑ/

              Noun

              kara m

              1. (non-standard since 1983) definite plural of kar

              Norwegian Nynorsk

              Noun

              kara n

              1. definite plural of kar

              Nupe

              Etymology 1

              From Yoruba àkàrà.

              Pronunciation

              • IPA(key): /kà.ɾà/

              Noun

              kàrà

              1. akara

              Etymology 2

              Fiddler_crab_(Uca_tangeri_en_Uca_sp)
              Kara

              Pronunciation

              • IPA(key): /kā.ɾā/

              Noun

              kara (plural karazhì)

              1. crab

              Etymology 3

              Pronunciation

              • IPA(key): /kà.ɾà/

              Noun

              kàrà

              1. load; luggage; cargo
              2. burden

              Etymology 4

              Pronunciation

              • IPA(key): /ká.ɾà/

              Noun

              kárà (plural káràzhì)

              1. wall surrounding a compound (that does not connect to the houses)

              See also

              • sókùn (“compound wall built from one house to another”)

              Old High German

              Alternative forms

              Etymology

              From Proto-West Germanic *karu, from Proto-Germanic *karō. See Karfreitag.

              Noun

              kara f

              1. sorrow, lamentation

              Declension

              Declension of kara (ō-stem)
              case singular plural
              nominative kara karā
              accusative kara karā
              genitive kara karōno
              dative karu karōm

              References

              • Wright, Joseph (1906), An Old High German Primer‎[4], 2nd edition, Oxford: Clarendon Press

              Old Javanese

              Pronunciation

              • IPA(key): /su.hun/
              • Rhymes: -ra
              • Homophones: kara, kāra, khara
              • Hyphenation: ka‧ra

              Etymology 1

              Borrowed from Sanskrit कर (kara, “finger”), कृ (kṛ, “to make”).

              Noun

              kara

              1. hand
              2. finger
              3. ray of light, beam
              Derived terms
              • akara-karā
              • makara-karā
              • bāmakara
              Descendants

              Etymology 2

              Suffix

              kara

              1. alternative spelling of kāra (“making, doing”)

              Etymology 3

              Unknown, probably borrowed from Sanskrit खर (khara, “thorny plant”). (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

              Noun

              kara

              1. (botany) hyacinth bean, lablab bean, bonavist bean, bonavist pea, dolichos bean, sem bean, lablab bean, Egyptian kidney bean, Indian bean, Australian pea; Lablab purpureus.
              Descendants

              Etymology 4

              Noun

              kara

              1. alternative spelling of khara

              Etymology 5

              (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

              Noun

              kara

              1. animals that may not be eaten
              2. crow

              Further reading

              • "kara" in P.J. Zoetmulder with the collaboration of S.O. Robson, Old Javanese-English Dictionary. 's-Gravenhage: M. Nijhoff, 1982.

              Old Polish

              Etymology

                Borrowed from Middle High German karre. First attested in 1471.

                Pronunciation

                • IPA(key): (10th–15th CE) /kara/
                • IPA(key): (15th CE) /kara/

                Noun

                kara f

                1. (attested in Greater Poland) light cart with one or two wheels
                  Synonym: jednokole
                  • 1908 [c. 1500], Bolesław Erzepki, editor, Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490‎[5], Lubiń, page 27:
                    Karrą albo yednokolye biga, ein karre, carruca idem est
                    [Kara albo jednokole biga, ein karre, carruca idem est]
                  • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 46:
                    Dwogye kary aut gyednokole duorum burdonum
                    [Dwoje kary aut jednokole duorum burdonum]
                  • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 19r:
                    Biga ein karre carruca idem est karrą albo yednokolye vel liber
                    [Biga ein karre carruca idem est kara albo jednokole vel liber]

                Descendants

                • Polish: kara (“cart”)
                  • → Kashubian: kara (“wheelbarrow”)
                  • → Ukrainian: ґара (gara)
                  • → Slovincian: kara
                • Silesian: kara (“wheelbarrow”)

                References

                Old Saxon

                Etymology

                From Proto-West Germanic *karu. Cognate with Old English caru, Old High German chara (“grief”), Old Norse kǫr (“sickbed”), Gothic 𐌺𐌰𐍂𐌰 (kara).

                Noun

                kara f

                1. grief, sorrow
                2. anxiety

                Declension

                kara (feminine a-stem)
                singular plural
                nominative kara kara
                accusative kara kara
                genitive karō karanō
                dative karu karum
                instrumental — —

                References

                Köbler, Gerhard (2014), Altsächsisches Wörterbuch‎[6] (in German), 5th edition

                Oroqen

                Adjective

                kara

                1. dark

                References

                • Whaley, Lindsay & Li, Fengxiang. (1998). The Suffix -Kan in Oroqen. Studies in Language. 22. 447-471. 10.1075/sl.22.2.06wha.

                Pali

                Alternative forms

                Noun

                kara ?

                1. the Pali root kar
                  • c. 500 AD, Kaccāyana, Pālivyākaraṇaṃ [Pali Grammar]‎[7] (overall work in Pali), page 288; republished as Satish Chandra Acharyya Vidyabhusana, editor, Kaccayana's Pali Grammar (edited in Devanagari character and translated into English), Calcutta, Bengal: Mahabodhi Society, 1901:
                    करस्स सप्पच्चयस्स काहो ॥२४॥
                    24. Karassa sappaccayassa kāho
                    24. Conditionally kāha from kara

                Declension

                Polish

                Pronunciation

                 
                • IPA(key): /ˈka.ra/
                • Audio:(file)
                • Rhymes: -ara
                • Syllabification: ka‧ra

                Etymology 1

                  Inherited from Proto-Slavic *kara.[1][2] First attested in 1564.[3]

                  Noun

                  kara f

                  1. punishment; penalty, fine (negative result of something bad that was done) [with za (+ accusative) ‘for what’]
                  Declension
                  Declension of kara
                  singular plural
                  nominative kara kary
                  genitive kary kar
                  dative karze karom
                  accusative karę kary
                  instrumental karą karami
                  locative karze karach
                  vocative karo kary
                  Derived terms
                  adjective
                  adverb
                  verbs

                  Etymology 2

                    Inherited from Old Polish kara.

                    Noun

                    kara f

                    1. (obsolete) cart with two wheels and a box on top for carrying things
                    Declension
                    Declension of kara
                    singular plural
                    nominative kara kary
                    genitive kary kar
                    dative karze karom
                    accusative karę kary
                    instrumental karą karami
                    locative karze karach
                    vocative karo kary
                    Descendants
                    • → Kashubian: kara (“wheelbarrow”)
                    • → Ukrainian: ґара (gara)
                    • → Slovincian: kara

                    Etymology 3

                      Borrowed from French carré.[4] First attested in the middle of the 19th century.[5] Doublet of kwadrat.

                      Noun

                      kara f

                      1. (geometry, rare) quadrangle
                        Synonyms: czworobok, czworokąt
                      Declension
                      Declension of kara
                      singular plural
                      nominative kara kary
                      genitive kary kar
                      dative karze karom
                      accusative karę kary
                      instrumental karą karami
                      locative karze karach
                      vocative karo kary

                      Etymology 4

                          See the etymology of the corresponding lemma form.

                          Noun

                          kara

                          1. inflection of karo:
                            1. nominative/accusative/vocative plural
                            2. genitive singular

                          Etymology 5

                              See the etymology of the corresponding lemma form.

                              Adjective

                              kara

                              1. nominative/vocative feminine singular of kary

                              References

                              1. ^ Boryś, Wiesław (2005), “kara”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
                              2. ^ Mańczak, Witold (2017), “kara”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
                              3. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “1, kara”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
                              4. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “kara”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
                              5. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “kara 3”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

                              Further reading

                              • “kara”, in Wielki słownik języka polskiego‎[8] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
                              • “kara”, in Polish dictionaries at PWN‎[9] (in Polish)
                              • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “kara”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
                              • “KARA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], (Can we date this quote?)
                              • Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “kara”, in Słownik języka polskiego
                              • Aleksander Zdanowicz (1861), “kara”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
                              • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “kara”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 254
                              • Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “kara”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN
                              • Bańkowski, Andrzej (2000), “kara 1”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

                              Rapa Nui

                              Noun

                              kara

                              1. wing

                              Serbo-Croatian

                              Verb

                              kara (Cyrillic spelling кара)

                              1. third-person singular present of karati

                              Silesian

                              Pronunciation

                              • IPA(key): /ˈka.ra/
                              • Audio:(file)
                              • Rhymes: -ara
                              • Syllabification: ka‧ra

                              Etymology 1

                                Inherited from Proto-Slavic *kara.

                                Noun

                                kara f

                                1. punishment
                                Declension
                                Declension of kara
                                singular plural
                                nominative kara kary
                                genitive kary karōw
                                dative karze karōm
                                accusative karã kary
                                instrumental karōm karami/karōma
                                locative karze karach
                                vocative karo kary

                                Etymology 2

                                  Inherited from Old Polish kara.

                                  Noun

                                  kara f

                                  1. wheelbarrow
                                    Synonyms: targŏcz, tragŏcz
                                  Declension
                                  Declension of kara
                                  singular plural
                                  nominative kara kary
                                  genitive kary karōw
                                  dative karze karōm
                                  accusative karã kary
                                  instrumental karōm karami/karōma
                                  locative karze karach
                                  vocative karo kary

                                  Etymology 3

                                    Borrowed from English car.

                                    Noun

                                    kara f

                                    1. (Texas) car
                                      Synonym: auto
                                    Declension
                                    Declension of kara
                                    singular plural
                                    nominative kara kary
                                    genitive kary karōw
                                    dative karze karōm
                                    accusative karã kary
                                    instrumental karōm karami/karōma
                                    locative karze karach
                                    vocative karo kary

                                    Further reading

                                    • kara in dykcjonorz.eu
                                    • kara in silling.org
                                    • Bogdan Kallus (2020), “kara/kary”, in Słownik Gōrnoślōnskij Gŏdki, IV edition, Chorzów: Pro Loquela Silesiana, →ISBN, page 320
                                    • Henryk Jaroszewicz (2022), “kara”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 86
                                    • Aleksandra Wencel (2023), “kara”, in Dykcjůnôrz ślų̊sko-polski, page 301

                                    Turkish

                                    karanın tonları

                                    Etymology 1

                                      Inherited from Ottoman Turkish قره (kara), from Old Anatolian Turkish قَرَه (qara), from Proto-Turkic *kara. Compare Azerbaijani qara, Gagauz kara, Turkmen gara, Uzbek qora.

                                      Pronunciation

                                      • IPA(key): /kaˈɾa/
                                      • Audio:(file)
                                      • Audio:(file)
                                      • Hyphenation: ka‧ra

                                      Adjective

                                      kara (intensive kapkara)

                                      1. black, dark
                                        Synonym: siyah
                                        Antonyms: ak, beyaz
                                      2. brunette
                                      3. dark skinned
                                      4. (figuratively) evil, wicked, villainous
                                        kara büyü ― black magic
                                      5. (figuratively, archaic) courageous
                                      6. (figurative) sad, woeful, dark
                                      Declension
                                      Predicative forms of kara
                                      present tense
                                      positive declarative positive interrogative
                                      ben (I am) karayım kara mıyım?
                                      sen (you are) karasın kara mısın?
                                      o (he/she/it is) kara / karadır kara mı?
                                      biz (we are) karayız kara mıyız?
                                      siz (you are) karasınız kara mısınız?
                                      onlar (they are) kara(lar) kara(lar) mı?
                                      past tense
                                      positive declarative positive interrogative
                                      ben (I was) karaydım kara mıydım?
                                      sen (you were) karaydın kara mıydın?
                                      o (he/she/it was) karaydı kara mıydı?
                                      biz (we were) karaydık kara mıydık?
                                      siz (you were) karaydınız kara mıydınız?
                                      onlar (they were) karaydılar kara mıydılar?
                                      indirect past
                                      positive declarative positive interrogative
                                      ben (I was) karaymışım kara mıymışım?
                                      sen (you were) karaymışsın kara mıymışsın?
                                      o (he/she/it was) karaymış kara mıymış?
                                      biz (we were) karaymışız kara mıymışız?
                                      siz (you were) karaymışsınız kara mıymışsınız?
                                      onlar (they were) karaymışlar kara mıymışlar?
                                      conditional
                                      positive declarative positive interrogative
                                      ben (if I) karaysam kara mıysam?
                                      sen (if you) karaysan kara mıysan?
                                      o (if he/she/it) karaysa kara mıysa?
                                      biz (if we) karaysak kara mıysak?
                                      siz (if you) karaysanız kara mıysanız?
                                      onlar (if they) karaysalar kara mıysalar?

                                      For negative forms, use the appropriate form of değil.

                                      Derived terms
                                      idiomatic uses of "kara"
                                      • ak akçe kara gün içindir
                                      • ak dediğine kara demek
                                      • ak göt
                                      • ak göt kara göt kara geçit başında belli olur
                                      • ak gün ağartır, kara gün karartır
                                      • ak koyunun kara kuzusu da olur
                                      • akı ak karası kara
                                      • akı karası geçitte belli olur
                                      • akla karayı seçmek
                                      • aralarına kara kedi girmek, aralarından kara kedi geçmek
                                      • ayaklarına kara sular inmek
                                      • dost kara günde belli olur
                                      • kara çalmak
                                      • kara sürmek
                                      • karaya çıkarmak
                                      • tencere tencereye 'yüzün kara' demiş, çömlek utancından yere geçmiş
                                      Descendants

                                      Noun

                                      kara (definite accusative karayı, plural karalar)

                                      1. black
                                        Synonym: siyah
                                        Antonym: ak
                                      2. (figurative) slander
                                        Synonym: iftira
                                      3. (archaic) north
                                      4. (Samsun, Ordu) fault, mistake
                                        ben karamı söylüyorum inkâr etmiyorum
                                        I tell my mistakes and do not deny them
                                      5. (Çorum) gendarmerie
                                      6. (Konya) key
                                        Synonym: anahtar
                                      7. (Şanlıurfa) a black person
                                        Synonyms: zenci, arap, siyahi
                                      Declension
                                      Declension of kara
                                      singular plural
                                      nominative kara karalar
                                      definite accusative karayı karaları
                                      dative karaya karalara
                                      locative karada karalarda
                                      ablative karadan karalardan
                                      genitive karanın karaların
                                      Possessive forms
                                      nominative
                                      singular plural
                                      1st singular karam karalarım
                                      2nd singular karan karaların
                                      3rd singular karası karaları
                                      1st plural karamız karalarımız
                                      2nd plural karanız karalarınız
                                      3rd plural karaları karaları
                                      definite accusative
                                      singular plural
                                      1st singular karamı karalarımı
                                      2nd singular karanı karalarını
                                      3rd singular karasını karalarını
                                      1st plural karamızı karalarımızı
                                      2nd plural karanızı karalarınızı
                                      3rd plural karalarını karalarını
                                      dative
                                      singular plural
                                      1st singular karama karalarıma
                                      2nd singular karana karalarına
                                      3rd singular karasına karalarına
                                      1st plural karamıza karalarımıza
                                      2nd plural karanıza karalarınıza
                                      3rd plural karalarına karalarına
                                      locative
                                      singular plural
                                      1st singular karamda karalarımda
                                      2nd singular karanda karalarında
                                      3rd singular karasında karalarında
                                      1st plural karamızda karalarımızda
                                      2nd plural karanızda karalarınızda
                                      3rd plural karalarında karalarında
                                      ablative
                                      singular plural
                                      1st singular karamdan karalarımdan
                                      2nd singular karandan karalarından
                                      3rd singular karasından karalarından
                                      1st plural karamızdan karalarımızdan
                                      2nd plural karanızdan karalarınızdan
                                      3rd plural karalarından karalarından
                                      genitive
                                      singular plural
                                      1st singular karamın karalarımın
                                      2nd singular karanın karalarının
                                      3rd singular karasının karalarının
                                      1st plural karamızın karalarımızın
                                      2nd plural karanızın karalarınızın
                                      3rd plural karalarının karalarının
                                      Coordinate terms

                                      compass points:  [edit]

                                      kuzeybatı kuzey
                                      şimal
                                      kara
                                      kuzeydoğu
                                      batı
                                      garp
                                      ak
                                      doğu
                                      şark
                                      gök
                                      güneybatı güney
                                      cenup
                                      kızıl
                                      güneydoğu

                                      See also

                                      Colors in Turkish · renkler (layout · text)
                                           beyaz, ak      gri, boz      siyah, kara
                                                   kırmızı, kızıl; al              turuncu; kahverengi, boz              sarı; bej
                                                   limon çürüğü              yeşil              nane yeşili
                                                   camgöbeği; turkuaz              mavi, gök              lacivert
                                                   eflatun; mor              pembe; mor              yavruağzı

                                      Etymology 2

                                        Inherited from Ottoman Turkish قاره (kara), borrowed from Arabic قَارَّة (qārra).

                                        Noun

                                        kara (definite accusative karayı, plural karalar)

                                        1. land, field
                                          Antonym: deniz
                                          kara göründü! ― land ahoy!
                                          kara, deniz ve hava kuvvetleri ― land, sea, and air forces
                                        Declension
                                        Declension of kara
                                        singular plural
                                        nominative kara karalar
                                        definite accusative karayı karaları
                                        dative karaya karalara
                                        locative karada karalarda
                                        ablative karadan karalardan
                                        genitive karanın karaların
                                        Possessive forms
                                        nominative
                                        singular plural
                                        1st singular karam karalarım
                                        2nd singular karan karaların
                                        3rd singular karası karaları
                                        1st plural karamız karalarımız
                                        2nd plural karanız karalarınız
                                        3rd plural karaları karaları
                                        definite accusative
                                        singular plural
                                        1st singular karamı karalarımı
                                        2nd singular karanı karalarını
                                        3rd singular karasını karalarını
                                        1st plural karamızı karalarımızı
                                        2nd plural karanızı karalarınızı
                                        3rd plural karalarını karalarını
                                        dative
                                        singular plural
                                        1st singular karama karalarıma
                                        2nd singular karana karalarına
                                        3rd singular karasına karalarına
                                        1st plural karamıza karalarımıza
                                        2nd plural karanıza karalarınıza
                                        3rd plural karalarına karalarına
                                        locative
                                        singular plural
                                        1st singular karamda karalarımda
                                        2nd singular karanda karalarında
                                        3rd singular karasında karalarında
                                        1st plural karamızda karalarımızda
                                        2nd plural karanızda karalarınızda
                                        3rd plural karalarında karalarında
                                        ablative
                                        singular plural
                                        1st singular karamdan karalarımdan
                                        2nd singular karandan karalarından
                                        3rd singular karasından karalarından
                                        1st plural karamızdan karalarımızdan
                                        2nd plural karanızdan karalarınızdan
                                        3rd plural karalarından karalarından
                                        genitive
                                        singular plural
                                        1st singular karamın karalarımın
                                        2nd singular karanın karalarının
                                        3rd singular karasının karalarının
                                        1st plural karamızın karalarımızın
                                        2nd plural karanızın karalarınızın
                                        3rd plural karalarının karalarının
                                        Derived terms

                                        Etymology 3

                                        See the etymology of the corresponding lemma form.

                                        Verb

                                        kara

                                        1. third-person singular optative of karmak

                                        Etymology 4

                                        Noun

                                        kara

                                        1. (Artvin) alternative form of kere

                                        Anagrams

                                        Further reading

                                        • “kara”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
                                        • “kara”, in Türkiye'de halk ağzından derleme sözlüğü [Compilation Dictionary of Popular Speech in Turkey] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1982

                                        Veps

                                        Etymology

                                        (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

                                        Noun

                                        kara

                                        1. bay, inlet

                                        Inflection

                                        Inflection of kara (inflection type 5/sana)
                                        nominative sing. kara
                                        genitive sing. karan
                                        partitive sing. karad
                                        partitive plur. karoid
                                        singular plural
                                        nominative kara karad
                                        accusative karan karad
                                        genitive karan karoiden
                                        partitive karad karoid
                                        essive-instructive karan karoin
                                        translative karaks karoikš
                                        inessive karas karoiš
                                        elative karaspäi karoišpäi
                                        illative karaha karoihe
                                        adessive karal karoil
                                        ablative karalpäi karoilpäi
                                        allative karale karoile
                                        abessive karata karoita
                                        comitative karanke karoidenke
                                        prolative karadme karoidme
                                        approximative I karanno karoidenno
                                        approximative II karannoks karoidennoks
                                        egressive karannopäi karoidennopäi
                                        terminative I karahasai karoihesai
                                        terminative II karalesai karoilesai
                                        terminative III karassai —
                                        additive I karahapäi karoihepäi
                                        additive II karalepäi karoilepäi

                                        References

                                        • Zajceva, N. G.; Mullonen, M. I. (2007), “бухта”, in Uz’ venä-vepsläine vajehnik / Novyj russko-vepsskij slovarʹ [New Russian–Veps Dictionary]‎[10], Petrozavodsk: Periodika

                                        Wanyi

                                        Noun

                                        kara

                                        1. country
                                        2. stone

                                        References

                                        • Mary Laughren, Rob Pensalfini, Tom Mylne, Accounting for verb-initial order in an Australian language, in Verb First: On the syntax of verb-initial languages (2005)

                                        ǁXegwi

                                        Noun

                                        kara (plural rikara)

                                        1. crab

                                        References

                                        • E. F. Potgieter (1955), The disappearing Bushmen of Lake Chrissie: a preliminary survey (Hiddingh-Currie publications of the University of South Africa), volume 1, Pretoria, South Africa: J. L. van Schaik