turuncu

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish ترنجی (türünci, turuncu), from Classical Persian ترنجی (turunji).

    Pronunciation

    • IPA(key): /tu.ɾunˈd͡ʒu/, [t̟ʰu.ɾun̟ˈd̠̠͡ʒʊ]
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: tu‧run‧cu

    Noun

    turuncu

    1. orange (colour)
      Synonym: konur

    Adjective

    turuncu

    1. orange

    See also

    Colors in Turkish · renkler (layout · text)
         beyaz, ak      gri, boz      siyah, kara
                 kırmızı, kızıl; al              turuncu; kahverengi, boz              sarı; bej
                 limon çürüğü              yeşil              nane yeşili
                 camgöbeği; turkuaz              mavi, gök              lacivert
                 eflatun; mor              pembe; mor              yavruağzı