konur

Icelandic

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkʰɔːnʏr]
    Rhymes: -ɔːnʏr

Noun

konur f

  1. inflection of kona:
    1. indefinite nominative plural
    2. indefinite accusative plural

Old Norse

Noun

konur

  1. nominative/accusative plural of kona

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /koˈnuɾ/
  • Hyphenation: ko‧nur

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish قوڭور (koñur, “brown horse; swarthy”), from Proto-Turkic *koŋur (“brown”).

    Noun

    konur (definite accusative konuru, plural konurlar)

    1. (dated, otherwise dialectal) brown
      Synonym: kahverengi
    Declension
    Declension of konur
    singular plural
    nominative konur konurlar
    definite accusative konuru konurları
    dative konura konurlara
    locative konurda konurlarda
    ablative konurdan konurlardan
    genitive konurun konurların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular konurum konurlarım
    2nd singular konurun konurların
    3rd singular konuru konurları
    1st plural konurumuz konurlarımız
    2nd plural konurunuz konurlarınız
    3rd plural konurları konurları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular konurumu konurlarımı
    2nd singular konurunu konurlarını
    3rd singular konurunu konurlarını
    1st plural konurumuzu konurlarımızı
    2nd plural konurunuzu konurlarınızı
    3rd plural konurlarını konurlarını
    dative
    singular plural
    1st singular konuruma konurlarıma
    2nd singular konuruna konurlarına
    3rd singular konuruna konurlarına
    1st plural konurumuza konurlarımıza
    2nd plural konurunuza konurlarınıza
    3rd plural konurlarına konurlarına
    locative
    singular plural
    1st singular konurumda konurlarımda
    2nd singular konurunda konurlarında
    3rd singular konurunda konurlarında
    1st plural konurumuzda konurlarımızda
    2nd plural konurunuzda konurlarınızda
    3rd plural konurlarında konurlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular konurumdan konurlarımdan
    2nd singular konurundan konurlarından
    3rd singular konurundan konurlarından
    1st plural konurumuzdan konurlarımızdan
    2nd plural konurunuzdan konurlarınızdan
    3rd plural konurlarından konurlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular konurumun konurlarımın
    2nd singular konurunun konurlarının
    3rd singular konurunun konurlarının
    1st plural konurumuzun konurlarımızın
    2nd plural konurunuzun konurlarınızın
    3rd plural konurlarının konurlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular konurum konurlarım
    2nd singular konursun konurlarsın
    3rd singular konur
    konurdur
    konurlar
    konurlardır
    1st plural konuruz konurlarız
    2nd plural konursunuz konurlarsınız
    3rd plural konurlar konurlardır

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    konur

    1. third-person singular indicative aorist of konmak

    Further reading