iftira

Crimean Tatar

Etymology

From Arabic اِفْتِرَاء (iftirāʔ).

Pronunciation

  • Hyphenation: if‧ti‧ra

Noun

iftira

  1. slander, calumny

Declension

Declension of iftira
singular plural
nominative iftira iftiralar
genitive iftiranıñ iftiralarnıñ
dative iftirağa iftiralarğa
accusative iftiranı iftiralarnı
locative iftirada iftiralarda
ablative iftiradan iftiralardan

References

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish افترا, from Arabic اِفْتِرَاء (iftirāʔ, “lie, falsehood”).

    Noun

    iftira f (plural iftirale)

    1. calumny

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative iftira iftiraua iftirale iftiralele
    genitive-dative iftirale iftiralei iftirale iftiralelor
    vocative iftira iftiralelor

    References

    • iftira in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish افترا, from Arabic اِفْتِرَاء (iftirāʔ, “lie, falsehood”).

      Pronunciation

      [1] /iftira:/

      Noun

      iftira (definite accusative iftirayı, plural iftiralar)

      1. calumny
        iftira atmak ― to slander

      References