kale

See also: Appendix:Variations of "kale"

English

Curly kale, one of the many varieties of kale

Etymology

From Northern Middle English cale, cal (Southern col), from Old English cāl, cāul, cāwel, from Latin caulis. Compare Icelandic kál (“cabbage”), German Kohl (“cabbage”). Doublet of caulis, cole, and gobi.

Pronunciation

  • (UK, US, Canada) IPA(key): /keɪl/
  • (Australia) IPA(key): /kæɪl/
    • Audio (Australia):(file)
  • Rhymes: -eɪl
  • Hyphenation: kale

Noun

kale (usually uncountable, plural kales)

  1. An edible plant, similar to cabbage, with curled leaves that do not form a dense head (Brassica oleracea var. acephala)
    Synonym: borecole
  2. Any of several cabbage-like food plants that are kinds of Brassica oleracea.
  3. (cooking) Broth containing kale as a chief ingredient.
  4. (dated, slang) Money.
    • 1921, Edgar Rice Burroughs, The Efficiency Expert‎[1], HTML edition, The Gutenberg Project, published 2012:
      I’ll bet he takes nine-tenths of his kale from women and children, and he’s an honored citizen.

Derived terms

Descendants

  • → Japanese: ケール (kēru)

Translations

Anagrams

Alemannic German

Etymology

Borrowed from French cailler, from Latin coāgulō.

Verb

kale

  1. (Uri) to congeal; to curdle

References

Basque

Etymology

    Borrowed from Latin callem.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kale/ [ka.le]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ale, -e
    • Hyphenation: ka‧le

    Noun

    kale inan

    1. street

    Declension

    Declension of kale (inan V-stem)
    indefinite singular plural proximal plural
    absolutive kale kalea kaleak kaleok
    ergative kalek kaleak kaleek kaleok
    dative kaleri kaleari kaleei kaleoi
    genitive kaleren kalearen kaleen kaleon
    comitative kalerekin kalearekin kaleekin kaleokin
    causative kalerengatik kalearengatik kaleengatik kaleongatik
    benefactive kalerentzat kalearentzat kaleentzat kaleontzat
    instrumental kalez kaleaz kaleez kaleotaz
    inessive kaletan kalean kaleetan kaleotan
    locative kaletako kaleko kaleetako kaleotako
    allative kaletara kalera kaleetara kaleotara
    terminative kaletaraino kaleraino kaleetaraino kaleotaraino
    directive kaletarantz kalerantz kaleetarantz kaleotarantz
    destinative kaletarako kalerako kaleetarako kaleotarako
    ablative kaletatik kaletik kaleetatik kaleotatik
    partitive kalerik — — —
    prolative kaletzat — — —

    Derived terms

    • kale egin
    • kale gorri
    • kale itsu
    • kale-agerraldi (“demonstration”)
    • kale-argi
    • kale-baserri
    • kale-bazter
    • kale-ertz
    • kale-garbitzaile
    • kale-kantoi
    • kale-txakur
    • kalean utzi
    • kalejira
    • kalekume
    • kalera atera
    • kalera bidali
    • kalera bota
    • kaleratu
    • kaletar
    • kaletartu
    • kalezulo

    Further reading

    • “kale”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “kale”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Czech

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkalɛ]

    Verb

    kale

    1. masculine singular present transgressive of kalit

    Dutch

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Adjective

    kale

    1. inflection of kaal:
      1. masculine/feminine singular attributive
      2. definite neuter singular attributive
      3. plural attributive

    Anagrams

    Finnish

    Etymology

    From Proto-Finnic *kalëh (“husk; chaff”), probably borrowed and derived from Proto-Germanic *skalō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɑleˣ/, [ˈkɑ̝le̞(ʔ)]
    • Rhymes: -ɑle
    • Syllabification(key): ka‧le
    • Hyphenation(key): ka‧le

    Noun

    kale

    1. (botany) glume
    2. (dated, chiefly in the plural) synonym of akana (“husk; chaff”)

    Declension

    Inflection of kale (Kotus type 48/hame, no gradation)
    nominative kale kaleet
    genitive kaleen kaleiden
    kaleitten
    partitive kaletta kaleita
    illative kaleeseen kaleisiin
    kaleihin
    singular plural
    nominative kale kaleet
    accusative nom. kale kaleet
    gen. kaleen
    genitive kaleen kaleiden
    kaleitten
    partitive kaletta kaleita
    inessive kaleessa kaleissa
    elative kaleesta kaleista
    illative kaleeseen kaleisiin
    kaleihin
    adessive kaleella kaleilla
    ablative kaleelta kaleilta
    allative kaleelle kaleille
    essive kaleena kaleina
    translative kaleeksi kaleiksi
    abessive kaleetta kaleitta
    instructive — kalein
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of kale (Kotus type 48/hame, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative kaleeni kaleeni
    accusative nom. kaleeni kaleeni
    gen. kaleeni
    genitive kaleeni kaleideni
    kaleitteni
    partitive kalettani kaleitani
    inessive kaleessani kaleissani
    elative kaleestani kaleistani
    illative kaleeseeni kaleisiini
    kaleihini
    adessive kaleellani kaleillani
    ablative kaleeltani kaleiltani
    allative kaleelleni kaleilleni
    essive kaleenani kaleinani
    translative kaleekseni kaleikseni
    abessive kaleettani kaleittani
    instructive — —
    comitative — kaleineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative kaleesi kaleesi
    accusative nom. kaleesi kaleesi
    gen. kaleesi
    genitive kaleesi kaleidesi
    kaleittesi
    partitive kalettasi kaleitasi
    inessive kaleessasi kaleissasi
    elative kaleestasi kaleistasi
    illative kaleeseesi kaleisiisi
    kaleihisi
    adessive kaleellasi kaleillasi
    ablative kaleeltasi kaleiltasi
    allative kaleellesi kaleillesi
    essive kaleenasi kaleinasi
    translative kaleeksesi kaleiksesi
    abessive kaleettasi kaleittasi
    instructive — —
    comitative — kaleinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative kaleemme kaleemme
    accusative nom. kaleemme kaleemme
    gen. kaleemme
    genitive kaleemme kaleidemme
    kaleittemme
    partitive kalettamme kaleitamme
    inessive kaleessamme kaleissamme
    elative kaleestamme kaleistamme
    illative kaleeseemme kaleisiimme
    kaleihimme
    adessive kaleellamme kaleillamme
    ablative kaleeltamme kaleiltamme
    allative kaleellemme kaleillemme
    essive kaleenamme kaleinamme
    translative kaleeksemme kaleiksemme
    abessive kaleettamme kaleittamme
    instructive — —
    comitative — kaleinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative kaleenne kaleenne
    accusative nom. kaleenne kaleenne
    gen. kaleenne
    genitive kaleenne kaleidenne
    kaleittenne
    partitive kalettanne kaleitanne
    inessive kaleessanne kaleissanne
    elative kaleestanne kaleistanne
    illative kaleeseenne kaleisiinne
    kaleihinne
    adessive kaleellanne kaleillanne
    ablative kaleeltanne kaleiltanne
    allative kaleellenne kaleillenne
    essive kaleenanne kaleinanne
    translative kaleeksenne kaleiksenne
    abessive kaleettanne kaleittanne
    instructive — —
    comitative — kaleinenne
    third-person possessor
    singular plural
    nominative kaleensa kaleensa
    accusative nom. kaleensa kaleensa
    gen. kaleensa
    genitive kaleensa kaleidensa
    kaleittensa
    partitive kalettaan
    kalettansa
    kaleitaan
    kaleitansa
    inessive kaleessaan
    kaleessansa
    kaleissaan
    kaleissansa
    elative kaleestaan
    kaleestansa
    kaleistaan
    kaleistansa
    illative kaleeseensa kaleisiinsa
    kaleihinsa
    adessive kaleellaan
    kaleellansa
    kaleillaan
    kaleillansa
    ablative kaleeltaan
    kaleeltansa
    kaleiltaan
    kaleiltansa
    allative kaleelleen
    kaleellensa
    kaleilleen
    kaleillensa
    essive kaleenaan
    kaleenansa
    kaleinaan
    kaleinansa
    translative kaleekseen
    kaleeksensa
    kaleikseen
    kaleiksensa
    abessive kaleettaan
    kaleettansa
    kaleittaan
    kaleittansa
    instructive — —
    comitative — kaleineen
    kaleinensa

    See also

    Further reading

    Anagrams

    Ladino

    Etymology

    Perhaps from Catalan cal, from the verb caldre; perhaps influenced by Portuguese cabe, from the verb caber.

    Verb

    kale

    1. (defective) should or ought to

    Lithuanian

    Pronunciation 1

    • IPA(key): [kɐˈlʲɛ]
    • Rhymes: -ɛ
    • Syllabification: ka‧lè

    Noun

    kalè

    1. instrumental singular of kalė̃

    Pronunciation 2

    • IPA(key): [²ˈkɑːlʲɛ]
    • Rhymes: -ɑːlʲɛ
    • Syllabification: kã‧le

    Noun

    kãle

    1. vocative singular of kalė̃

    Lower Sorbian

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkalɛ/

    Noun

    kale

    1. locative singular of kał

    Makasar

    Etymology

    Inherited from Proto-South Sulawesi *kale, *kalawe (“body self”). Cognate Toraja-Sa'dan kale, Buginese alé, Mamuju kalae, Mandar alawe.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkale/, [ˈkʰa.leɛ]
    • Hyphenation: ka‧le

    Noun

    kale (Lontara spelling ᨀᨒᨙ or 𑻠𑻮𑻵, definite kalea, 3rd person possessive kalenna)

    1. body
      Synonym: batang kale
    2. main part
      Kale ballaʼ ― The main part of a house.
    3. center (of a land or city)
      Kalenna Jumpandang ― The center of Ujung Pandang.
    4. hull (of a vessel)
      Kale biseang ― The hull of a vessel.
    5. the proper (the actual or core part of a region)
      Kale Goa ― Gowa proper.

    Pronoun

    kale (Lontara spelling ᨀᨒᨙ or 𑻠𑻮𑻵)

    1. (with possessive suffix) self
      Kalenna ― Himself / herself / itself.
      Kalengku ― Myself.
      Suraʼ kalenna i Anu ― N.N.'s personal letter (literally: N.N.'s letter himself).

    Derived terms

    reduplications

    Further reading

    • Cense, A. A. (1979), Makassaars-Nederlands woordenboek [Makasar-Dutch dictionary], 's-Gravenhage: Martinus Nijhoff, →ISBN, pages 267-268

    Middle English

    Noun

    kale

    1. alternative form of col

    Moore

    Etymology

    from French caler

    Pronunciation

    • IPA(key): /ká.le/

    Verb

    kale

    1. to hold or block with a wedge

    Morelos Nahuatl

    Noun

    kale

    1. house

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈka.lɛ/
    • Rhymes: -alɛ
    • Syllabification: ka‧le

    Noun

    kale m inan

    1. locative/vocative singular of kał

    Romani

    Adjective

    kale

    1. inflection of nom:
      1. masculine/feminine plural
      2. oblique masculine/feminine singular/plural

    Serbo-Croatian

    Verb

    kale (Cyrillic spelling кале)

    1. third-person plural present of káliti

    Noun

    kale (Cyrillic spelling кале)

    1. accusative plural of kal

    Swahili

    Etymology

      Inherited from Proto-Sabaki *kale, itself of uncertain origin, but probably the fossilized class-12 form of the distal demonstrative -le.

      Cognate with Ngazidja Comorian hale and Giryama kare.

      Pronunciation

      Noun

      kale class IX (plural kale class X)

      1. antiquity; the past
        Synonym: ukale

      Adjective

      -a kale (invariable)

      1. ancient; old
        Antonym: -pya

      Derived terms

      Swedish

      Adjective

      kale

      1. definite natural masculine singular of kal

      Turkish

      Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish قلعه (kalʼa / kalʼe), قله (kale), from Classical Persian قلعه (qal'a), from Arabic قَلْعَة (qalʕa, “fort; fortress”). Compare also Azerbaijani qala, Uzbek qalʼa, Kazakh қала (qala), etc.

      Pronunciation

      • IPA(key): /kɑˈle/, [kɑ̈.l̠ʲe̞]
      • Audio:(file)
      • Hyphenation: ka‧le

      Noun

      kale (definite accusative kaleyi, plural kaleler)

      1. fort; castle; fortress; stronghold
      2. (chess) rook
      3. (sports) goal (an area into which the players attempt to put the ball)
      4. (politics) stronghold (of an ideology)

      Declension

      Declension of kale
      singular plural
      nominative kale kaleler
      definite accusative kaleyi kaleleri
      dative kaleye kalelere
      locative kalede kalelerde
      ablative kaleden kalelerden
      genitive kalenin kalelerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular kalem kalelerim
      2nd singular kalen kalelerin
      3rd singular kalesi kaleleri
      1st plural kalemiz kalelerimiz
      2nd plural kaleniz kaleleriniz
      3rd plural kaleleri kaleleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular kalemi kalelerimi
      2nd singular kaleni kalelerini
      3rd singular kalesini kalelerini
      1st plural kalemizi kalelerimizi
      2nd plural kalenizi kalelerinizi
      3rd plural kalelerini kalelerini
      dative
      singular plural
      1st singular kaleme kalelerime
      2nd singular kalene kalelerine
      3rd singular kalesine kalelerine
      1st plural kalemize kalelerimize
      2nd plural kalenize kalelerinize
      3rd plural kalelerine kalelerine
      locative
      singular plural
      1st singular kalemde kalelerimde
      2nd singular kalende kalelerinde
      3rd singular kalesinde kalelerinde
      1st plural kalemizde kalelerimizde
      2nd plural kalenizde kalelerinizde
      3rd plural kalelerinde kalelerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular kalemden kalelerimden
      2nd singular kalenden kalelerinden
      3rd singular kalesinden kalelerinden
      1st plural kalemizden kalelerimizden
      2nd plural kalenizden kalelerinizden
      3rd plural kalelerinden kalelerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular kalemin kalelerimin
      2nd singular kalenin kalelerinin
      3rd singular kalesinin kalelerinin
      1st plural kalemizin kalelerimizin
      2nd plural kalenizin kalelerinizin
      3rd plural kalelerinin kalelerinin

      Derived terms

      • dış kale
      • iç kale
      • kale duvarı

      See also

      Chess pieces in Turkish · satranç taşları (see also: satranç) (layout · text)
      ♚ ♛ ♜ ♝ ♞ ♟
      şah vezir kale fil at piyon

      References