kalem

See also: kałem and калем

Gagauz

Etymology

Ultimately from Arabic قَلَم (qalam), itself from Ancient Greek κάλαμος (kálamos).[1] Compare Turkish kalem.

Noun

kalem

  1. reed

References

  1. ^ András Rajki, A Concise Gagauz Dictionary with etymologies and Turkish, Azerbaijani, Crimean Tatar and Turkmen cognates, 2007

Indonesian

Etymology

Borrowed from Javanese ꦏꦊꦩ꧀ (kalem), from Dutch kalm.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkaləm]
  • Hyphenation: ka‧lêm

Adjective

kalêm

  1. calm
    Synonyms: tenang, santai

Further reading

Javanese

Romanization

kalem

  1. romanization of ꦏꦊꦩ꧀

Ladino

Etymology

From Ottoman Turkish قلم (kalem), from Arabic قَلَم (qalam), from Ancient Greek κάλαμος (kálamos).

Noun

kalem m

  1. pencil
    • 2017 July 20, Esti SAUL, “Pablo Picasso (1881-1973) i sus Heliogravures Umoristikas”, in Şalom Gazetesi‎[1], archived from the original on 26 September 2021:
      Amorozo del desen deste su chikez, no desha el kalem de su mano.
      In love with design since childhood, he never put the pencil down.

Serbo-Croatian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish قلم (kalem), (Turkish kalem), from Arabic قَلَم (qalam), from Ancient Greek κάλαμος (kálamos). Doublet of slȁma.

Pronunciation

  • IPA(key): /kǎlem/
  • Hyphenation: ka‧lem

Noun

kàlem m inan (Cyrillic spelling ка̀лем)

  1. reel (frame with radial arms)

Declension

Declension of kalem
singular plural
nominative kàlem kalemi
genitive kàlema kȁlēmā
dative kalemu kalemima
accusative kalem kaleme
vocative kaleme kalemi
locative kalemu kalemima
instrumental kalemom kalemima

Noun

kalem (Cyrillic spelling калем)

  1. instrumental singular of kal

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /kaˈlem/, [kaˈlæm]

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish قلم (kalem), from Old Anatolian Turkish قَلَمۡ (qalem), borrowed from Classical Persian قَلَم (qalam), borrowed from Arabic قَلَم (qalam), from Ancient Greek κάλαμος (kálamos), from Proto-Indo-European *ḱélh₂m̥ (“reed, straw”). Doublet of kalamar.

    Alternative forms

    Noun

    kalem (definite accusative kalemi, plural kalemler)

    1. pen, pencil, or any similar writing tool
    2. an item from a written list
    3. (historical) a clerical or bureaucratic office in the Ottoman government
    Declension
    Declension of kalem
    singular plural
    nominative kalem kalemler
    definite accusative kalemi kalemleri
    dative kaleme kalemlere
    locative kalemde kalemlerde
    ablative kalemden kalemlerden
    genitive kalemin kalemlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kalemim kalemlerim
    2nd singular kalemin kalemlerin
    3rd singular kalemi kalemleri
    1st plural kalemimiz kalemlerimiz
    2nd plural kaleminiz kalemleriniz
    3rd plural kalemleri kalemleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kalemimi kalemlerimi
    2nd singular kalemini kalemlerini
    3rd singular kalemini kalemlerini
    1st plural kalemimizi kalemlerimizi
    2nd plural kaleminizi kalemlerinizi
    3rd plural kalemlerini kalemlerini
    dative
    singular plural
    1st singular kalemime kalemlerime
    2nd singular kalemine kalemlerine
    3rd singular kalemine kalemlerine
    1st plural kalemimize kalemlerimize
    2nd plural kaleminize kalemlerinize
    3rd plural kalemlerine kalemlerine
    locative
    singular plural
    1st singular kalemimde kalemlerimde
    2nd singular kaleminde kalemlerinde
    3rd singular kaleminde kalemlerinde
    1st plural kalemimizde kalemlerimizde
    2nd plural kaleminizde kalemlerinizde
    3rd plural kalemlerinde kalemlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular kalemimden kalemlerimden
    2nd singular kaleminden kalemlerinden
    3rd singular kaleminden kalemlerinden
    1st plural kalemimizden kalemlerimizden
    2nd plural kaleminizden kalemlerinizden
    3rd plural kalemlerinden kalemlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular kalemimin kalemlerimin
    2nd singular kaleminin kalemlerinin
    3rd singular kaleminin kalemlerinin
    1st plural kalemimizin kalemlerimizin
    2nd plural kaleminizin kalemlerinizin
    3rd plural kalemlerinin kalemlerinin
    Derived terms

    Further reading

    Etymology 2

    Noun

    kalem

    1. first-person singular possessive of kale (“castle”)