hinnen

German

Etymology

Middle High German hinnen (cp. hinne, hinnān)

Pronunciation

  • Audio (Germany (Berlin)):(file)

Adverb

hinnen

  1. (archaic) synonym of hier
    von hinnen ― from here, hence

See also

Further reading

Luxembourgish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhinen/, [ˈhinən]

Pronoun

hinnen

  1. third-person plural, dative: them, to them

Declension

Luxembourgish personal pronouns
nominative accusative dative reflexive
stressed unstressed stressed unstressed stressed unstressed
singular 1st person ech — mech — mir mer like dat. and acc.
2nd person informal du de dech — dir der like dat. and acc.
formal Dir Der Iech Iech [əɕ] Iech Iech [əɕ] Iech
3rd person m hien en hien en him em sech
f si se si se hir er sech
n hatt et ('t) hatt et ('t) him em sech
plural 1st person mir mer eis (ons) — eis (ons) — eis (ons)
2nd person dir der iech iech [əɕ] iech iech [əɕ] iech
3rd person si se si se hinnen en sech

Middle Dutch

Noun

hinnen

  1. inflection of hinne:
    1. genitive/dative singular
    2. nominative/accusative/genitive/dative plural

Norwegian Bokmål

Alternative forms

Noun

hinnen m or f

  1. definite masculine singular of hinne