biedula

See also: biedulą

Polish

Alternative forms

Etymology

    From bieda + -ula. First attested in 1887.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛˈdu.la/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ula
    • Syllabification: bie‧du‧la

    Noun

    biedula f (diminutive biedulka)

    1. (colloquial, endearing) poor thing
      Synonyms: biedak, biedactwo

    Declension

    Declension of biedula
    singular plural
    nominative biedula biedule
    genitive bieduli biedul, bieduli
    dative bieduli biedulom
    accusative biedulę biedule
    instrumental biedulą biedulami
    locative bieduli biedulach
    vocative biedulo biedule
    adverb
    verbs

    References

    1. ^ Przegląd Tygodniowy Życia Społecznego, Literatury i Sztuk Pięknych R.22‎[1], number 21, 1887, page 294
    2. ^ biedula in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biedula”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biedula”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)