biedaczyna

See also: biedaczyną

Polish

Etymology

    From biedak + -yna. First attested in 1807.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛ.daˈt͡ʂɘ.na/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘna
    • Syllabification: bie‧da‧czy‧na

    Noun

    biedaczyna m pers

    1. (colloquial) augmentative of biedak
      Synonym: biedaczysko

    Declension

    Declension of biedaczyna
    singular plural
    nominative biedaczyna biedaczyni
    genitive biedaczyny biedaczynów
    dative biedaczynie biedaczynom
    accusative biedaczynę biedaczynów
    instrumental biedaczyną biedaczynami
    locative biedaczynie biedaczynach
    vocative biedaczyno biedaczyni

    Noun

    biedaczyna f

    1. (colloquial) augmentative of biedak
      Synonym: biedaczysko

    Declension

    Declension of biedaczyna
    singular plural
    nominative biedaczyna biedaczyny
    genitive biedaczyny biedaczyn
    dative biedaczynie biedaczynom
    accusative biedaczynę biedaczyny
    instrumental biedaczyną biedaczynami
    locative biedaczynie biedaczynach
    vocative biedaczyno biedaczyny
    adverb
    verbs

    References

    1. ^ Samuel Bogumił Linde (1807), Słownik języka polskiego: A - L‎[1] (in Polish), page 370
    2. ^ biedaczyna in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biedaczyna”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biedaczyna”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)