biedniacki

Polish

Etymology

    From biedniak + -cki. First attested in 1923.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛdˈɲat͡s.ki/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ski
    • Syllabification: bied‧niac‧ki

    Adjective

    biedniacki (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, historical) of or relating to the poorest group of peasants

    Declension

    Declension of biedniacki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative biedniacki biedniacka biedniackie biedniaccy biedniackie
    genitive biedniackiego biedniackiej biedniackiego biedniackich
    dative biedniackiemu biedniackiej biedniackiemu biedniackim
    accusative biedniackiego biedniacki biedniacką biedniackie biedniackich biedniackie
    instrumental biedniackim biedniacką biedniackim biedniackimi
    locative biedniackim biedniackiej biedniackim biedniackich
    adverb
    verbs

    References

    1. ^ biedniacki in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biedniacki”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)