biedniak

Polish

Etymology

    Borrowed from Russian бедня́к (bednják). By surface analysis, biedny + -ak. First attested in 1836.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbjɛd.ɲak/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛdɲak
    • Syllabification: bied‧niak

    Noun

    biedniak m pers (female equivalent biedniaczka, related adjective biedniacki)

    1. (historical) peasant of the poorest group

    Declension

    Declension of biedniak
    singular plural
    nominative biedniak biedniacy, biedniaki1
    genitive biedniaka biedniaków
    dative biedniakowi biedniakom
    accusative biedniaka biedniaków
    instrumental biedniakiem biedniakami
    locative biedniaku biedniakach
    vocative biedniaku biedniacy

    1Deprecative.

    adverb
    verbs

    References

    1. ^ Mikołaj Witwicki (1836), Upominek ojca s[!] podróży : dla własnych i przyjaciół synów i córek tudzież dla rodziców o edukacyi tychże.‎[1], volume 2, page 58
    2. ^ biedniak in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biedniak”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biedniak”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)