veti

See also: vetí, veți, and větí

Albanian

Etymology

From vetë (“self”).

Pronunciation

  • IPA(key): /vɛˈti/

Noun

vetí f (plural veti, definite vetia, definite plural vetitë)

  1. attribute, feature

Declension

Declension of veti
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative veti vetia veti vetitë
accusative vetinë
dative vetie vetisë vetive vetive
ablative vetish

Pronoun

i veti

  1. his, her or their own

Declension

Declension of i veti
singular plural
masculine feminine masculine feminine
nominative i veti e veta të vetët të vetat
accusative të vetin të vetën të vetët të vetat
dative/ablative të vetit së vetës të vetëve të vetave

See also

Albanian possessives
adjectives
possessor possessee
case no. person m sg. f sg. m pl. f pl.
nominative sg. 1st im ime e mi e mia
2nd yt jote / jot e tu e tua
3rd m i tij e tij e tij e tija
f i saj e saj e saj e saja
pl. 1st ynë jonë tanë tona
2nd juaj tuaj tuaja
3rd i tyre e tyre e tyre
3rd reflexive i vet e vet e vet e veta
accusative sg. 1st tim time e mi e mia
2nd tënd / tët tënde / tët e tu e tua
3rd m e tij e tij e tija
f e saj e saj e saja
pl. 1st tonë tanë tona
2nd tuaj tuaj tuaja
3rd e tyre
3rd reflexive e vet e vet e veta
dative/
ablative
sg. 1st tim sime të mi të mia
2nd tënd / tyt sate / sat të tu të tua
3rd m të tij së tij të tij të tija
f të saj së saj të saj të saja
pl. 1st tonë sonë tanë tona
2nd tuaj suaj tuaj tuaja
3rd të tyre së tyre të tyre
3rd reflexive të vet së vet të vet të veta
pronouns
possessor possessee
case no. person m sg. f sg. m pl. f pl.
nominative sg. 1st imi imja të mitë të miat
2nd yti jotja të tutë të tuat
3rd m i tiji e tija të tijtë të tijat
f i saji e saja të sajtë të sajat
pl. 1st yni jona tanët tonat
2nd juaji juaja tuajt tuajat
3rd i tyri e tyrja të tyret
3rd reflexive i veti e veta të vetët të vetat
accusative sg. 1st timin timen të mitë të miat
2nd tëndin tënden të tutë të tuat
3rd m të tijin të tijën të tijtë të tijat
f të sajin të sajën të sajtë të sajat
pl. 1st tonin tonën tanët tonat
2nd tuajin tuajën tuajt tuajat
3rd të tyrin të tyren të tyret
3rd reflexive të vetin të vetën të vetët të vetat
dative/
ablative
sg. 1st timit simes të mive të miave
2nd tëndit sates të tuve të tuave
3rd m të tijit të tijës së tijve të tijave
f të sajit të sajës të sajve të sajave
pl. 1st tonit sonës tanëve tonave
2nd tuajit suajës tuajve tuajave
3rd të tyrit të tyres të tyreve
3rd reflexive të vetit së vetës të vetëve të vetave

Catalan

Verb

veti

  1. inflection of vetar:
    1. first/third-person singular present subjunctive
    2. third-person singular imperative

Esperanto

Etymology

    Borrowed from German wetten and Yiddish וועטן (vetn).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈveti/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -eti
    • Syllabification: ve‧ti

    Verb

    veti (present vetas, past vetis, future vetos, conditional vetus, volitive vetu)

    1. (transitive, intransitive) to bet, wager

    Conjugation

    Conjugation of veti
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense vetas vetis vetos
    active participle vetanta vetantaj vetinta vetintaj vetonta vetontaj
    acc. vetantan vetantajn vetintan vetintajn vetontan vetontajn
    passive participle vetata vetataj vetita vetitaj vetota vetotaj
    acc. vetatan vetatajn vetitan vetitajn vetotan vetotajn
    nominal active participle vetanto vetantoj vetinto vetintoj vetonto vetontoj
    acc. vetanton vetantojn vetinton vetintojn vetonton vetontojn
    nominal passive participle vetato vetatoj vetito vetitoj vetoto vetotoj
    acc. vetaton vetatojn vetiton vetitojn vetoton vetotojn
    adverbial active participle vetante vetinte vetonte
    adverbial passive participle vetate vetite vetote
    infinitive veti imperative vetu conditional vetus

    Derived terms

    Further reading

    Finnish

    Verb

    veti

    1. third-person singular past indicative of vetää

    Anagrams

    Hungarian

    Etymology

    vet (“to cast; to sow”) +‎ -i (personal suffix)

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈvɛti]
    • Hyphenation: ve‧ti
    • Rhymes: -ti

    Verb

    veti

    1. third-person singular indicative present definite of vet

    Italian

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvɛ.ti/
    • Rhymes: -ɛti
    • Hyphenation: vè‧ti

    Noun

    veti m

    1. plural of veto

    Anagrams

    Slovene

    Etymology

    From Proto-Slavic *věti. First attested in the 16th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʋèːti/

    Verb

    vẹ́ti impf

    1. to blow (of wind)

    Conjugation

    Vowel + -ti -jem
    infinitive vẹ́ti
    1st singular vȇjem
    infinitive vẹ́ti vȅt, vẹ̑t
    supine vẹ̑t
    verbal noun vẹ́tje
    participle converb
    present vejọ̄č —
    past vẹ̑t —
    l-participle masculine feminine neuter
    singular vȅł, vẹ̑ł vẹ́la vẹ̄lo
    dual vẹ̄la vẹ̄li vẹ̄li
    plural vẹ̄li vẹ̄le vẹ̄la
    present imperative
    1st singular vȇjem —
    2nd singular vȇješ vȅj, vēj
    3rd singular vȇje —
    1st dual vȇjeva vȇjva
    2nd dual vȇjeta vȇjta
    3rd dual vȇjeta —
    1st plural vȇjemo vȇjmo
    2nd plural vȇjete vȇjte
    3rd plural vȇjejo —

    Derived terms

    Further reading

    • “veti”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU, portal Fran
    • “veti”, in Termania, Amebis
    • See also the general references