umma

See also: uMMA

English

Noun

umma (plural ummas)

  1. Alternative spelling of ummah.

Anagrams

Ainu

Etymology

Borrowed from Japanese 馬 (uma, “a horse”).

Pronunciation

  • IPA(key): /úm.ma/, [ʔúm.ma]

Noun

umma (Kana spelling ウンマ)

  1. (alienable, countable) A horse; Equus ferus caballus .
    Synonyms: coni, tosanko
    Tokap an a-kor umma a-o wa kotan un arpa-an.
    We’ll ride our horses by the morning and go to the village.

Additional Notes

  • Umma is often a term used for adult horses. And, although the name of the animal was borrowed from Japanese, a young or small horse has a native term for it: coni.

Akkadian

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈum.ma/

Particle

umma (from Old Akkadian on)

  1. introduces direct and indirect speech (thus, saying, as follows, etc.)
    𒁾𒁀𒄠 𒈠𒄯 𒄴𒄭𒅀 𒀸𒆪𒌦𒈠 𒌝𒈠 𒋗𒉡𒈠 𒁕𒈪𒅅
    [ṭuppam maḫar aḫḫīya aškunma umma šunūma damiq]
    DUB-pa₂-am ma-ḫar aḫ-ḫi-ia aš-ku-un-ma um-ma šu-nu-ma da-mi-iq
    I placed the tablet before my colleagues and they said: "It is good".
    𒀀𒈾 𒀭𒂗𒍪𒂊𒊑𒁀𒄠 𒆠𒉈𒈠 𒌝𒈠 𒋫𒊑𒁀𒌈 𒈦 𒂅 𒆬𒌓 𒀀𒈾 𒁍𒊏𒌈 𒄿𒁲𒅔
    [ana Sîn-erībam qibīma, umma Tarībatum: mišil šiqil kaspam ana Būratum idin.]
    a-na dEN.ZU-e-ri-ba-am qi₂-bi₂-ma um-ma ta-ri-ba-tum ½ GIN₂ KUG.BABBAR a-na bu-ra-tum i-di-in
    Speak to Sîn-erībam. Tarībatum says: give half a shekel of silver to Būratum.
    • c. 1750 BCE, Complaint Tablet to Ea-nāṣir, lines 1-8
      𒀀𒈾𒂍𒀀𒈾𒍢𒅕𒆠𒉈𒈠𒌝𒈠𒈾𒀭𒉌𒈠
      𒀀𒉡𒌑𒈠𒋫𒀠𒇷𒆪𒆠𒀀𒄠𒋫𒀝𒁉𒄠𒌝𒈠𒀜𒋫𒀀𒈠
      𒄖𒁀𒊑𒁕𒄠𒆪𒁴𒀀𒈾𒄀𒅖𒀭𒂗𒍪𒀀𒈾𒀜𒁲𒅔
      [Ana Ea-nāṣir qibima umma Nannima
      anumma tāliku kīam taqbiam umma attama
      gubāri damqūtim ana Gimil-Sîn anaddin]
      a-na e₂-a-na-ṣi-ir qi₂-bi₂-ma um-ma na-an-ni-ma
      a-nu-u₂-ma ta-ali-ku ki-a-am ta-aq-bi-am um-ma at-ta-ma
      gu-ba-ri da-am-qu₂-tim a-na gi-mil-dEN.ZU a-na-ad-di-in
      Tell Ea-nāṣir: Nanni sends the following message: When you came, you said to me as follows: "I will give Gimil-Sin fine quality copper ingots."

Alternative forms

Cuneiform spellings
Phonetic
  • 𒌝𒈠 (um-ma)
  • (Old Akkadian) 𒂗𒈠 (en-ma)
  • 𒄠𒈠 (am-ma)
  • 𒌝𒈬 (um-mu)

References

Bavarian

Etymology

From Middle High German umbe-her, umber, ummer, equivalent to um + her. Cognate with German umher.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈumːɐ/

Adverb

umma

  1. across, over (direction towards the speaker)

Usage notes

Bavarian adverbs of direction come in pairs: endings in -i or -e denote direction away from the speaker (akin to hi), and endings in -a denote direction towards the speaker (akin to her).

See also

Bavarian adverbs of place and direction
adverbs
from to here there
place her hi då/dou dort/duart
inside eina eini/-e, nei herin drin
outside aussa/assa aussi/-e, assi, naus heraust draussn
up auffa/affa auffi/-e, affi, nauf herobn drobn
down åwa åwi/-e, nå, åi herunt druntn
forth fiara fiari/-e vorn davor
behind hinta, hintra hinti/-e, hintri/-e hintn dahinta
over here umma ummi/-e herent drent, entn
over there dåna dåni/-e herdånt hidånt
closer zuara zuari/-e

Crimean Tatar

Etymology

Arabic حُمَّى (ḥummā).

Noun

umma

  1. (medicine) fever

Declension

Declension of umma
singular plural
nominative umma ummalar
genitive ummanıñ ummalarnıñ
dative ummağa ummalarğa
accusative ummanı ummalarnı
locative ummada ummalarda
ablative ummadan ummalardan

References

Finnish

Etymology

Learned borrowing from Arabic أُمَّة (ʔumma, “community”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈumːɑ/, [ˈumːɑ̝]
  • Rhymes: -umːɑ
  • Syllabification(key): um‧ma
  • Hyphenation(key): um‧ma

Noun

umma

  1. (Islam) ummah (the worldwide Muslim community)

Declension

Inflection of umma (Kotus type 1/valo, no gradation)
nominative umma —
genitive umman —
partitive ummaa —
illative ummaan —
singular plural
nominative umma —
accusative nom. umma —
gen. umman
genitive umman —
partitive ummaa —
inessive ummassa —
elative ummasta —
illative ummaan —
adessive ummalla —
ablative ummalta —
allative ummalle —
essive ummana —
translative ummaksi —
abessive ummatta —
instructive — —
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of umma (Kotus type 1/valo, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative ummani —
accusative nom. ummani —
gen. ummani
genitive ummani —
partitive ummaani —
inessive ummassani —
elative ummastani —
illative ummaani —
adessive ummallani —
ablative ummaltani —
allative ummalleni —
essive ummanani —
translative ummakseni —
abessive ummattani —
instructive — —
comitative — —
second-person singular possessor
singular plural
nominative ummasi —
accusative nom. ummasi —
gen. ummasi
genitive ummasi —
partitive ummaasi —
inessive ummassasi —
elative ummastasi —
illative ummaasi —
adessive ummallasi —
ablative ummaltasi —
allative ummallesi —
essive ummanasi —
translative ummaksesi —
abessive ummattasi —
instructive — —
comitative — —
first-person plural possessor
singular plural
nominative ummamme —
accusative nom. ummamme —
gen. ummamme
genitive ummamme —
partitive ummaamme —
inessive ummassamme —
elative ummastamme —
illative ummaamme —
adessive ummallamme —
ablative ummaltamme —
allative ummallemme —
essive ummanamme —
translative ummaksemme —
abessive ummattamme —
instructive — —
comitative — —
second-person plural possessor
singular plural
nominative ummanne —
accusative nom. ummanne —
gen. ummanne
genitive ummanne —
partitive ummaanne —
inessive ummassanne —
elative ummastanne —
illative ummaanne —
adessive ummallanne —
ablative ummaltanne —
allative ummallenne —
essive ummananne —
translative ummaksenne —
abessive ummattanne —
instructive — —
comitative — —
third-person possessor
singular plural
nominative ummansa —
accusative nom. ummansa —
gen. ummansa
genitive ummansa —
partitive ummaansa —
inessive ummassaan
ummassansa
—
elative ummastaan
ummastansa
—
illative ummaansa —
adessive ummallaan
ummallansa
—
ablative ummaltaan
ummaltansa
—
allative ummalleen
ummallensa
—
essive ummanaan
ummanansa
—
translative ummakseen
ummaksensa
—
abessive ummattaan
ummattansa
—
instructive — —
comitative — —

Anagrams

Italian

Etymology

From Arabic أُمَّة (ʔumma, “community”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈum.ma/
  • Rhymes: -umma
  • Hyphenation: ùm‧ma

Noun

umma f (invariable) (Islam)

  1. ummah

Further reading

  • “umma” in Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication
  • “umma”, in Enciclopedia Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026
  • “umma”, in Dizionario di Storia (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2011

Konso

Conjunction

umma

  1. but

Laboya

Etymology

From Proto-Malayo-Polynesian *ʀumaq, from Proto-Austronesian *ʀumaq. Compare Indonesian rumah.

Noun

umma

  1. house

References

  • Rina, A. Dj.; Kabba, John Lado B. (2011), “umma”, in Kamus Bahasa Lamboya, Kabupaten Sumba Bakat [Dictionary of Lamboya Language, West Sumba Regency], Waikabubak: Dinas Kebudayaan dan Pariwisata, Kabupaten Sumba Bakat, page 96

Norwegian Bokmål

Noun

umma m (definite singular ummaen, indefinite plural ummaer, definite plural ummaene)

  1. (Islam) ummah

Norwegian Nynorsk

Noun

umma m (definite singular ummaen, indefinite plural ummaer or ummaar, definite plural ummaene or ummaane)

  1. (Islam) ummah

Southern Ndebele

Etymology

From Proto-Bantu *mààmá.

Noun

úmmá class 1a (plural ábómmá class 2a)

  1. mother

Inflection

This entry needs an inflection-table template.

Spanish

Noun

umma f (uncountable)

  1. ummah

Further reading

Sumerian

Romanization

umma

  1. romanization of 𒄑𒆵 (umma)

Swahili

Etymology

    Borrowed from Arabic أُمَّة (ʔumma).

    Pronunciation

    • Audio (Kenya):(file)

    Noun

    umma class XI (no plural)

    1. the public or populace, the general population

    Turkish

    Noun

    umma (definite accusative ummayı, plural ummalar)

    1. verbal noun of ummak

    Declension

    Declension of umma
    singular plural
    nominative umma ummalar
    definite accusative ummayı ummaları
    dative ummaya ummalara
    locative ummada ummalarda
    ablative ummadan ummalardan
    genitive ummanın ummaların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular ummam ummalarım
    2nd singular umman ummaların
    3rd singular umması ummaları
    1st plural ummamız ummalarımız
    2nd plural ummanız ummalarınız
    3rd plural ummaları ummaları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular ummamı ummalarımı
    2nd singular ummanı ummalarını
    3rd singular ummasını ummalarını
    1st plural ummamızı ummalarımızı
    2nd plural ummanızı ummalarınızı
    3rd plural ummalarını ummalarını
    dative
    singular plural
    1st singular ummama ummalarıma
    2nd singular ummana ummalarına
    3rd singular ummasına ummalarına
    1st plural ummamıza ummalarımıza
    2nd plural ummanıza ummalarınıza
    3rd plural ummalarına ummalarına
    locative
    singular plural
    1st singular ummamda ummalarımda
    2nd singular ummanda ummalarında
    3rd singular ummasında ummalarında
    1st plural ummamızda ummalarımızda
    2nd plural ummanızda ummalarınızda
    3rd plural ummalarında ummalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular ummamdan ummalarımdan
    2nd singular ummandan ummalarından
    3rd singular ummasından ummalarından
    1st plural ummamızdan ummalarımızdan
    2nd plural ummanızdan ummalarınızdan
    3rd plural ummalarından ummalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular ummamın ummalarımın
    2nd singular ummanın ummalarının
    3rd singular ummasının ummalarının
    1st plural ummamızın ummalarımızın
    2nd plural ummanızın ummalarınızın
    3rd plural ummalarının ummalarının

    Verb

    umma

    1. second-person singular negative imperative of ummak

    Further reading

    • “umma”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu

    Yogad

    Noun

    ummá

    1. kiss