spowiedny

Polish

Etymology

    From spowiedź + -ny. First attested in the sixteenth century.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /spɔˈvjɛd.nɘ/
    • Rhymes: -ɛdnɘ
    • Syllabification: spo‧wied‧ny

    Adjective

    spowiedny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, Christianity, obsolete) confession, shrift
      Synonyms: spowiedniczy, spowiedziowy

    Declension

    Declension of spowiedny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative spowiedny spowiedna spowiedne spowiedni spowiedne
    genitive spowiednego spowiednej spowiednego spowiednych
    dative spowiednemu spowiednej spowiednemu spowiednym
    accusative spowiednego spowiedny spowiedną spowiedne spowiednych spowiedne
    instrumental spowiednym spowiedną spowiednym spowiednymi
    locative spowiednym spowiednej spowiednym spowiednych

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “spowiedny”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading