spowiedka

Polish

Etymology

    From spowiedać + -ka. First attested in 1688.

    Pronunciation

    Noun

    spowiedka f

    1. (Middle Polish) This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.
      • 1688, Michał Bujnowski, DROGA do DOMV‎[1], page 112:
        wynalázek nie był nám większą okazyą zguby y potępieniá (nie day Boże) nászego. W ktoregobysmy niebespieczeństwo nie mylnie wpadli/ gdybysmy álbo w nádźieię spowiedźi/ śmieley grzeszyli; álbo dostáteczną/ szczerą y iáką bysmy przy śmierći uczynić chćieli spowiedź/ ná dálszy czas odwlocząc/ temi/ że ták rzeknę dorywczymi spowiedkami/ iáko więc mowią pro forma, dla szczegulnego zwyczaiu/ tego obowiązku y powinnośći zbywali. Słowem chcesz abyć skruchá y spowiedź/ ná znieśienie grzechow/ przeszkod zbáwieniá twego skuteczne były/ wiedz co? iáko; y dlá czego czynisz? Deus non irridetur. OSME STAIE. Pomoc przećiw przeszkodom zbáwieniá nászego pámiętać na SMIERC

    Declension

    Attested Middle Polish forms of *spowiedka
    singular plural
    nominative — —
    genitive — —
    dative — —
    accusative — —
    instrumental spowiedkami —
    locative — —
    vocative — —

    References

    • “SPOWIEDKA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 18 May 2015