spadkobierca

Polish

Etymology

    From spadek (“inheritance”) + -o- + brać (“to take”) + -ca (agent noun).

    Pronunciation

    • IPA(key): /spat.kɔˈbjɛr.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛrt͡sa
    • Syllabification: spad‧ko‧bier‧ca

    Noun

    spadkobierca m pers (female equivalent spadkobierczyni)

    1. heir, inheritor, successor
      Synonyms: dziedzic, sukcesor
      Antonym: spadkodawca

    Declension

    Declension of spadkobierca
    singular plural
    nominative spadkobierca spadkobiercy, spadkobierce1
    genitive spadkobiercy spadkobierców
    dative spadkobiercy spadkobiercom
    accusative spadkobiercę spadkobierców
    instrumental spadkobiercą spadkobiercami
    locative spadkobiercy spadkobiercach
    vocative spadkobierco spadkobiercy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “spadkobierca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “spadkobierca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)