roman

See also: Roman, román, Román, român, róman, and Rómán

English

Alternative forms

Etymology

    From Roman.

    Pronunciation

    • enPR: rōmən, IPA(key): /ˈɹəʊmən/
    • Rhymes: -əʊmən
    • Homophones: roamin' (some accents), Roman
    • Hyphenation: ro‧man

    Adjective

    roman (not comparable)

    1. (of type, typography) Upright, as opposed to italic.
      Synonyms: upright, unitalicized
      Antonyms: italic, italicised, italicized, oblique, slanted, sloped
      • 2021, Claire Cock-Starkey, Hyphens & Hashtags, Bodleian Library, page 48:
        In some early printed Bibles quoted text is indicated by changing the font from roman to italic.
    2. (of text, typography, computing) Of or related to the Latin alphabet or roman numerals.
      Coordinate terms: Arabic, arabic

    Derived terms

    Translations

    Noun

    roman (countable and uncountable, plural romans)

    1. (typography) One of the main three types used for the Latin alphabet (the others being italics and blackletter), in which the ascenders are mostly straight.
    2. (chiefly American typesetting; uncommon outside that) Ellipsis of roman numeral.
      Coordinate term: arabic
    3. (archaic, countable) A novel.
      • 1986 December 21, Michael Bronski, “Buddy Stories Your Brother Never Told You”, in Gay Community News, volume 14, number 23, page 7:
        What raises One Last Waltz far above the usual family roman is not just the gimmick of the ancient fable in modern clothes […] but Mordden's language and his sheer joy at telling a story.
      • 2014, "Novel and Romance: Etymologies". Heyworth, Gregory; Logan, Peter Melville (ed.). Encyclopedia of the Novel, Hoboken, NJ: Wiley-Blackwell, p. 942. →ISBN
        Samuel Johnson, writing in his Dictionary of the English Language (1755), [defined] "novel [as] a small tale, generally of love." To modern sensibilities, Johnson's novel resembles more closely the novella in dimension and the romance in substance. [...] [T]he term romance, or roman, once interchangeable with novel in English, retains the meaning of novel in Germany, France, Russia, and most of Europe, while in the anglophone world it has been demoted to frivolity.

    Derived terms

    Translations

    See also

    Roman type on Wikipedia.Wikipedia

    Anagrams

    Azerbaijani

    Etymology

    Borrowed from Russian рома́н (román), ultimately from French roman.

    Pronunciation

    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    roman (definite accusative romanı, plural romanlar)

    1. A novel.

    Declension

    Declension of roman
    singular plural
    nominative romanromanlar
    definite accusative romanıromanları
    dative romanaromanlara
    locative romandaromanlarda
    ablative romandanromanlardan
    definite genitive romanınromanların
    Possessive forms of roman
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) romanım romanlarım
    sənin (“your”) romanın romanların
    onun (“his/her/its”) romanı romanları
    bizim (“our”) romanımız romanlarımız
    sizin (“your”) romanınız romanlarınız
    onların (“their”) romanı or romanları romanları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) romanımı romanlarımı
    sənin (“your”) romanını romanlarını
    onun (“his/her/its”) romanını romanlarını
    bizim (“our”) romanımızı romanlarımızı
    sizin (“your”) romanınızı romanlarınızı
    onların (“their”) romanını or romanlarını romanlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) romanıma romanlarıma
    sənin (“your”) romanına romanlarına
    onun (“his/her/its”) romanına romanlarına
    bizim (“our”) romanımıza romanlarımıza
    sizin (“your”) romanınıza romanlarınıza
    onların (“their”) romanına or romanlarına romanlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) romanımda romanlarımda
    sənin (“your”) romanında romanlarında
    onun (“his/her/its”) romanında romanlarında
    bizim (“our”) romanımızda romanlarımızda
    sizin (“your”) romanınızda romanlarınızda
    onların (“their”) romanında or romanlarında romanlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) romanımdan romanlarımdan
    sənin (“your”) romanından romanlarından
    onun (“his/her/its”) romanından romanlarından
    bizim (“our”) romanımızdan romanlarımızdan
    sizin (“your”) romanınızdan romanlarınızdan
    onların (“their”) romanından or romanlarından romanlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) romanımın romanlarımın
    sənin (“your”) romanının romanlarının
    onun (“his/her/its”) romanının romanlarının
    bizim (“our”) romanımızın romanlarımızın
    sizin (“your”) romanınızın romanlarınızın
    onların (“their”) romanının or romanlarının romanlarının

    Catalan

    Pronunciation

    Verb

    roman

    1. inflection of romandre:
      1. third-person singular present indicative
      2. second-person singular imperative

    Crimean Tatar

    Noun

    roman (accusative [please provide], plural [please provide])

    1. A novel, epic
    2. The Romanian language.
      Synonyms: rоmen, rumın

    Declension

    Declension of roman
    nominative roman
    genitive romannıñ
    dative romanğa
    accusative romannı
    locative romanda
    ablative romandan

    Danish

    Etymology

    Via German Roman from French roman, from Old French romanz (“common language”), from Medieval Latin romanice (“in the way of the Romans”)

    Pronunciation

    • IPA(key): /romaːn/, [ʁoˈmæˀn]

    Noun

    roman c (singular definite romanen, plural indefinite romaner)

    1. a novel (a longer prosework of fiction).

    Declension

    Declension of roman
    common
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative roman romanen romaner romanerne
    genitive romans romanens romaners romanernes

    References

    Dutch

    Etymology

    Borrowed from French roman.

    Pronunciation

    • IPA(key): /roːˈmɑn/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ro‧man

    Noun

    roman m (plural romans, diminutive romannetje n)

    1. a novel (work of fiction)

    Derived terms

    Descendants

    • Afrikaans: roman
    • → Malay: roman

    Further reading

    • “roman” in Woordenlijst Nederlandse Taal – Officiële Spelling, Nederlandse Taalunie. [the official spelling word list for the Dutch language]

    French

    Pronunciation

    Etymology 1

    Borrowed from Latin romanus[1] or derived from the French noun below,[2] itself from Old French romanz (“common language”).

    Adjective

    roman (feminine romane, masculine plural romans, feminine plural romanes)

    1. (linguistics) Romance
    2. (art) romanesque
    Derived terms

    Etymology 2

    Inherited from Old French romanz (“common language (as opposed to Latin)”), from Vulgar Latin romanicē (“in the way of the Romans (as opposed to the Franks)”), from Latin rōmānicus, from Latin rōmānus.[3] The meaning “common language” changed into “book in common language” and then into “adventure novel”.[1] See also romance, of the same ultimate origin but borrowed through Spanish.

    Noun

    roman m (plural romans)

    1. a novel (work of fiction)
    2. (colloquial) a very long text. (see pavé)
      Il nous écrit encore un roman.
      He's writing us a novel again.
    Derived terms
    Descendants

    References

    1. ↑ 1.0 1.1 Picoche, Jacqueline with Jean-Claude Rolland (2009), “Annexe IV, roman”, in Dictionnaire étymologique du français (in French), Paris: Dictionnaires Le Robert
    2. ^ Etymology and history of “roman”, in Trésor de la langue française informatisé [Digitized Treasury of the French Language], 2012
    3. ^ Dauzat, Albert with Jean Dubois, Henri Mitterand (1964), “roman”, in Nouveau dictionnaire étymologique (in French), Paris: Librairie Larousse

    Further reading

    Friulian

    Adjective

    roman

    1. Roman

    Indonesian

    Pronunciation

    Etymology 1

    Inherited from Malay roman, from Dutch roman.

    Noun

    roman (plural roman-roman)

    1. (literature) novel: a work of prose fiction, longer than a novella
      Synonym: novel
    2. (colloquial) apocopic form of romansa (“love story”)
    Derived terms
    • roman berangsur
    • roman bersurat
    • roman bertendens
    • roman detektif
    • roman fantasi
    • roman kodian
    • roman masyarakat
    • roman picisan
    • roman saga
    • roman sejarah

    Etymology 2

    Inherited from Malay roman. (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Noun

    roman (plural roman-roman)

    1. external appearance
      Synonym: tampang
    2. feature
      roman muka bumi ― feature of earth surface

    Etymology 3

    Inherited from Malay roman (“rice-straw”). (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Noun

    roman (plural roman-roman)

    1. chaff of rice

    Etymology 4

    Borrowed from English roman.

    Adjective

    roman (comparative lebih roman, superlative paling roman)

    1. (typography) roman

    Noun

    roman (plural roman-roman)

    1. (typography) roman

    Etymology 5

    From Elnama.

    Verb

    roman

    1. to cover the parts of the corpse's face that have gaps or holes (eyes, nose, mouth and ears) when bathing, using all ten fingers, done by only one person (usually the deceased's paternal aunt), so that no water gets in.

    Further reading

    Japanese

    Romanization

    roman

    1. Rōmaji transcription of ロマン

    Malay

    Etymology

    Borrowed from Dutch roman, from French roman, from Old French romanz (“common language (as opposed to Latin)”), from Vulgar Latin romanicē (“in the way of the Romans (as opposed to the Franks)”), from Latin rōmānicus < rōmānus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈroman/ [ˈro.man]
    • Rhymes: -oman, -an
    • Hyphenation: ro‧man

    Noun

    roman (plural roman-roman)

    1. (obsolete) a novel, story written in long prose
      Synonym: novel

    Descendants

    Further reading

    Norwegian Bokmål

    Etymology

    From French roman.

    Pronunciation

    Noun

    roman m (definite singular romanen, indefinite plural romaner, definite plural romanene)

    1. A novel (work of fiction).

    Derived terms

    References

    Norwegian Nynorsk

    Etymology

    From French roman.

    Noun

    roman m (definite singular romanen, indefinite plural romanar, definite plural romanane)

    1. A novel (work of fiction).

    Derived terms

    References

    Romanian

    Pronunciation

    • IPA(key): /roˈman/

    Etymology 1

      Borrowed from French roman (“novel, epic”), from Old French romanz.

      Noun

      roman n (plural romane)

      1. novel, epic (work of fiction)
      Declension
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative roman romanul romane romanele
      genitive-dative roman romanului romane romanelor
      vocative romanule romanelor

      Etymology 2

        Borrowed from French roman (“a medieval romance”).

        Noun

        roman n (plural romane)

        1. Medieval romance
        Declension
        singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative-accusative roman romanul romane romanele
        genitive-dative roman romanului romane romanelor
        vocative romanule romanelor

        Etymology 3

        Borrowed from Latin rōmānus. Doublet of român (“Romanian”), rumân, and aromân (“Aromanian”), which was inherited. By surface analysis, Roma +‎ -an.

        Adjective

        roman m or n (feminine singular romană, masculine plural romani, feminine/neuter plural romane)

        1. Roman
        Declension
        Declension of roman
        singular plural
        masculine neuter feminine masculine neuter feminine
        nominative-
        accusative
        indefinite roman romană romani romane
        definite romanul romana romanii romanele
        genitive-
        dative
        indefinite roman romane romani romane
        definite romanului romanei romanilor romanelor

        Noun

        roman m (plural romani, feminine equivalent romană)

        1. Roman
        Declension
        singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative-accusative roman romanul romani romanii
        genitive-dative roman romanului romani romanilor
        vocative romanule romanilor

        Serbo-Croatian

        Etymology

        Borrowed from French roman.

        Pronunciation

        • IPA(key): /rǒmaːn/
        • Hyphenation: ro‧man

        Noun

        ròmān m inan (Cyrillic spelling ро̀ма̄н)

        1. novel (work of fiction)

        Declension

        Declension of roman
        singular plural
        nominative ròmān romani
        genitive romána romana
        dative romanu romanima
        accusative roman romane
        vocative romane romani
        locative romanu romanima
        instrumental romanom romanima

        References

        • “roman”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

        Slovene

        Pronunciation

        • IPA(key): /rɔmáːn/

        Noun

        romȃn m inan

        1. A novel (work of fiction).

        Declension

        Unknown tone or non-tonal
        The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
        Masculine inan., hard o-stem
        nom. sing. román
        gen. sing. romána
        singular dual plural
        nominative
        (imenovȃlnik)
        román romána románi
        genitive
        (rodȋlnik)
        romána románov románov
        dative
        (dajȃlnik)
        románu románoma románom
        accusative
        (tožȋlnik)
        román romána románe
        locative
        (mẹ̑stnik)
        románu románih románih
        instrumental
        (orọ̑dnik)
        románom románoma románi

        Swedish

        Etymology

        From French roman. Related to romans (“romance”).

        Pronunciation

        • Audio:(file)

        Noun

        roman c

        1. A novel (longer work of fiction)

        Declension

        Derived terms

        See also

        References

        Turkish

        Etymology

          Inherited from Ottoman Turkish رومان, from French roman.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ɾoˈman/
          • Audio:(file)

          Noun

          roman (definite accusative romanı, plural romanlar)

          1. A novel (work of fiction).

          Declension

          Declension of roman
          singular plural
          nominative roman romanlar
          definite accusative romanı romanları
          dative romana romanlara
          locative romanda romanlarda
          ablative romandan romanlardan
          genitive romanın romanların
          Possessive forms
          nominative
          singular plural
          1st singular romanım romanlarım
          2nd singular romanın romanların
          3rd singular romanı romanları
          1st plural romanımız romanlarımız
          2nd plural romanınız romanlarınız
          3rd plural romanları romanları
          definite accusative
          singular plural
          1st singular romanımı romanlarımı
          2nd singular romanını romanlarını
          3rd singular romanını romanlarını
          1st plural romanımızı romanlarımızı
          2nd plural romanınızı romanlarınızı
          3rd plural romanlarını romanlarını
          dative
          singular plural
          1st singular romanıma romanlarıma
          2nd singular romanına romanlarına
          3rd singular romanına romanlarına
          1st plural romanımıza romanlarımıza
          2nd plural romanınıza romanlarınıza
          3rd plural romanlarına romanlarına
          locative
          singular plural
          1st singular romanımda romanlarımda
          2nd singular romanında romanlarında
          3rd singular romanında romanlarında
          1st plural romanımızda romanlarımızda
          2nd plural romanınızda romanlarınızda
          3rd plural romanlarında romanlarında
          ablative
          singular plural
          1st singular romanımdan romanlarımdan
          2nd singular romanından romanlarından
          3rd singular romanından romanlarından
          1st plural romanımızdan romanlarımızdan
          2nd plural romanınızdan romanlarınızdan
          3rd plural romanlarından romanlarından
          genitive
          singular plural
          1st singular romanımın romanlarımın
          2nd singular romanının romanlarının
          3rd singular romanının romanlarının
          1st plural romanımızın romanlarımızın
          2nd plural romanınızın romanlarınızın
          3rd plural romanlarının romanlarının
          Predicative forms
          singular plural
          1st singular romanım romanlarım
          2nd singular romansın romanlarsın
          3rd singular roman
          romandır
          romanlar
          romanlardır
          1st plural romanız romanlarız
          2nd plural romansınız romanlarsınız
          3rd plural romanlar romanlardır

          Derived terms

          • çizgi roman
          • fotoroman
          • romancı
          • romanesk
          • romanımsı
          • romanlaşmak
          • romansı

          Further reading