niewymowny

Old Polish

Etymology

    From nie- + wymowny. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɲɛvimɔvniː/
    • IPA(key): (15th CE) /ɲɛvimɔvni/

    Adjective

    niewymowny (derived adverb niewymownie)

    1. indescribable
      Synonyms: niewymowiący, niewymówiony
      • 15th century, Spowiedź powszechna - Confessio generalis, number 5:
        Prossza..., aby myą nye raczyl szandzycz vedlug czyanszkosczy grzechow mogych, ale vedlug szwego szwyanthego a nyevymovnego myloszyerdzą
        [Proszę..., aby mię nie raczył sądzić według ciężkości grzechow mojich, ale według swego świętego a niewymownego miłosierdzia]
    verbs

    Descendants

    • Polish: niewymowny

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish niewymowny. By surface analysis, nie- + wymowny.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ɲɛ.vɘˈmɔv.nɘ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɔvnɘ
      • Syllabification: nie‧wy‧mow‧ny

      Adjective

      niewymowny (not comparable, derived adverb niewymownie)

      1. unpronounceable
      2. unspeakable

      Declension

      Declension of niewymowny (hard)
      singular plural
      masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
      nominative/vocative niewymowny niewymowna niewymowne niewymowni niewymowne
      genitive niewymownego niewymownej niewymownego niewymownych
      dative niewymownemu niewymownej niewymownemu niewymownym
      accusative niewymownego niewymowny niewymowną niewymowne niewymownych niewymowne
      instrumental niewymownym niewymowną niewymownym niewymownymi
      locative niewymownym niewymownej niewymownym niewymownych
      verbs

      Further reading

      • “niewymowny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “niewymowny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)