wymowa

See also: wymową

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    Deverbal from wymówić. First attested in the fourteenth century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /vimɔva/
    • IPA(key): (15th CE) /vimɔva/

    Noun

    wymowa f (diminutive wymówka)

    1. (attested in Lesser Poland, Sieradz-Łęczyca) statement, utterance, expression
      Synonym: wymówienie
      • 1887 [1482-1483], Wacław Ubogi z Brodni, edited by Lucjan Malinowski, Modlitwy Wacława. Zabytek języka polskiego z wieku XV odkryty i skopjowany przez Aleksandra Przezdzieckiego wydał i objaśnił Lucyjan Malinowski‎[1], Krakow, Brodnia, page 13b:
        Ku twoiey sprawyedlyuosczi czynienyu wszitki nasze aby szly wimowi
        [Ku twojej sprawiedliwości czynieniu wszytki nasze aby szły wymowy]
    2. story, fable
      • 1874-1891 [Fifteenth century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[2], [3], [4], volume XXIII, page 279:
        Trademus ea (sc. documenta moralia), vt intelligas clarius..., per fabulas figurarum, gl. per locuciones fabulosas wymowy
        [Trademus ea (sc. documenta moralia), vt intelligas clarius..., per fabulas figurarum, gl. per locuciones fabulosas wymowy]
    3. eloquence
      • 1877-1881 [1437], Władysław Wisłocki, editor, Katalog rękopisów Biblioteki Uniwersytetu Jagiellońskiego, number 228, page 86:
        Wymowa facundia
        [Wymowa facundia]
    4. (attested in Masovia) condition; exception
      Synonym: wymówienie
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 32:
        Ysz gdiby... then tho pozyczcza za svmmą penyądzy... prosczye a przes kthoreykole wymowy (sine aliqua condicione) yakoby za przerzeczoną svmmą *peynyądzy doszycz czynyącze przyąl (sc. rzeczy zastawione)
        [Iż gdyby... ten to pożyczca za summę pieniędzy... proście a przez ktorejkole wymowy (sine aliqua condicione), jakoby za przerzeczoną summę pieniędzy dosyć czyniące, przyjął (sc. rzeczy zastawione)]
    5. (attested in Lesser Poland) justification; excuse
      Synonym: wymówienie
      • 1895 [Fifteenth century], Franciszek Piekosiński, editor, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich. Kodeks Działyńskich I‎[5], Lesser Poland, page 16:
        Gdy nyektorzy bywayą pozwany przed naszą oblycznoscz o nyektore vini, ... wziąli sobie obyczay, ysz tho... przykazanym swych panow... czynyą, ktorąsz to wymową od zlosczy y od smyerczy czastokrocz byli wyzwoleny
        [Gdy niektorzy bywają pozwani przed naszę obliczność o niektore winy, ... wzięli sobie obyczaj, iż to... przykazanim swych panow... czynią, ktorąż to wymową od złości i od śmierci częstokroć byli wyzwoleni]
    6. (attested in Greater Poland, Masovia) deal; arrangement, agreement
      • 1885-2024 [c. 1428], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne‎[6], volume I, Międzyrzec, Warsaw, page 488:
        Contra initum pactum mymo pospolithy slub y wymoua
        [Contra initum pactum mimo pospolity ślub i wymowę]

    Derived terms

    adjective
    verbs

    Descendants

    • Polish: wymowa

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish wymowa. By surface analysis, deverbal from wymówić.

      Pronunciation

      • IPA(key): /vɘˈmɔ.va/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɔva
      • Syllabification: wy‧mo‧wa

      Noun

      wymowa f (diminutive wymówka, augmentative wymówisko)

      1. pronunciation; articulation (manner of saying sounds)
      2. pronunciation (ability to say sounds)
      3. (figurative) meaning, purport, significance

      Declension

      Declension of wymowa
      singular
      nominative wymowa
      genitive wymowy
      dative wymowie
      accusative wymowę
      instrumental wymową
      locative wymowie
      vocative wymowo
      adjectives
      adverb
      verbs

      Further reading