niewymownie

Old Polish

Etymology

    From niewymowny + -ie. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɲɛvimɔvɲɛ/
    • IPA(key): (15th CE) /ɲɛvimɔvɲɛ/

    Adverb

    niewymownie

    1. (attested in Greater Poland) indescribably
      • 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 144:
        Yestlyby kto byl barzo vrwan, nyewymownye albo tesz przesz sznamyenythych ran bylby byth, za [po]pokvp XXX szelagow onemu czyrpyaczemu maya bycz dany
        [Jestliby kto był bar-zo urwan niewymownie albo też przez znamienitych ran byłby bit, za [po]pokup XXX szelągow onemu cirpiącemu mają być dany]
    verbs

    Descendants

    • Polish: niewymownie

    References