kam

See also: Appendix:Variations of "kam"

Translingual

Etymology

Clipping of English Kamba.

Symbol

kam

  1. (international standards) ISO 639-2 & ISO 639-3 language code for Kamba.

See also

English

Etymology

From Welsh cam (“bent, crooked, distorted”), from Middle Welsh cam, from Old Welsh cam, from Proto-Brythonic *kam, from Proto-Celtic *kambos.

Cognate with Scottish Gaelic cam, Irish cam, French camus (“flat-nosed”) and more distantly Ancient Greek σκαμβός (skambós, “crooked, bent, bow-legged”). Doublet of camous.

Adjective

kam (not comparable)

  1. (obsolete) Crooked, awry.

References

Anagrams

Abau

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkam/

Noun

kam class I gender m

  1. my maternal uncle; used by the speaker to address their mother's brother

Declension

declension of kam (kinship)
form
term of address kam
term of reference kam-uh

References

  • Lock, Arnold Hugo. 2011. Abau Grammar. Data Papers on Papua New Guinea Languages 57. Ukarumpa, Papua New Guinea: SIL-PNG Academic Publications. Available online.
    • Table 12: Vowel harmony in the suffixation of kinship terms, p.29

Afrikaans

Etymology

From Dutch kam.

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

kam (plural kamme)

  1. comb

Ainu

Pronunciation

  • IPA(key): /kám/

Noun

kam (Kana spelling カㇺ)

  1. flesh, meat
    unma kam hure.
    Horse meat is red.

Albanian

Alternative forms

Etymology

Suppletive. The present, imperfect, and subjunctive are from Proto-Albanian *kapmi, from Proto-Indo-European *kap- (“to seize, to grasp”), cognate with Latin capiō (“take, seize”) and Proto-Germanic *habjaną (“to have, to hold”) (whence English have, German haben (“to have”), Gothic 𐌷𐌰𐌱𐌰𐌽 (haban, “to have”)). The other tenses and participle are from Proto-Albanian *pat(i)-, from Proto-Indo-European *pótis (“owner, master, host, husband”), cognate with Latin potis (“able, capable”), Ancient Greek πόσις (pósis), Sanskrit पति (páti).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kam/ (Standard)
  • (Tosk) IPA(key): [kam]
  • (Gheg) IPA(key): [käm]
    • IPA(key): [kɔm], [kɒm], [kɑm] (most Gheg dialects)
    • IPA(key): [kɛ̃m] (Southern Gheg, Kavajë)
  • Rhymes: -am

Verb

kam (aorist pata, participle pasur)

  1. to have
  2. (impersonal, third person) there is

Conjugation

References

  1. ^ Orel, Vladimir (1998), “kam”, in Albanian Etymological Dictionary, Leiden; Boston; Cologne: Brill, →ISBN, page 167

Angloromani

Alternative forms

Etymology

Inherited from Romani kham.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkʰæm], [ˈcæm]

Noun

kam

  1. sun

References

  • “kam”, in Angloromani Dictionary‎[1], The Manchester Romani Project, 2004-2006, archived from the original on 26 November 2021, page 141

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic кам
Arabic کام

Etymology

    Borrowed from Classical Persian کَام (kām).

    Pronunciation

    • IPA(key): [cɑm], [c͡çɑm]

    Noun

    kam (definite accusative kamı, plural kamlar)

    1. wish, desire
      Synonyms: arzu, dilək, istək
    2. pleasure
      Synonyms: ləzzət, zövq

    Declension

    Declension of kam
    singular plural
    nominative kamkamlar
    definite accusative kamıkamları
    dative kamakamlara
    locative kamdakamlarda
    ablative kamdankamlardan
    definite genitive kamınkamların
    Possessive forms of kam
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) kamım kamlarım
    sənin (“your”) kamın kamların
    onun (“his/her/its”) kamı kamları
    bizim (“our”) kamımız kamlarımız
    sizin (“your”) kamınız kamlarınız
    onların (“their”) kamı or kamları kamları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) kamımı kamlarımı
    sənin (“your”) kamını kamlarını
    onun (“his/her/its”) kamını kamlarını
    bizim (“our”) kamımızı kamlarımızı
    sizin (“your”) kamınızı kamlarınızı
    onların (“their”) kamını or kamlarını kamlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) kamıma kamlarıma
    sənin (“your”) kamına kamlarına
    onun (“his/her/its”) kamına kamlarına
    bizim (“our”) kamımıza kamlarımıza
    sizin (“your”) kamınıza kamlarınıza
    onların (“their”) kamına or kamlarına kamlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) kamımda kamlarımda
    sənin (“your”) kamında kamlarında
    onun (“his/her/its”) kamında kamlarında
    bizim (“our”) kamımızda kamlarımızda
    sizin (“your”) kamınızda kamlarınızda
    onların (“their”) kamında or kamlarında kamlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) kamımdan kamlarımdan
    sənin (“your”) kamından kamlarından
    onun (“his/her/its”) kamından kamlarından
    bizim (“our”) kamımızdan kamlarımızdan
    sizin (“your”) kamınızdan kamlarınızdan
    onların (“their”) kamından or kamlarından kamlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) kamımın kamlarımın
    sənin (“your”) kamının kamlarının
    onun (“his/her/its”) kamının kamlarının
    bizim (“our”) kamımızın kamlarımızın
    sizin (“your”) kamınızın kamlarınızın
    onların (“their”) kamının or kamlarının kamlarının

    Further reading

    Bavarian

    Etymology

    From Middle High German kūme, from Old High German kūmo, from Proto-Germanic *kūmaz, *kūmijaz (“weak, pitiful, frail”), from Proto-Indo-European *gewH- (“to call, cry”). Cognate with German kaum.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkʰaːm/
    • Rhymes: -aːm

    Noun

    kam m

    1. barely, hardly

    Chinese

    Etymology 1

    (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium. Particularly: “related to 尷? related to English kam?”)

    Pronunciation


    Adjective

    kam (Cantonese)

    1. (of people) cringe; weird; awkward
      kam撚 [Cantonese]  ―  kem5 lan2 [Jyutping]  ―  cringe person
    2. (of event or action) cringe; embarrassing
    3. difficult to deal with; tough

    Etymology 2

    Onomatopoeic.

    Pronunciation


    Verb

    kam

    1. (Cantonese) to clear one's throat
    Alternative forms

    Etymology 3

    Pronunciation


    Adjective

    kam

    1. alternative form of camp

    Czech

    Etymology

    Inherited from Old Czech kam(o), from Proto-Slavic *kamo.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkam]
    • Audio:(file)

    Adverb

    kam

    1. where, whither (to what place)
      Antonym: odkud

    Derived terms

    Further reading

    Danish

    Etymology

    From Old Norse kambr, from Proto-Germanic *kambaz, Norwegian, Swedish kam, English comb, German Kamm. The Germanic noun goes back to Proto-Indo-European *ǵómbʰos (“tooth, peg”), which is also the source of Sanskrit: जम्भः (jámbhaḥ, “tooth”), Ancient Greek γόμφος (gómphos, “peg”), Polish ząb (“tooth”).

    Noun

    kam c (singular definite kammen, plural indefinite kamme)

    1. comb
    2. crest (of an animal)
    3. loin, back (of a butchered animal)
    4. ridge (of a mountain)

    Declension

    Declension of kam
    common
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative kam kammen kamme kammene
    genitive kams kammens kammes kammenes

    Derived terms

    • bakkekam
    • benkam
    • bjergkam
    • bølgekam
    • hanekam
    • kambregne
    • kamgarn
    • kamgavl
    • kamgræs
    • kamme
    • kamme over
    • kammusling
    • kamskive
    • kamsteg
    • kamstykke
    • kamtakket
    • lammekam
    • mellemkam
    • nakkekam
    • redekam
    • svinekam
    • tykkam
    • tættekam

    References

    Dutch

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɑm/
    • Rhymes: -ɑm
    • Audio:(file)

    Etymology 1

      From Middle Dutch kamp, from Old Dutch *kamb, from Proto-West Germanic *kamb, from Proto-Germanic *kambaz (“comb”), from Proto-Indo-European *ǵómbʰos (“tooth; row of teeth”).

      Noun

      Kam

      kam m (plural kammen, diminutive kammetje n)

      1. a comb, utensil to groom hair, fur etc.
      2. (by extension) a ridge or comb-like structure
        De kam van de berg is bedekt met sneeuw. ― The ridge of the mountain is covered in snow.
      3. (technical) a cam
      4. a bridge (e.g. of a violin)
      Derived terms
      Descendants

      Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      kam

      1. inflection of kammen:
        1. first-person singular present indicative
        2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
        3. imperative

      Anagrams

      Garo

      Etymology

      Borrowed from Assamese কাম (kam).

      Noun

      kam

      1. work

      Derived terms

      German

      Pronunciation

      Verb

      kam

      1. first/third-person singular preterite of kommen

      Hausa

      Pronunciation

      • IPA(key): /kám/
        • (Standard Kano Hausa) IPA(key): [kám]

      Ideophone

      kam

      1. firmly, tightly
      2. adamant, insistent

      Alternative forms

      Ido

      Etymology

      Borrowed from Latin quam. The initial qu was changed to k so as not to cause confusion with the word with quan.

      Pronunciation

      • IPA(key): /kam/

      Adverb

      kam

      1. than, as, to (in comparison)
        La karno esas plu fresha kam la fisho. ― The meat is fresher than the fish.
        Co esas tam utila kam to. ― This one is as useful as that one.

      See also

      Kashubian

      Alternative forms

      Etymology

        Inherited from Proto-Slavic *kàmy.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈkam/
        • Rhymes: -am
        • Syllabification: kam

        Noun

        kam m inan

        1. stone (piece of rock that has been separated)

        Declension

        Declension of kam
        singular plural
        nominative kam kamë/kamienie
        genitive kama/kamienia kamów/kamieniów
        dative kamòwi/kamieniowi kamóm/kamienióm
        accusative kam kamë/kamienie
        instrumental kamã/kamieniã kamama/kamieniama
        locative kamie/kamieniu kamach/kamieniach
        vocative kamie/kamieniu kamë/kamienie

        Further reading

        • Stefan Ramułt (1893), “kam”, in Słownik języka pomorskiego czyli kaszubskiego (in Kashubian), page 66
        • Sychta, Bernard (1968), “kam”, in Słownik gwar kaszubskich [Dictionary of Kashubian dialects] (in Polish), volumes 2 (H – L), Wrocław: Ossolineum, page 125
        • Jan Trepczyk (1994), “kamień”, in Słownik polsko-kaszubski (in Kashubian), volumes 1–2
        • Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “kamień”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi‎[3]
        • “kam”, in Internetowi Słowôrz Kaszëbsczégò Jãzëka [Internet Dictionary of the Kashubian Language], Fundacja Kaszuby, 2022

        Latvian

        Pronoun

        kam

        1. dative of kas

        Lithuanian

        Etymology

        Compare Polish czemu, with similar semantic development.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈkɑ̂ːm/

        Pronoun

        kám

        1. dative of kas
        2. (derogatory, interrogative) why, for what reason, what's the reason
          Synonyms: kodėl, dėl ko
          Õ kám táu tõ rei̇̃kia? ― And what do you need this for?

        Mauritian Creole

        Noun

        kam

        1. alternative spelling of kan (“camp”)

        References

        • Baker, Philip; Hookoomsing, Vinesh Y. (1987), Diksiyoner kreol morisyeṅ [Mauritian Creole Dictionary] (in French and English), Paris: L'Harmattan, →ISBN, page 132

        Northern Kurdish

        Etymology

        From Armenian կամ (kam).[1][2]

        Noun

        kam ?[3]

        1. threshing sledge, threshing board
          Synonyms: cencer, patoz

        References

        1. ^ Ačaṙean, Hračʻeay (1973), “կամն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, volume II, Yerevan: University Press, page 502b
        2. ^ Cabolov, R. L. (2001), Etimologičeskij slovarʹ kurdskovo jazyka [Etymological Dictionary of the Kurdish Language] (in Russian), volume I, Moscow: Russian Academy Press Vostochnaya Literatura, page 513
        3. ^ Jaba, Auguste; Justi, Ferdinand (1879), Dictionnaire Kurde-Français [Kurdish–French Dictionary], Saint Petersburg: Imperial Academy of Sciences, page 323b

        Norwegian Bokmål

        Etymology

        From Old Norse kambr.

        Noun

        kam m (definite singular kammen, indefinite plural kammer, definite plural kammene)

        1. a comb

        Derived terms

        References

        Norwegian Nynorsk

        Etymology

        From Old Norse kambr. Akin to English comb.

        Pronunciation

        • IPA(key): /kɑmː/

        Noun

        kam m (definite singular kammen, indefinite plural kammar, definite plural kammane)

        1. a comb

        Derived terms

        References

        Palula

        Etymology

        Borrowed from Urdu کم (kam), from Persian کم (kam).

        Pronunciation

        • IPA(key): /kam/

        Adjective

        kam (invariable, Perso-Arabic spelling کم)

        1. less
        2. inferior

        References

        • Henrik Liljegren; Naseem Haider (2011), “kam”, in Palula Vocabulary (FLI Language and Culture Series; 7)‎[4], Islamabad, Pakistan: Forum for Language Initiatives, →ISBN

        Pumpokol

        Etymology

        Possibly related to Proto-Yeniseian *qapʰ (“boat made of birchbark”), but not listed by any etymological sources on Yeniseian languages.[1][2]

        Pronunciation

        • IPA(key): /kam/

        Noun

        kam (plural unknown)

        1. a water vessel made of birchbark, glossed as "Túes" by Gerhard F. Müller

        References

        1. ^ https://starlingdb.org/cgi-bin/response.cgi?single=1&basename=%2fDATA%2fYENISEY%2fYENET&text_number=524&root=config
        2. ^ Vajda, Edward; Werner, Heinrich (2022), Comparative-Historical Yeniseian Dictionary (Languages of the World/Dictionaries; 79, 80), Muenchen: LINCOM GmbH, →ISBN, page 639

        Further reading

        • Портфель Миллера in Russian state archives, folio 199.
        • Werner, Heinrich K. (2005), Die Jenissej-Sprachen des 18. Jahrhunderts (in German), Wiesbaden: Otto Harrassowitz KG, →ISBN, page 183

        Serbo-Croatian

        Etymology 1

        Inherited from Proto-Slavic *kamy.

        Pronunciation

        • IPA(key): /kâːm/

        Noun

        kȃm m inan (Cyrillic spelling ка̑м)

        1. (poetic) stone, rock
        Declension
        Declension of kam
        singular plural
        nominative kȃm kȃmi / kȁmovi
        genitive kama kama / kamova
        dative kamu kamima / kamovima
        accusative kam kame / kamove
        vocative kame kȃmi / kȁmovi
        locative kamu kamima / kamovima
        instrumental kamom kamima / kamovima

        Etymology 2

        Inherited from Proto-Slavic *kamo.

        Adverb

        kam (Cyrillic spelling кам)

        1. (Kajkavian) where (to), in which direction, whither
          Synonym: kamo
          Synonym: kud
          Synonym: kuda

        Slovincian

        Alternative forms

        Etymology

          Inherited from Proto-Slavic *kàmy.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ˈkam/
          • Rhymes: -am
          • Syllabification: kam

          Noun

          kam m inan

          1. stone (piece of rock that has been separated)

          Further reading

          Sumerian

          Romanization

          kam

          1. romanization of 𒄰 (kam)

          Swedish

          Etymology

          From Old Swedish kamber, from Old Norse kambr,[1] cognate with Danish kam[1] and Dutch kam.

          That in turn derived from Proto-Germanic *kambaz, whence also Old English camb (English comb), Old High German kamb (German Kamm).[1] Ultimately from Proto-Indo-European *ǵómbʰos (“tooth (animate)”),[1] whence also Ancient Greek γόμφος (gómphos, “peg”),[1] Lithuanian žam̃bas, Old Church Slavonic зѫбъ (zǫbŭ, “tooth”), Russian зуб (zub, “tooth”).

          Pronunciation

          • IPA(key): /kam/, [kʰam]

          Noun

          kam c

          1. a comb for grooming hair
          2. a comb, a fleshy growth on the top of the head of some birds and reptiles
          3. a crest, summit of a hill or mountain ridge
          4. a crest, ridge of a wave
          5. a cam, a part of an engine

          Declension

          Derived terms

          • bergskam (mountain ridge)
          • vågkam (wave ridge)

          References

          Anagrams

          Talysh

          Etymology

          Cognate with Persian کم (kam).

          Adverb

          kam

          1. a few, a little

          Tok Pisin

          Etymology

          From English come.

          Noun

          kam

          1. come

          Turkish

          Etymology

          Learned borrowing from Proto-Turkic *kām (“sorcerer, soothsayer, magician”)[1].

          Pronunciation

          • IPA(key): /ˈkam/

          Noun

          kam (definite accusative kamı, plural kamlar)

          1. synonym of şaman (“shaman”)

          Declension

          Declension of kam
          singular plural
          nominative kam kamlar
          definite accusative kamı kamları
          dative kama kamlara
          locative kamda kamlarda
          ablative kamdan kamlardan
          genitive kamın kamların
          Possessive forms
          nominative
          singular plural
          1st singular kamım kamlarım
          2nd singular kamın kamların
          3rd singular kamı kamları
          1st plural kamımız kamlarımız
          2nd plural kamınız kamlarınız
          3rd plural kamları kamları
          definite accusative
          singular plural
          1st singular kamımı kamlarımı
          2nd singular kamını kamlarını
          3rd singular kamını kamlarını
          1st plural kamımızı kamlarımızı
          2nd plural kamınızı kamlarınızı
          3rd plural kamlarını kamlarını
          dative
          singular plural
          1st singular kamıma kamlarıma
          2nd singular kamına kamlarına
          3rd singular kamına kamlarına
          1st plural kamımıza kamlarımıza
          2nd plural kamınıza kamlarınıza
          3rd plural kamlarına kamlarına
          locative
          singular plural
          1st singular kamımda kamlarımda
          2nd singular kamında kamlarında
          3rd singular kamında kamlarında
          1st plural kamımızda kamlarımızda
          2nd plural kamınızda kamlarınızda
          3rd plural kamlarında kamlarında
          ablative
          singular plural
          1st singular kamımdan kamlarımdan
          2nd singular kamından kamlarından
          3rd singular kamından kamlarından
          1st plural kamımızdan kamlarımızdan
          2nd plural kamınızdan kamlarınızdan
          3rd plural kamlarından kamlarından
          genitive
          singular plural
          1st singular kamımın kamlarımın
          2nd singular kamının kamlarının
          3rd singular kamının kamlarının
          1st plural kamımızın kamlarımızın
          2nd plural kamınızın kamlarınızın
          3rd plural kamlarının kamlarının

          References

          1. ^ Clauson, Gerard (1972), “kam”, in An Etymological Dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon Press, →ISBN, →OCLC, page 625

          Further reading

          White Hmong

          Pronunciation

          • IPA(key): /ka˩̰/

          Etymology 1

          Verb

          kam

          1. to be willing, agreeable
            Kuv kam thiab. ― I'm willing.
            Kuv tsis kam mus. ― I won't go.

          Adverb

          kam

          1. accustomed to
            Noj mov tsi kam. ― Unaccustomed to eating rice.
            Nws sau ntawv tsis kam. ― He isn't accustomed to writing.

          Etymology 2

          Noun

          kam (classifier: tus)

          1. business, affairs
            Koj muaj kam dab tsi? ― What is your business? What do you want?
            kam teb chaws ― national affairs; national politics

          References

          • Heimbach, Ernest E. (1979), White Hmong — English Dictionary‎[6], SEAP Publications, →ISBN, page 75.

          Yimchungru Naga

          Etymology

          From Proto-Central Naga *a-kam, cognate to Chungli Ao küm (“year”) and Lotha Naga oküm (“season”).

          Noun

          kam

          1. year

          Further reading

          • Raguibou, I.D.; Borah, Dinkur (29 July 2022), A Yimkhiung-English-Hindi Trilingual Dictionary‎[7], Centre for Endangered Languages, Tezpur University, page 20
          • Bruhn, Daniel Wayne (2014), A Phonological Reconstruction of Proto-Central Naga‎[8], Berkeley: University of California, page 216

          Yogad

          Pronoun

          kam

          1. you (plural)

          Zazaki

          Alternative forms

          Pronunciation

          • IPA(key): /cam/

          Pronoun

          kam

          1. who

          Zou

          Etymology

          From Proto-Kuki-Chin *kam. Cognate with Mizo kám.

          Pronunciation

          • IPA(key): [kʌ̄m]
          • Hyphenation: kam

          Noun

          kam

          1. mouth

          References

          • Philip Thangliènmâng (2010), Minimal dictionary and Self-tutor Functional Grammar in Zo-English-Hindi, New Delhi: Zoculsin, →ISBN, page 19
          • Lukram Himmat Singh (2013), A Descriptive Grammar of Zou (PhD thesis), Canchipur: Manipur University, page 47