frustrat

See also: frustrât

Catalan

Pronunciation

Participle

frustrat (feminine frustrada, masculine plural frustrats, feminine plural frustrades)

  1. past participle of frustrar

Latin

Pronunciation

Verb

frūstrat

  1. third-person singular present active indicative of frūstrō

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin frūstrātus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfrus.trat/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ustrat
    • Syllabification: frus‧trat

    Noun

    frustrat m pers (female equivalent frustratka)

    1. (derogatory) frustrated person, loser

    Declension

    Declension of frustrat
    singular plural
    nominative frustrat frustraci, frustraty1
    genitive frustrata frustratów
    dative frustratowi frustratom
    accusative frustrata frustratów
    instrumental frustratem frustratami
    locative frustracie frustratach
    vocative frustracie frustraci

    1Deprecative.

    adjectives
    adverbs
    • frustracyjnie
    • frustrująco

    Further reading

    • “frustrat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “frustrat”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

    Past participle of frustra.

    Adjective

    frustrat m or n (feminine singular frustrată, masculine plural frustrați, feminine/neuter plural frustrate)

    1. frustrated

    Declension

    Declension of frustrat
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite frustrat frustrată frustrați frustrate
    definite frustratul frustrata frustrații frustratele
    genitive-
    dative
    indefinite frustrat frustrate frustrați frustrate
    definite frustratului frustratei frustraților frustratelor

    Verb

    frustrat (past participle of frustra)

    1. past participle of frustra

    References

    • frustrat in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN