frustracja

Polish

Etymology

    Borrowed from English frustration, from Latin frūstrātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /frusˈtra.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: frus‧tra‧cja

    Noun

    frustracja f

    1. frustration (feeling of annoyance)

    Declension

    Declension of frustracja
    singular plural
    nominative frustracja frustracje
    genitive frustracji frustracji, frustracyj1
    dative frustracji frustracjom
    accusative frustrację frustracje
    instrumental frustracją frustracjami
    locative frustracji frustracjach
    vocative frustracjo frustracje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective
    • frustracyjny
    adverbs
    • frustracyjnie
    • frustrująco

    Further reading

    • “frustracja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “frustracja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)