frustrować

Polish

Etymology

Borrowed from French frustrer, German frustrieren + -ować, from Latin frūstrō.

Pronunciation

  • IPA(key): /frusˈtrɔ.vat͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: frus‧tro‧wać

Verb

frustrować impf (perfective sfrustrować)

  1. (transitive, literary) to frustrate (to cause stress or annoyance)
  2. (reflexive with się, literary) to be frustrated

Conjugation

Conjugation of frustrować impf (class IV)
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive frustrować
present tense 1st frustruję frustrujemy
2nd frustrujesz frustrujecie
3rd frustruje frustrują
impersonal frustruje się
past tense 1st frustrowałem,
-(e)m frustrował
frustrowałam,
-(e)m frustrowała
frustrowałom1,
-(e)m frustrowało
frustrowaliśmy,
-(e)śmy frustrowali
frustrowałyśmy,
-(e)śmy frustrowały
2nd frustrowałeś,
-(e)ś frustrował
frustrowałaś,
-(e)ś frustrowała
frustrowałoś1,
-(e)ś frustrowało
frustrowaliście,
-(e)ście frustrowali
frustrowałyście,
-(e)ście frustrowały
3rd frustrował frustrowała frustrowało frustrowali frustrowały
impersonal frustrowano
future tense 1st będę frustrował, będę frustrować będę frustrowała, będę frustrować będę frustrowało1, będę frustrować będziemy frustrowali, będziemy frustrować będziemy frustrowały, będziemy frustrować
2nd będziesz frustrował, będziesz frustrować będziesz frustrowała, będziesz frustrować będziesz frustrowało1, będziesz frustrować będziecie frustrowali, będziecie frustrować będziecie frustrowały, będziecie frustrować
3rd będzie frustrował, będzie frustrować będzie frustrowała, będzie frustrować będzie frustrowało, będzie frustrować będą frustrowali, będą frustrować będą frustrowały, będą frustrować
impersonal będzie frustrować się
conditional 1st frustrowałbym,
bym frustrował
frustrowałabym,
bym frustrowała
frustrowałobym1,
bym frustrowało
frustrowalibyśmy,
byśmy frustrowali
frustrowałybyśmy,
byśmy frustrowały
2nd frustrowałbyś,
byś frustrował
frustrowałabyś,
byś frustrowała
frustrowałobyś1,
byś frustrowało
frustrowalibyście,
byście frustrowali
frustrowałybyście,
byście frustrowały
3rd frustrowałby,
by frustrował
frustrowałaby,
by frustrowała
frustrowałoby,
by frustrowało
frustrowaliby,
by frustrowali
frustrowałyby,
by frustrowały
impersonal frustrowano by
imperative 1st niech frustruję frustrujmy
2nd frustruj frustrujcie
3rd niech frustruje niech frustrują
less common forms
pluperfect
(dated, literary)
1st frustrowałem był frustrowałam była frustrowałom było1 frustrowaliśmy byli frustrowałyśmy były
2nd frustrowałeś był frustrowałaś była frustrowałoś było1 frustrowaliście byli frustrowałyście były
3rd frustrował był frustrowała była frustrowało było frustrowali byli frustrowały były
past conditional
(dated, literary)
1st byłbym frustrował byłabym frustrowała byłobym frustrowało1 bylibyśmy frustrowali byłybyśmy frustrowały
2nd byłbyś frustrował byłabyś frustrowała byłobyś frustrowało1 bylibyście frustrowali byłybyście frustrowały
3rd byłby frustrował byłaby frustrowała byłoby frustrowało byliby frustrowali byłyby frustrowały
active adjectival participle frustrujący frustrująca frustrujące frustrujący frustrujące
passive adjectival participle frustrowany frustrowana frustrowane frustrowani frustrowane
contemporary adverbial participle frustrując
verbal noun frustrowanie

1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

Derived terms

adjective
adjective

Further reading

  • “frustrować”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “frustrować”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)