escórrer
See also: escorrer
Catalan
Etymology
Inherited from Latin excurrere. First attested in 1166.[1] Equivalent to es- + córrer. Compare Spanish escurrir.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [əsˈku.rə]
- IPA(key): (Balearic, Central) [əsˈko.rə]
- IPA(key): (Valencia) [esˈko.reɾ]
- IPA(key): (Northwestern) [esˈko.re]
Audio (Barcelona): (file) - Rhymes: -ore(ɾ)
Verb
escórrer (first-person singular present escorro, first-person singular preterite escorreguí, past participle escorregut); root stress: (Northern) /u/; (Balearic, Central, Northwestern, Valencia) /o/
- to drain, to let liquid run out of
- to hang out to dry
- (pronominal, vulgar) to orgasm
Conjugation
Central Catalan conjugation of escórrer (second conjugation, irregular)
Derived terms
Related terms
References
- ^ “escórrer”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Further reading
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “escórrer”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
- “escórrer”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
Categories: