dzik

See also: Dzik

Polish

dzik

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *dikъ.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈd͡ʑik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ik
    • Syllabification: dzik
    • Homophone: Dzik

    Noun

    dzik m animal (diminutive dziczek)

    1. wild boar (Sus scrofa)

    Declension

    Declension of dzik
    singular plural
    nominative dzik dziki
    genitive dzika dzików
    dative dzikowi dzikom
    accusative dzika dziki
    instrumental dzikiem dzikami
    locative dziku dzikach
    vocative dziku dziki

    Noun

    dzik m pers (female equivalent dziczka, diminutive dziczek)

    1. (colloquial or Zagórze) unmannerly, uncivilized, or antisocial person

    Declension

    Declension of dzik
    singular plural
    nominative dzik dziki
    genitive dzika dzików
    dative dzikowi dzikom
    accusative dzika dzików
    instrumental dzikiem dzikami
    locative dziku dzikach
    vocative dziku dziki

    Derived terms

    adjective
    adjective

    Further reading

    • “dzik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dzik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Józefa Kobylińska (2001), “dzik”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 36