dziczka

See also: dziczką

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈd͡ʑit͡ʂ.ka/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -it͡ʂka
  • Syllabification: dzicz‧ka

Etymology 1

    From dziki + -ka.

    Noun

    dziczka f

    1. wild fruit tree
    2. (Przemyśl) wild pear fruit
    3. (derogatory) unmannerly, uncivilized, or antisocial woman
    Declension
    Declension of dziczka
    singular plural
    nominative dziczka dziczki
    genitive dziczki dziczek
    dative dziczce dziczkom
    accusative dziczkę dziczki
    instrumental dziczką dziczkami
    locative dziczce dziczkach
    vocative dziczko dziczki

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      dziczka

      1. genitive/accusative singular of dziczek (“young wild boar”)
      2. genitive/accusative singular of dziczek (“uncivilized person”)

      Further reading

      • “dziczka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “dziczka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Aleksander Saloni (1899), “dziczka”, in “Lud wiejski w okolicy Przeworska”, in M. Arct, E. Lubowski, editors, Wisła : miesięcznik gieograficzno-etnograficzny‎[3] (in Polish), volume 13, Warsaw: Artur Gruszecki, page 238