biegacz

Polish

Etymology

    From biegać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbjɛ.ɡat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɡat͡ʂ
    • Syllabification: bie‧gacz

    Noun

    biegacz m pers (female equivalent biegaczka)

    1. runner (athlete)
      biegacz długodystansowy ― a long-distance runner
      biegacz narciarski ― a cross-country skier
      biegacz przełajowy ― a trail runner
    2. (obsolete) messenger
      Synonym: goniec

    Declension

    Declension of biegacz
    singular plural
    nominative biegacz biegacze
    genitive biegacza biegaczy, biegaczów
    dative biegaczowi biegaczom
    accusative biegacza biegaczy, biegaczów
    instrumental biegaczem biegaczami
    locative biegaczu biegaczach
    vocative biegaczu biegacze

    Noun

    biegacz m inan

    1. tumbleweed

    Declension

    Declension of biegacz
    singular plural
    nominative biegacz biegacze
    genitive biegacza biegaczy
    dative biegaczowi biegaczom
    accusative biegacz biegacze
    instrumental biegaczem biegaczami
    locative biegaczu biegaczach
    vocative biegaczu biegacze

    Noun

    biegacz m animal

    1. A beetle of the genus Carabus

    Declension

    Declension of biegacz
    singular plural
    nominative biegacz biegacze
    genitive biegacza biegaczy, biegaczów1
    dative biegaczowi biegaczom
    accusative biegacza biegacze
    instrumental biegaczem biegaczami
    locative biegaczu biegaczach
    vocative biegaczu biegacze

    1Rare.

    verbs

    Further reading

    • “biegacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biegacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)