goniec

Polish

gońce

Alternative forms

Etymology

    From gonić + -ec.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈɡɔ.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɲɛt͡s
    • Syllabification: go‧niec

    Noun

    goniec m pers

    1. messenger, courier (someone whose job is carrying messages)
    2. (Far Masovian) pig and goose buyer

    Declension

    Declension of goniec
    singular plural
    nominative goniec gońcy, gońce1
    genitive gońca gońców
    dative gońcowi gońcom
    accusative gońca gońców
    instrumental gońcem gońcami
    locative gońcu gońcach
    vocative gończe gońcy

    1Deprecative.

    Noun

    goniec m animal

    1. (chess) bishop
      Synonym: laufer

    Declension

    Declension of goniec
    singular plural
    nominative goniec gońce
    genitive gońca gońców
    dative gońcowi gońcom
    accusative gońca gońce
    instrumental gońcem gońcami
    locative gońcu gońcach
    vocative gońcu gońce

    See also

    Chess pieces in Polish · bierki szachowe (layout · text)
    ♚ ♛ ♜ ♝ ♞ ♟
    król hetman, królowa, królówka, dama wieża goniec, laufer, giermek skoczek, koń, konik pion, pionek

    Further reading

    • “goniec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “goniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Wojciech Grzegorzewicz (1894), “goniec”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 109