zdobycz

Polish

Etymology

    From zdobyć + -cz. Compare Belarusian здабы́ча (zdabýča), Ukrainian здо́бич, здоби́ча (zdóbyč, zdobýča).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈzdɔ.bɘt͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔbɘt͡ʂ
    • Syllabification: zdo‧bycz

    Noun

    zdobycz f

    1. kill, catch, prey
    2. prize, booty, swag, spoils, trophy
      Synonyms: trofeum, (obsolete) zdobytek
    3. achievement
      Synonym: osiągnięcie

    Declension

    Declension of zdobycz
    singular plural
    nominative zdobycz zdobycze
    genitive zdobyczy zdobyczy
    dative zdobyczy zdobyczom
    accusative zdobycz zdobycze
    instrumental zdobyczą zdobyczami
    locative zdobyczy zdobyczach
    vocative zdobyczy zdobycze

    Derived terms

    adjective
    • zdobyczny
    adjective
    • zdobywczy
    nouns
    verb

    Further reading

    • “zdobycz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zdobycz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)