wprawka

See also: wprawką

Polish

Etymology

    From wprawić (się) + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfpraf.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -afka
    • Syllabification: wpraw‧ka

    Noun

    wprawka f

    1. exercise, practice run
      Synonym: ćwiczenie

    Declension

    Declension of wprawka
    singular plural
    nominative wprawka wprawki
    genitive wprawki wprawek
    dative wprawce wprawkom
    accusative wprawkę wprawki
    instrumental wprawką wprawkami
    locative wprawce wprawkach
    vocative wprawko wprawki
    adjective
    verbs

    Further reading

    • “wprawka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wprawka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • wprawka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego