wprawić

Polish

Etymology

    From w- + prawić.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈfpra.vit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avit͡ɕ
    • Syllabification: wpra‧wić

    Verb

    wprawić pf (imperfective wprawiać)

    1. (transitive) to fix in, to set in, to put in
    2. (transitive) to put, to induce (bring to a certain mental state) [with w (+ accusative)]
      wprawić w osłupienie ― to stupefy, to bewilder
      wprawić w dobry humor ― to put in a good mood
    3. (transitive) to train, to teach
    4. (reflexive with się) to train, to practise
    5. (reflexive with się) to put oneself (to bring oneself to a certain mental state) [with w (+ accusative)]
    6. (reflexive with się, Kielce) synonym of przyzwyczaić się
      Wprawilem się, ze klnę. ― I've gotten used to swearing.

    Conjugation

    Conjugation of wprawić pf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wprawić
    future tense 1st wprawię wprawimy
    2nd wprawisz wprawicie
    3rd wprawi wprawią
    impersonal wprawi się
    past tense 1st wprawiłem,
    -(e)m wprawił
    wprawiłam,
    -(e)m wprawiła
    wprawiłom1,
    -(e)m wprawiło
    wprawiliśmy,
    -(e)śmy wprawili
    wprawiłyśmy,
    -(e)śmy wprawiły
    2nd wprawiłeś,
    -(e)ś wprawił
    wprawiłaś,
    -(e)ś wprawiła
    wprawiłoś1,
    -(e)ś wprawiło
    wprawiliście,
    -(e)ście wprawili
    wprawiłyście,
    -(e)ście wprawiły
    3rd wprawił wprawiła wprawiło wprawili wprawiły
    impersonal wprawiono
    conditional 1st wprawiłbym,
    bym wprawił
    wprawiłabym,
    bym wprawiła
    wprawiłobym1,
    bym wprawiło
    wprawilibyśmy,
    byśmy wprawili
    wprawiłybyśmy,
    byśmy wprawiły
    2nd wprawiłbyś,
    byś wprawił
    wprawiłabyś,
    byś wprawiła
    wprawiłobyś1,
    byś wprawiło
    wprawilibyście,
    byście wprawili
    wprawiłybyście,
    byście wprawiły
    3rd wprawiłby,
    by wprawił
    wprawiłaby,
    by wprawiła
    wprawiłoby,
    by wprawiło
    wprawiliby,
    by wprawili
    wprawiłyby,
    by wprawiły
    impersonal wprawiono by
    imperative 1st niech wprawię wprawmy
    2nd wpraw wprawcie
    3rd niech wprawi niech wprawią
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st wprawiłem był wprawiłam była wprawiłom było1 wprawiliśmy byli wprawiłyśmy były
    2nd wprawiłeś był wprawiłaś była wprawiłoś było1 wprawiliście byli wprawiłyście były
    3rd wprawił był wprawiła była wprawiło było wprawili byli wprawiły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym wprawił byłabym wprawiła byłobym wprawiło1 bylibyśmy wprawili byłybyśmy wprawiły
    2nd byłbyś wprawił byłabyś wprawiła byłobyś wprawiło1 bylibyście wprawili byłybyście wprawiły
    3rd byłby wprawił byłaby wprawiła byłoby wprawiło byliby wprawili byłyby wprawiły
    passive adjectival participle wprawiony wprawiona wprawione wprawieni wprawione
    anterior adverbial participle wprawiwszy
    verbal noun wprawienie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Derived terms

    nouns

    Further reading

    • “wprawić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wprawić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Władysław Siarkowski (1878), “wprawić”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 255