wprawiać

Polish

Etymology

    From wprawić + -ać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfpra.vjat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avjat͡ɕ
    • Syllabification: wpra‧wiać

    Verb

    wprawiać impf (perfective wprawić)

    1. (transitive) to fix in, to set in, to put in
    2. (transitive) to put, to induce (bring to a certain mental state) [with w (+ accusative)]
      wprawiać w zakłopotanie ― to embarrass
      wprawiać w zły nastrój ― to put in a bad mood
    3. (transitive) to train, to teach
    4. (reflexive with się) to train, to practise
    5. (reflexive with się) to put oneself (bring oneself to a certain mental state) [with w (+ accusative)]

    Conjugation

    Conjugation of wprawiać impf (class I)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wprawiać
    present tense 1st wprawiam wprawiamy
    2nd wprawiasz wprawiacie
    3rd wprawia wprawiają
    impersonal wprawia się
    past tense 1st wprawiałem,
    -(e)m wprawiał
    wprawiałam,
    -(e)m wprawiała
    wprawiałom1,
    -(e)m wprawiało
    wprawialiśmy,
    -(e)śmy wprawiali
    wprawiałyśmy,
    -(e)śmy wprawiały
    2nd wprawiałeś,
    -(e)ś wprawiał
    wprawiałaś,
    -(e)ś wprawiała
    wprawiałoś1,
    -(e)ś wprawiało
    wprawialiście,
    -(e)ście wprawiali
    wprawiałyście,
    -(e)ście wprawiały
    3rd wprawiał wprawiała wprawiało wprawiali wprawiały
    impersonal wprawiano
    future tense 1st będę wprawiał, będę wprawiać będę wprawiała, będę wprawiać będę wprawiało1, będę wprawiać będziemy wprawiali, będziemy wprawiać będziemy wprawiały, będziemy wprawiać
    2nd będziesz wprawiał, będziesz wprawiać będziesz wprawiała, będziesz wprawiać będziesz wprawiało1, będziesz wprawiać będziecie wprawiali, będziecie wprawiać będziecie wprawiały, będziecie wprawiać
    3rd będzie wprawiał, będzie wprawiać będzie wprawiała, będzie wprawiać będzie wprawiało, będzie wprawiać będą wprawiali, będą wprawiać będą wprawiały, będą wprawiać
    impersonal będzie wprawiać się
    conditional 1st wprawiałbym,
    bym wprawiał
    wprawiałabym,
    bym wprawiała
    wprawiałobym1,
    bym wprawiało
    wprawialibyśmy,
    byśmy wprawiali
    wprawiałybyśmy,
    byśmy wprawiały
    2nd wprawiałbyś,
    byś wprawiał
    wprawiałabyś,
    byś wprawiała
    wprawiałobyś1,
    byś wprawiało
    wprawialibyście,
    byście wprawiali
    wprawiałybyście,
    byście wprawiały
    3rd wprawiałby,
    by wprawiał
    wprawiałaby,
    by wprawiała
    wprawiałoby,
    by wprawiało
    wprawialiby,
    by wprawiali
    wprawiałyby,
    by wprawiały
    impersonal wprawiano by
    imperative 1st niech wprawiam wprawiajmy
    2nd wprawiaj wprawiajcie
    3rd niech wprawia niech wprawiają
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st wprawiałem był wprawiałam była wprawiałom było1 wprawialiśmy byli wprawiałyśmy były
    2nd wprawiałeś był wprawiałaś była wprawiałoś było1 wprawialiście byli wprawiałyście były
    3rd wprawiał był wprawiała była wprawiało było wprawiali byli wprawiały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym wprawiał byłabym wprawiała byłobym wprawiało1 bylibyśmy wprawiali byłybyśmy wprawiały
    2nd byłbyś wprawiał byłabyś wprawiała byłobyś wprawiało1 bylibyście wprawiali byłybyście wprawiały
    3rd byłby wprawiał byłaby wprawiała byłoby wprawiało byliby wprawiali byłyby wprawiały
    active adjectival participle wprawiający wprawiająca wprawiające wprawiający wprawiające
    passive adjectival participle wprawiany wprawiana wprawiane wprawiani wprawiane
    contemporary adverbial participle wprawiając
    verbal noun wprawianie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    noun

    Further reading

    • “wprawiać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wprawiać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)