wprawa

See also: wprawą

Polish

Etymology

    Deverbal from wprawić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfpra.va/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ava
    • Syllabification: wpra‧wa

    Noun

    wprawa f

    1. flair, knack
      Synonyms: umiejętność, biegłość, smykałka, sprawność
    2. practice
      Synonyms: ćwiczenie, praktyka

    Declension

    Declension of wprawa
    singular
    nominative wprawa
    genitive wprawy
    dative wprawie
    accusative wprawę
    instrumental wprawą
    locative wprawie
    vocative wprawo

    Derived terms

    adjective
    verbs
    • wychodzić z wprawy
    • wyjść z wprawy
    adverb
    • wprawnie

    Further reading

    • “wprawa”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wprawa”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)