winowajca

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish winowaciec, winowajca. By surface analysis, winowaty +‎ -ca.

Pronunciation

  • IPA(key): /vi.nɔˈvaj.t͡sa/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ajt͡sa
  • Syllabification: wi‧no‧waj‧ca

Noun

winowajca m pers (female equivalent winowajczyni, related adjective winowajczy)

  1. (law) culprit, wrongdoer, guilty party

Declension

Declension of winowajca
singular plural
nominative winowajca winowajcy, winowajce1
genitive winowajcy winowajców
dative winowajcy winowajcom
accusative winowajcę winowajców
instrumental winowajcą winowajcami
locative winowajcy winowajcach
vocative winowajco winowajcy

1Deprecative.

Derived terms

noun
  • współwinowajca
adjectives
adverbs
  • winowajczo
noun

Further reading

  • “winowajca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “winowajca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)