winić

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *viniti. By surface analysis, wina + -ić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvi.ɲit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iɲit͡ɕ
    • Syllabification: wi‧nić

    Verb

    winić impf

    1. (transitive) to blame (to place blame upon)
      Synonyms: inkryminować, obwiniać, oskarżać
    2. (reflexive with się) to blame oneself
      Synonyms: obwiniać się, oskarżać się

    Conjugation

    Conjugation of winić impf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive winić
    present tense 1st winię winimy
    2nd winisz winicie
    3rd wini winią
    impersonal wini się
    past tense 1st winiłem,
    -(e)m winił
    winiłam,
    -(e)m winiła
    winiłom1,
    -(e)m winiło
    winiliśmy,
    -(e)śmy winili
    winiłyśmy,
    -(e)śmy winiły
    2nd winiłeś,
    -(e)ś winił
    winiłaś,
    -(e)ś winiła
    winiłoś1,
    -(e)ś winiło
    winiliście,
    -(e)ście winili
    winiłyście,
    -(e)ście winiły
    3rd winił winiła winiło winili winiły
    impersonal winiono
    future tense 1st będę winił, będę winić będę winiła, będę winić będę winiło1, będę winić będziemy winili, będziemy winić będziemy winiły, będziemy winić
    2nd będziesz winił, będziesz winić będziesz winiła, będziesz winić będziesz winiło1, będziesz winić będziecie winili, będziecie winić będziecie winiły, będziecie winić
    3rd będzie winił, będzie winić będzie winiła, będzie winić będzie winiło, będzie winić będą winili, będą winić będą winiły, będą winić
    impersonal będzie winić się
    conditional 1st winiłbym,
    bym winił
    winiłabym,
    bym winiła
    winiłobym1,
    bym winiło
    winilibyśmy,
    byśmy winili
    winiłybyśmy,
    byśmy winiły
    2nd winiłbyś,
    byś winił
    winiłabyś,
    byś winiła
    winiłobyś1,
    byś winiło
    winilibyście,
    byście winili
    winiłybyście,
    byście winiły
    3rd winiłby,
    by winił
    winiłaby,
    by winiła
    winiłoby,
    by winiło
    winiliby,
    by winili
    winiłyby,
    by winiły
    impersonal winiono by
    imperative 1st niech winię wińmy
    2nd wiń wińcie
    3rd niech wini niech winią
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st winiłem był winiłam była winiłom było1 winiliśmy byli winiłyśmy były
    2nd winiłeś był winiłaś była winiłoś było1 winiliście byli winiłyście były
    3rd winił był winiła była winiło było winili byli winiły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym winił byłabym winiła byłobym winiło1 bylibyśmy winili byłybyśmy winiły
    2nd byłbyś winił byłabyś winiła byłobyś winiło1 bylibyście winili byłybyście winiły
    3rd byłby winił byłaby winiła byłoby winiło byliby winili byłyby winiły
    active adjectival participle winiący winiąca winiące winiący winiące
    passive adjectival participle winiony winiona winione winieni winione
    contemporary adverbial participle winiąc
    verbal noun winienie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Derived terms

    verbs
    adjectives
    noun

    Further reading

    • “winić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “winić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)