truailligh

Irish

Etymology

Back-formation from truaillithe, from Old Irish drúailnide, apparently a differently prefixed form related to éilnithe, past participle of as·lena (“to pollute, defile”).[1]

Verb

truailligh (present analytic truaillíonn, future analytic trualleoidh, verbal noun truailliú, past participle truaillithe)

  1. to corrupt, deprave, adulterate, debase
  2. to defile, pollute
  3. to contaminate, taint, poison
  4. to desecrate, profane

Conjugation

Conjugation of truailligh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present truaillím truaillíonn tú;
truaillír†
truaillíonn sé, sí truaillímid;
truaillíonn muid
truaillíonn sibh truaillíonn siad;
truaillíd†
a thruaillíonn; a thruaillíos truaillítear
past thruailligh mé; thruaillíos thruailligh tú; thruaillís thruailligh sé, sí thruaillíomar; thruailligh muid thruailligh sibh; thruaillíobhair thruailligh siad; thruaillíodar a thruailligh truaillíodh
past habitual thruaillínn /
truaillínn‡
thruaillíteá /
truaillíteá‡
thruaillíodh sé, sí /
truaillíodh sé, sí‡
thruaillímis; thruaillíodh muid /
truaillímis‡; truaillíodh muid‡
thruaillíodh sibh /
truaillíodh sibh‡
thruaillídís; thruaillíodh /
truaillídís‡; truaillíodh siad‡
a thruaillíodh thruaillítí /
truaillítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future truailleoidh mé;
truailleod;
truailleochaidh mé†
truailleoidh tú;
truailleoir†;
truailleochaidh tú†
truailleoidh sé, sí;
truailleochaidh sé, sí†
truailleoimid;
truailleoidh muid;
truailleochaimid†;
truailleochaidh muid†
truailleoidh sibh;
truailleochaidh sibh†
truailleoidh siad;
truailleoid†;
truailleochaidh siad†
a thruailleoidh; a thruailleos; a thruailleochaidh†; a thruailleochas† truailleofar; truailleochar†
conditional thruailleoinn; thruailleochainn† /
truailleoinn‡; truailleochainn†‡
thruailleofá; thruailleochthᆠ/
truailleofá‡; truailleochthᆇ
thruailleodh sé, sí; thruailleochadh sé, s토/
truailleodh sé, sí‡; truailleochadh sé, s톇
thruailleoimis; thruailleodh muid; thruailleochaimis†; thruailleochadh muid† /
truailleoimis‡; truailleodh muid‡; truailleochaimis†‡; truailleochadh muid†‡
thruailleodh sibh; thruailleochadh sibh† /
truailleodh sibh‡; truailleochadh sibh†‡
thruailleoidís; thruailleodh siad; thruailleochaidís†; thruailleochadh siad† /
truailleoidís‡; truailleodh siad‡; truailleochaidís†‡; truailleochadh siad†‡
a thruailleodh; a thruailleochadh† thruailleofaí; thruailleochtha토/
truailleofaí‡; truailleochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtruaillí mé;
go dtruaillíod†
go dtruaillí tú;
go dtruaillír†
go dtruaillí sé, sí go dtruaillímid;
go dtruaillí muid
go dtruaillí sibh go dtruaillí siad;
go dtruaillíd†
— go dtruaillítear
past dá dtruaillínn dá dtruaillíteá dá dtruaillíodh sé, sí dá dtruaillímis;
dá dtruaillíodh muid
dá dtruaillíodh sibh dá dtruaillídís;
dá dtruaillíodh siad
— dá dtruaillítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— truaillím truailligh truaillíodh sé, sí truaillímis truaillígí;
truaillídh†
truaillídís — truaillítear
past participle truaillithe
verbal noun truailliú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms

Derived terms

  • dí-thruailligh (“decontaminate”)
  • féintruailligh (“masturbate”)

Mutation

Mutated forms of truailligh
radical lenition eclipsis
truailligh thruailligh dtruailligh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Thurneysen, Rudolf (1940) [1909], D. A. Binchy and Osborn Bergin, transl., A Grammar of Old Irish, Dublin Institute for Advanced Studies, →ISBN, § 366, page 232, translation of Handbuch des Alt-Irischen (in German); reprinted 2017

Further reading