triangular

English

A triangular sign.

Etymology

From Middle English triangulare, trianguler, triangulere, from Old French triangulaire, triangulier and Latin triangulāris. By surface analysis, tri- +‎ -angular.

Pronunciation

  • (UK) IPA(key): /tɹaɪˈæŋ.ɡjə.lə/, /tɹaɪˈæŋ.ɡjʊ.lə/
  • (US) IPA(key): /tɹaɪˈæŋ.ɡjə.lɚ/, /tɹaɪˈaɪŋ.ɡjʊ.lɚ/
  • Audio (US):(file)

Adjective

triangular (comparative more triangular, superlative most triangular)

  1. Shaped like a triangle.
    Synonym: leg-of-mutton
    • 1963, Margery Allingham, “Foreword: The Turk Street Mile”, in The China Governess: A Mystery, London: Chatto & Windus, →OCLC, page 15:
      A very neat old woman, still in her good outdoor coat and best beehive hat, was sitting at a polished mahogany table on whose surface there were several scored scratches so deep that a triangular piece of the veneer had come cleanly away, […].
  2. Of, or pertaining to, triangles.
  3. Having a triangle as a base; as, a triangular prism, a triangular pyramid.
  4. Having three elements or parties; trilateral, tripartite.

Synonyms

Derived terms

Translations

The translations below need to be checked and inserted above into the appropriate translation tables. See instructions at Wiktionary:Entry layout § Translations.

Catalan

Etymology 1

    Learned borrowing from Late Latin triangulāris.

    Pronunciation

    Adjective

    triangular m or f (masculine and feminine plural triangulars)

    1. (geometry) triangular

    Etymology 2

      From Latin triangulus +‎ -ar.

      Pronunciation

      Verb

      triangular (first-person singular present triangulo, first-person singular preterite triangulí, past participle triangulat)

      1. (transitive) to triangulate
      Conjugation

      Further reading

      Galician

      Pronunciation

       
      • IPA(key): (standard) /tɾjaŋɡuˈlaɾ/ [t̪ɾjɑŋ.ɡuˈlaɾ]
      • IPA(key): (gheada) /tɾjaŋħuˈlaɾ/ [t̪ɾjɑŋ.ħuˈlaɾ]

      • Rhymes: -aɾ
      • Hyphenation: trian‧gu‧lar

      Adjective

      triangular m or f (plural triangulares)

      1. triangular, shaped like a triangle
      2. having a triangle as a base
      3. having three elements or parties

      Further reading

      Portuguese

      Etymology 1

        Learned borrowing from Latin triangulāris.

        Pronunciation

         
        • (Brazil) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈlaʁ/ [tɾi.ɐ̃.ɡuˈlah], (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈlaʁ/ [tɾjɐ̃.ɡuˈlah]
          • (São Paulo) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈlaɾ/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈlaɾ/
          • (Rio de Janeiro) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈlaʁ/ [tɾi.ɐ̃.ɡuˈlaχ], (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈlaʁ/ [tɾjɐ̃.ɡuˈlaχ]
          • (Caipira) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈlaɻ/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈlaɻ/
         
        • (Portugal) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈlaɾ/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈlaɾ/
          • (Southern Portugal) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈla.ɾi/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈla.ɾi/

        • Hyphenation: tri‧an‧gu‧lar

        Adjective

        triangular m or f (plural triangulares)

        1. (geometry) triangular

        Etymology 2

          From Latin triangulus + Portuguese -ar.

          Pronunciation

           
          • (Brazil) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈla(ʁ)/ [tɾi.ɐ̃.ɡuˈla(h)], (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈla(ʁ)/ [tɾjɐ̃.ɡuˈla(h)]
            • (São Paulo) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈla(ɾ)/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈla(ɾ)/
            • (Rio de Janeiro) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈla(ʁ)/ [tɾi.ɐ̃.ɡuˈla(χ)], (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈla(ʁ)/ [tɾjɐ̃.ɡuˈla(χ)]
            • (Caipira) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈla(ɻ)/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈla(ɻ)/
           
          • (Portugal) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈlaɾ/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈlaɾ/
            • (Southern Portugal) IPA(key): /tɾi.ɐ̃.ɡuˈla.ɾi/, (faster) /tɾjɐ̃.ɡuˈla.ɾi/

          • Hyphenation: tri‧an‧gu‧lar

          Verb

          triangular (first-person singular present triangulo, first-person singular preterite triangulei, past participle triangulado)

          1. (transitive) to triangulate
          Conjugation
          Derived terms
          • triangulação

          Further reading

          Romanian

          Etymology

            Borrowed from French triangulaire.

            Adjective

            triangular m or n (feminine singular triangulară, masculine plural triangulari, feminine/neuter plural triangulare)

            1. triangular

            Declension

            Declension of triangular
            singular plural
            masculine neuter feminine masculine neuter feminine
            nominative-
            accusative
            indefinite triangular triangulară triangulari triangulare
            definite triangularul triangulara triangularii triangularele
            genitive-
            dative
            indefinite triangular triangulare triangulari triangulare
            definite triangularului triangularei triangularilor triangularelor

            Spanish

            Pronunciation

            • IPA(key): /tɾjanɡuˈlaɾ/ [t̪ɾjãŋ.ɡuˈlaɾ]
            • Rhymes: -aɾ
            • Syllabification: trian‧gu‧lar

            Etymology 1

              Learned borrowing from Late Latin triangulāris.

              Adjective

              triangular m or f (masculine and feminine plural triangulares)

              1. (geometry) triangular

              Etymology 2

                From Latin triangulus + Spanish -ar.

                Verb

                triangular (first-person singular present triangulo, first-person singular preterite triangulé, past participle triangulado)

                1. (transitive) to triangulate
                Conjugation
                Derived terms

                Further reading