tairg

See also: táirg

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈt̪ˠaɾʲɪɟ/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈt̪ˠæɾʲɪɟ/

Etymology 1

From Middle Irish taircid, from Old Irish do·fairget, from to- +‎ ar- +‎ ad- +‎ guidid (“to pray”).[1]

Verb

tairg (present analytic tairgeann, future analytic tairgfidh, verbal noun tiriscint, past participle tairgthe)

  1. offer, bid
Conjugation
Conjugation of tairg (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present tairgim tairgeann tú;
tairgir†
tairgeann sé, sí tairgimid; tairgeann muid tairgeann sibh tairgeann siad;
tairgid†
a thairgeann; a thairgeas tairgtear
past thairg mé; thairgeas thairg tú; thairgis thairg sé, sí thairgeamar; thairg muid thairg sibh; thairgeabhair thairg siad; thairgeadar a thairg tairgeadh
past habitual thairginn /
tairginn‡
thairgteá /
tairgteá‡
thairgeadh sé, sí /
tairgeadh sé, sí‡
thairgimis; thairgeadh muid /
tairgimis‡; tairgeadh muid‡
thairgeadh sibh /
tairgeadh sibh‡
thairgidís; thairgeadh siad /
tairgidís‡; tairgeadh siad‡
a thairgeadh thairgtí /
tairgtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future tairgfidh mé;
tairgfead
tairgfidh tú;
tairgfir†
tairgfidh sé, sí tairgfimid;
tairgfidh muid
tairgfidh sibh tairgfidh siad;
tairgfid†
a thairgfidh; a thairgfeas tairgfear
conditional thairgfinn /
tairgfinn‡
thairgfeá /
tairgfeá‡
thairgfeadh sé, sí /
tairgfeadh sé, sí‡
thairgfimis; thairgfeadh muid /
tairgfimis‡; tairgfeadh muid‡
thairgfeadh sibh /
tairgfeadh sibh‡
thairgfidís; thairgfeadh siad /
tairgfidís‡; tairgfeadh siad‡
a thairgfeadh thairgfí /
tairgfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtairge mé;
go dtairgead†
go dtairge tú;
go dtairgir†
go dtairge sé, sí go dtairgimid;
go dtairge muid
go dtairge sibh go dtairge siad;
go dtairgid†
— go dtairgtear
past dá dtairginn dá dtairgteá dá dtairgeadh sé, sí dá dtairgimis;
dá dtairgeadh muid
dá dtairgeadh sibh dá dtairgidís;
dá dtairgeadh siad
— dá dtairgtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— tairgim tairg tairgeadh sé, sí tairgimis tairgigí;
tairgidh†
tairgidís — tairgtear
past participle tairgthe
verbal noun tairiscint

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms
Derived terms

Further reading

Etymology 2

Verb

tairg

  1. Munster form of tairrig (“to pull, draw, drag”)

Mutation

Mutated forms of tairg
radical lenition eclipsis
tairg thairg dtairg

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Schumacher, Stefan; Schulze-Thulin, Britta (2004), “gʷed-i̯e/o-”, in Die keltischen Primärverben: ein vergleichendes, etymologisches und morphologisches Lexikon [The Celtic Primary Verbs: A comparative, etymological and morphological lexicon] (Innsbrucker Beiträge zur Sprachwissenschaft; 110) (in German), Innsbruck: Prof. Dr. Wolfgang Meid, →ISBN, page 370

Scottish Gaelic

Etymology

From Middle Irish taircid, from Old Irish do·fairget, from to- +‎ ar- +‎ ad- +‎ guidid (“to pray”).[1]

Verb

tairg (past thairg, future tairgidh, verbal noun tairgse, past participle tairgte)

  1. offer

Synonyms

Derived terms

References

  1. ^ Schumacher, Stefan; Schulze-Thulin, Britta (2004), “gʷed-i̯e/o-”, in Die keltischen Primärverben: ein vergleichendes, etymologisches und morphologisches Lexikon [The Celtic Primary Verbs: A comparative, etymological and morphological lexicon] (Innsbrucker Beiträge zur Sprachwissenschaft; 110) (in German), Innsbruck: Prof. Dr. Wolfgang Meid, →ISBN, page 370