sprawstwo

Polish

Etymology

    From sprawić + -stwo.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈspraf.stfɔ/
    • Rhymes: -afstfɔ
    • Syllabification: spraw‧stwo

    Noun

    sprawstwo n

    1. (literary) authorship
    2. (criminal law) perpetration, commission, committal
      sprawstwo kierownicze ― directing the commission of a prohibited act

    Declension

    Declension of sprawstwo
    singular plural
    nominative sprawstwo sprawstwa
    genitive sprawstwa sprawstw
    dative sprawstwu sprawstwom
    accusative sprawstwo sprawstwa
    instrumental sprawstwem sprawstwami
    locative sprawstwie sprawstwach
    vocative sprawstwo sprawstwa

    Derived terms

    nouns

    Further reading

    • “sprawstwo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • sprawstwo in the Korpus Języka Polskiego PWN [PWN Corpus of the Polish Language]