sprawny

Polish

Etymology

    From sprawić + -ny. Compare Slovak správny (“correct; right”), Czech správný (“correct; right”) or Hungarian ügyes.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈsprav.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avnɘ
    • Syllabification: spraw‧ny

    Adjective

    sprawny (comparative sprawniejszy, superlative najsprawniejszy, derived adverb sprawnie)

    1. efficient, faultless, proper
    2. proficient, skillful
    3. healthy, capable (of people)
    4. operative, functional, serviceable (of devices)

    Declension

    Declension of sprawny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative sprawny sprawna sprawne sprawni sprawne
    genitive sprawnego sprawnej sprawnego sprawnych
    dative sprawnemu sprawnej sprawnemu sprawnym
    accusative sprawnego sprawny sprawną sprawne sprawnych sprawne
    instrumental sprawnym sprawną sprawnym sprawnymi
    locative sprawnym sprawnej sprawnym sprawnych

    See also

    Further reading

    • “sprawny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “sprawny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)