sprawka

See also: Sprawka, sprawką, and Sprawką

Polish

Etymology

    From sprawa + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈspraf.ka/
    • Rhymes: -afka
    • Syllabification: spraw‧ka
    • Homophone: Sprawka

    Noun

    sprawka f

    1. diminutive of sprawa
    2. (colloquial) mischief, prank, rig, vagary
      Synonyms: figiel, psota, wybryk
    3. (colloquial) misdemeanor
      Synonym: występek

    Declension

    Declension of sprawka
    singular plural
    nominative sprawka sprawki
    genitive sprawki sprawek
    dative sprawce sprawkom
    accusative sprawkę sprawki
    instrumental sprawką sprawkami
    locative sprawce sprawkach
    vocative sprawko sprawki

    Further reading

    • “sprawka”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)