przykładnik

Polish

Etymology

    From przykład + -nik. First attested in 1522.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pʂɘˈkwad.ɲik/
    • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /pr̝ɨˈkɫad.ɲik/, (17th–18th c.) /pʂɨˈkɫad.ɲik/
    • Rhymes: -adɲik
    • Syllabification: przy‧kład‧nik

    Noun

    przykładnik m inan

    1. (obsolete, mining) four-sided brass box in which one inserts a mining watch with a magnetic needle

    Declension

    Declension of przykładnik
    singular plural
    nominative przykładnik przykładniki
    genitive przykładnika przykładników
    dative przykładnikowi przykładnikom
    accusative przykładnik przykładniki
    instrumental przykładnikiem przykładnikami
    locative przykładniku przykładnikach
    vocative przykładniku przykładniki

    Noun

    przykładnik m animacy unattested

    1. (Middle Polish) role model
      Synonyms: przykład, wzór

    Declension

    Attested Middle Polish forms of *przykładnik
    singular plural
    nominative — —
    genitive — —
    dative — —
    accusative — —
    instrumental — —
    locative — —
    vocative przykładniku —
    verbs

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “przykładnik”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading