przykładacz

Polish

Etymology

    From przykładać + -acz. First attested in 1528.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pʂɘˈkwa.dat͡ʂ/
    • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /pr̝ɨˈkɫa.dat͡ʂ/, (17th–18th c.) /pʂɨˈkɫa.dat͡ʂ/
    • Rhymes: -adat͡ʂ
    • Syllabification: przy‧kła‧dacz

    Noun

    przykładacz m pers

    1. (obsolete, carpentry) presser; affixer, joiner (person who applies pressure or joins something with something)

    Declension

    Declension of przykładacz
    singular plural
    nominative przykładacz przykładacze
    genitive przykładacza przykładaczy
    dative przykładaczowi przykładaczom
    accusative przykładacza przykładaczy
    instrumental przykładaczem przykładaczami
    locative przykładaczu przykładaczach
    vocative przykładaczu przykładacze
    verbs

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “przykładacz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading