prawo

See also: prawò

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *pràvo. By surface analysis, prawy + -o. First attested in the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /praːvɔ/
    • IPA(key): (15th CE) /prɒvɔ/

    Noun

    prawo n

    1. law (group or system of legally binding norms)
      1. law determining course action between a peasant and a lord
    2. law (one such norm)
    3. right (legal, just or moral entitlement)
    4. document granting or ensuring a right
    5. court; court session
    6. jurisdiction (material, personal or territorial scope of the court)
    7. judgement (court's decision)
    8. duty or obligation resulting from a legal decision
    9. justice, fairness

    Descendants

    • Polish: prawo
    • Silesian: prawo

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish prawo. By surface analysis, prawy + -o.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈpra.vɔ/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -avɔ
      • Syllabification: pra‧wo

      Noun

      prawo n (related adjective prawny)

      1. (uncountable) law (body of binding rules and regulations, customs and standards established in a community by its legislative and judicial authorities)
        Synonyms: legislacja, prawodawstwo, ustawodawstwo
      2. (uncountable) law (discipline studying such a body; formal field of study of such at an institution; branch at such an institution dedicated to such study)
        Synonym: prawoznawstwo
      3. (countable) law (binding regulation or custom established in a community in this way)
      4. (countable) right (legal, just or moral entitlement) [with do (+ genitive) ‘to what’]
        Synonym: uprawnienie
        1. (obsolete) document granting or ensuring a right
        2. (Przemyśl, Iwonicz-Zdrój) synonym of dokument
      5. (countable) law (natural rule that must be followed)
        Synonym: zasada
      6. (obsolete or Central Greater Poland, Poznań Voivodeship, Far Masovian, Ciechanów, Kielce, Szydłów, Tuczępy, Western Kraków, Szczodrkowice, Eastern Kraków, Targowisko, Eastern Lublin, Milejów, Podhale) synonym of proces (“lawsuit”)
        1. (Central Greater Poland, Poznań Voivodeship) synonym of pretensja
      7. (Far Masovian, Ciechanów) synonym of racja / słuszność
        1. (Sieradz, Wieluń, Radomsko, Podhale, Rabka-Zdrój) synonym of sprawiedliwość
      8. (obsolete or Eastern Greater Poland, Szołajdy, Far Masovian, Ciechanów) synonym of obowiązek / powinność (“duty, obligation”)
      9. (Far Masovian, Przasnysz, Kielce, Opoczno, Western Kraków, Sławków, Luborzyca, Szczodrkowice, Skała) synonym of sposób
      10. (Kuyavia, Bodzanowo, Redecz Kalny) synonym of bat obrzędowy (“ceremonial whip”)
        Hypernym: bat

      Declension

      Declension of prawo
      singular plural
      nominative prawo prawa
      genitive prawa praw
      dative prawu prawom
      accusative prawo prawa
      instrumental prawem prawami
      locative prawie prawach
      vocative prawo prawa

      Adverb

      prawo (not comparable)

      1. (only in some phrases) to the right
        Synonyms: na prawo, w prawo

      Derived terms

      adverbs
      • na granicy prawa
      • prawem i lewem
      • prawem kaduka
      • w majestacie prawa
      nouns
      particle
      verbs
      • poczuć się w prawie pf, czuć się w prawie impf
      • postawić się ponad prawem pf, stawiać się ponad prawem impf
      • stanąć ponad prawem pf, stać ponad prawem impf
      • wyjąć spod prawa pf
      adjective

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), prawo is one of the most used words in Polish, appearing 66 times in scientific texts, 45 times in news, 75 times in essays, 21 times in fiction, and 42 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 249 times, making it the 213th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “prawo”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 432

      Further reading

      • Modern Standard Polish:
        • “prawo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “prawo”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
        • prawo in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
        • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “prawo”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[4], 4. online edition, Warszawa
        • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “prawo”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[5], 4. online edition, Warszawa
        • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “prawo”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[6], 4. online edition, Warszawa
      • Middle Polish:
        • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “prawo”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
        • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “prawo”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
        • “PRAWO”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 30 June 2015
      • Historic dictionaries:
      • Dialectal dictionaries:
        • Jan Karłowicz (1906), “prawo”, in Jan Łoś, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 4: P, Kraków: Akademia Umiejętności, page 340

      Silesian

      Etymology

        Inherited from Old Polish prawo. By surface analysis, prawy + -o.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈpra.vɔ/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -avɔ
        • Syllabification: pra‧wo

        Noun

        prawo n

        1. law (group or system of legally binding norms)
        2. right (legal, just or moral entitlement)
        3. right side, right direction (not left)

        Declension

        Declension of prawo
        singular plural
        nominative prawo prawa
        genitive prawa praw
        dative prawu prawōm
        accusative prawo prawa
        instrumental prawym prawami/prawōma
        locative prawie prawach
        vocative prawo prawa

        Further reading