dokument

See also: Dokument

Afrikaans

Etymology

From Dutch document.

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

dokument (plural dokumente)

  1. document

Czech

Etymology

    Borrowed from Latin documentum.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈdokumɛnt]
    • Audio:(file)

    Noun

    dokument m inan

    1. document
    2. documentary
      přírodopisný dokument ― wildlife documentary

    Declension

    Further reading

    Danish

    Etymology

    From Latin documentum, from docēre (“teach”).

    Noun

    dokument n (singular definite dokumentet, plural indefinite dokumenter)

    1. document

    Declension

    Declension of dokument
    neuter
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative dokument dokumentet dokumenter dokumenterne
    genitive dokuments dokumentets dokumenters dokumenternes

    References

    Estonian

    Etymology

    German Dokument.

    Noun

    dokument (genitive dokumendi, partitive dokumenti)

    1. document

    Declension

    Declension of dokument (ÕS type 22e/riik, t-d gradation)
    singular plural
    nominative dokument dokumendid
    accusative nom.
    gen. dokumendi
    genitive dokumentide
    partitive dokumenti dokumente
    dokumentisid
    illative dokumenti
    dokumendisse
    dokumentidesse
    dokumendesse
    inessive dokumendis dokumentides
    dokumendes
    elative dokumendist dokumentidest
    dokumendest
    allative dokumendile dokumentidele
    dokumendele
    adessive dokumendil dokumentidel
    dokumendel
    ablative dokumendilt dokumentidelt
    dokumendelt
    translative dokumendiks dokumentideks
    dokumendeks
    terminative dokumendini dokumentideni
    essive dokumendina dokumentidena
    abessive dokumendita dokumentideta
    comitative dokumendiga dokumentidega

    Further reading

    • “dokument”, in [EKSS] Eesti keele seletav sõnaraamat [Descriptive Dictionary of the Estonian Language] (in Estonian) (online version), Tallinn: Eesti Keele Sihtasutus (Estonian Language Foundation), 2009
    • dokument in Sõnaveeb (Eesti Keele Instituut)

    Norwegian Bokmål

    Etymology

    From Latin documentum.

    Noun

    dokument n (definite singular dokumentet, indefinite plural dokument or dokumenter, definite plural dokumenta or dokumentene)

    1. a document

    Derived terms

    References

    Norwegian Nynorsk

    Etymology

    From Latin documentum.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dʊkʉˈmɛnt/

    Noun

    dokument n (definite singular dokumentet, indefinite plural dokument, definite plural dokumenta)

    1. a document

    Derived terms

    References

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Learned borrowing from Latin documentum.[1][2][3][4] First attested in 1564.[5] Compare Silesian dokumynt.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /dɔˈku.mɛnt/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -umɛnt
      • Syllabification: do‧ku‧ment

      Noun

      dokument m inan (diminutive dokumencik, related adjective dokumentowy)

      1. document (any official script)
      2. document; identification (paper proving someone's identity)
      3. document (object that is proof to the era in which it was created or to the genuineness of something)
      4. (colloquial, film) documentary (documentary film) [with o (+ locative) ‘about whom/what’]
        Synonym: film dokumentalny
      5. (computing) document (file that contains text)
      6. (obsolete) assurance; confession
      7. (obsolete) show; demonstration (act of demonstrating or proving something actively)

      Declension

      Declension of dokument
      singular plural
      nominative dokument dokumenty, dokumenta1
      genitive dokumentu dokumentów
      dative dokumentowi dokumentom
      accusative dokument dokumenty, dokumenta1
      instrumental dokumentem dokumentami
      locative dokumencie dokumentach
      vocative dokumencie dokumenty, dokumenta1

      1Obsolete.

      Derived terms

      adverbs

      Descendants

      • → Kashubian: dokùment

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), dokument is one of the most used words in Polish, appearing 6 times in scientific texts, 19 times in news, 13 times in essays, 5 times in fiction, and 12 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 55 times, making it the 1166th most common word in a corpus of 500,000 words.[6]

      Adverb

      dokument (not comparable)

      1. (Central Greater Poland, Środa Wielkopolska) synonym of dokładnie
        Ja to widziałem dokument. ― I saw exactly this.
      2. (Southern Borderlands, Kamianets-Podilskyi) synonym of z pewnością

      References

      1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “dokument”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
      2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “dokument”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
      3. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “dokument”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
      4. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “dokument”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
      5. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “dokument”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
      6. ^ Ida Kurcz (1990), “dokument”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[2] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 81

      Further reading

      Serbo-Croatian

      Alternative forms

      Pronunciation

      • IPA(key): /dokǔment/
      • Hyphenation: do‧ku‧ment

      Noun

      dokùment m inan (Cyrillic spelling доку̀мент)

      1. document

      Declension

      Declension of dokument
      singular plural
      nominative dokùment dokumenti
      genitive dokumenta dokùmenātā
      dative dokumentu dokumentima
      accusative dokument dokumente
      vocative dokumente dokumenti
      locative dokumentu dokumentima
      instrumental dokumentom dokumentima

      Slovak

      Pronunciation

      • IPA(key): /dɔkument/, [ˈdɔkument]
      • Rhymes: -ument
      • Hyphenation: do‧ku‧ment

      Noun

      dokument m inan (relational adjective dokumentový)

      1. document

      Declension

      Declension of dokument
      (pattern dub)
      singularplural
      nominativedokumentdokumenty
      genitivedokumentudokumentov
      dativedokumentudokumentom
      accusativedokumentdokumenty
      locativedokumentedokumentoch
      instrumentaldokumentomdokumentmi

      Further reading

      • “dokument”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026

      Swedish

      Pronunciation

      • Audio:(file)

      Noun

      dokument n

      1. a document

      Declension

      Further reading

      • “dokument”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)