partio

Esperanto

Etymology

    Borrowed from French parti.

    Pronunciation

    • IPA(key): /parˈtio/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -io
    • Syllabification: par‧ti‧o

    Noun

    partio (accusative singular partion, plural partioj, accusative plural partiojn)

    1. (politics) party

    Derived terms

    • senpartia (“independent, not affiliated with a political party”)

    Further reading

    Finnish

    Etymology

    Borrowed from Swedish parti (“group”) and derived with +‎ -io. Ultimately from French partie and/or Italian partita.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpɑrtio/, [ˈpɑ̝rt̪io̞]
    • Rhymes: -ɑrtio
    • Syllabification(key): par‧ti‧o
    • Hyphenation(key): par‧tio

    Noun

    partio

    1. patrol
    2. scouting
    3. (military) fireteam

    Declension

    Inflection of partio (Kotus type 3/valtio, no gradation)
    nominative partio partiot
    genitive partion partioiden
    partioitten
    partitive partiota partioita
    illative partioon partioihin
    singular plural
    nominative partio partiot
    accusative nom. partio partiot
    gen. partion
    genitive partion partioiden
    partioitten
    partitive partiota partioita
    inessive partiossa partioissa
    elative partiosta partioista
    illative partioon partioihin
    adessive partiolla partioilla
    ablative partiolta partioilta
    allative partiolle partioille
    essive partiona partioina
    translative partioksi partioiksi
    abessive partiotta partioitta
    instructive — partioin
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of partio (Kotus type 3/valtio, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative partioni partioni
    accusative nom. partioni partioni
    gen. partioni
    genitive partioni partioideni
    partioitteni
    partitive partiotani partioitani
    inessive partiossani partioissani
    elative partiostani partioistani
    illative partiooni partioihini
    adessive partiollani partioillani
    ablative partioltani partioiltani
    allative partiolleni partioilleni
    essive partionani partioinani
    translative partiokseni partioikseni
    abessive partiottani partioittani
    instructive — —
    comitative — partioineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative partiosi partiosi
    accusative nom. partiosi partiosi
    gen. partiosi
    genitive partiosi partioidesi
    partioittesi
    partitive partiotasi partioitasi
    inessive partiossasi partioissasi
    elative partiostasi partioistasi
    illative partioosi partioihisi
    adessive partiollasi partioillasi
    ablative partioltasi partioiltasi
    allative partiollesi partioillesi
    essive partionasi partioinasi
    translative partioksesi partioiksesi
    abessive partiottasi partioittasi
    instructive — —
    comitative — partioinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative partiomme partiomme
    accusative nom. partiomme partiomme
    gen. partiomme
    genitive partiomme partioidemme
    partioittemme
    partitive partiotamme partioitamme
    inessive partiossamme partioissamme
    elative partiostamme partioistamme
    illative partioomme partioihimme
    adessive partiollamme partioillamme
    ablative partioltamme partioiltamme
    allative partiollemme partioillemme
    essive partionamme partioinamme
    translative partioksemme partioiksemme
    abessive partiottamme partioittamme
    instructive — —
    comitative — partioinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative partionne partionne
    accusative nom. partionne partionne
    gen. partionne
    genitive partionne partioidenne
    partioittenne
    partitive partiotanne partioitanne
    inessive partiossanne partioissanne
    elative partiostanne partioistanne
    illative partioonne partioihinne
    adessive partiollanne partioillanne
    ablative partioltanne partioiltanne
    allative partiollenne partioillenne
    essive partionanne partioinanne
    translative partioksenne partioiksenne
    abessive partiottanne partioittanne
    instructive — —
    comitative — partioinenne
    third-person possessor
    singular plural
    nominative partionsa partionsa
    accusative nom. partionsa partionsa
    gen. partionsa
    genitive partionsa partioidensa
    partioittensa
    partitive partiotaan
    partiotansa
    partioitaan
    partioitansa
    inessive partiossaan
    partiossansa
    partioissaan
    partioissansa
    elative partiostaan
    partiostansa
    partioistaan
    partioistansa
    illative partioonsa partioihinsa
    adessive partiollaan
    partiollansa
    partioillaan
    partioillansa
    ablative partioltaan
    partioltansa
    partioiltaan
    partioiltansa
    allative partiolleen
    partiollensa
    partioilleen
    partioillensa
    essive partionaan
    partionansa
    partioinaan
    partioinansa
    translative partiokseen
    partioksensa
    partioikseen
    partioiksensa
    abessive partiottaan
    partiottansa
    partioittaan
    partioittansa
    instructive — —
    comitative — partioineen
    partioinensa

    Derived terms

    See also

    Further reading

    Anagrams

    Ido

    Etymology

    Borrowed from English party, French partie, German Partie. Decision no. 1305, Progreso VII. Older sense from Esperanto partio.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpar.ti̯o/

    Noun

    partio (plural partii)

    1. party (collection of people for amusement, play, hunting, fishing, etc.)
    2. (politics, archaic) political party [1907–1914]
      Synonym: partiso

    Derived terms

    • partiano (“partygoer”)

    See also

    References

    • Progreso V (in Ido), 1912–1913, page 100
    • Progreso VII (in Ido), 1914, page 130

    Latin

    Pronunciation

    Etymology 1

      From pars (“part, piece”) + -iō.

      Alternative forms

      Verb

      partiō (present infinitive partīre, perfect active partīvī or partiī, supine partītum); fourth conjugation

      1. to share, part, apportion; divide, distribute
        Synonyms: commūnicō, distribuō, tribuō, dispēnsō, cōnsociō, participō, discrībō, dīvidō, compartior, impertiō
        • c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 6.6:
          Caesar partītīs cōpiīs cum Gāiō Fabiō lēgātō et Mārcō Crassō quaestōre celeriterque effectīs pontibus adit tripertītō, aedificia vīcōsque incendit, magnō pecoris atque hominum numerō potītur.
          Caesar, having divided his forces with C. Fabius, his lieutenant, and M. Crassus his questor, and having hastily constructed some bridges, enters their country in three divisions, burns their houses and villages, and gains possession of a large number of cattle and men.
      Conjugation
      Derived terms
      Descendants

      Etymology 2

        From pariō (“to bear, bring forth, produce”) + -tiō.

        Noun

        partiō f (genitive partiōnis); third declension

        1. the act of giving birth or bearing or bringing forth young
        Declension

        Third-declension noun.

        References

        • “partio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
        • “partio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
        • "partio", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
        • “partio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
        • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[2], London: Macmillan and Co.
          • (ambiguous) to be neutral: nullius or neutrius (of two) partis esse

        Polish

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈpar.tjɔ/
        • Rhymes: -artjɔ
        • Syllabification: par‧tio

        Noun

        partio

        1. vocative singular of partia

        Portuguese

        Verb

        partio

        1. obsolete spelling of partiu